— 301 — 
Men kan daarbij gebruik maken van de som der geïn- 
fecteerde en de som der ongeïnfecteerde eieren volgens 
de formule: 
2 a + tT Xa) 
Ex, Kn DN En gn RK) 
Men kan echter ook het percentage voor elk der D’s 
afzonderlijk bepalen en uit deze a — (« — 1) percentage’s 
het gemiddelde bepalen. 
Bij deze methode wordt echter verondersteld, dat zich 
geen of slechts kleine afwijkingen voordoen. Dikwijls 
echter zullen aanmerkelijke. afwijkingen voorkomen, die 
hieronder afzonderlijk besproken worden. 
‚100 %, 
Toevallige en Systematische Afwijkingen. 
Uit Tabel | is duidelijk te zien, dat de eieren, die op 
een bepaalden dag uitkomen, groepsgewijze op geheel ver- 
schillende dagen gelegd zijn. Zoo zijn bijv. de eieren, die 
op D, uitkomen, gelegd op de dagen d, (x), d; (x), de (x), 
d, (x;). Het contrast is vooral sterk tusschen de onge- 
infecteerde eieren eenerzijds en de geïnfecteerde anderzijds. 
Nu wordt echter het ware infectie-percentage juist bepaald 
door deeling van de aantallen dezer twee groepen van 
eieren. Het is derhalve duidelijk, dat het voor de juistheid 
der bepaling van het ware infectie-pencentage vooral 
noodzakelijk is, dat op elk der dagen waarop de eieren 
gelegd zijn, welke uitkomen op D, tot Dax) per 
gegeven oppervlak evenveel eieren gelegd zijn !) en ver- 
der, dat het aantal parasieten constant gebleven is. Aan 
deze voorwaarde zal onder veldconditie's nooit geheel 
voldaan zijn. Een gevonden waarde voor het ware infec- 
tie-percentage zal daarom altijd slechts een benadering tot 
de juiste waarde zijn. 
1) Het is bekend, dat bij het geleidelijk toenemen van het aantal gast- 
heereieren per ep Peije het infectie-percentage stijgt. Van 
dit verschijnsel, dat eerst over langeren tijdsduur, bijv. met het 
wisselen der aargetijden varanen optreedt, wordt hier afgezien. 
