laten varen, en het observatorium definitief te vestigen op 
het terrein van het tijdelijk observatorium op Parapatan. Daar 
nu sedert 1 Januari 1866 op dit erf de waarnemingen gedaan 
waren, oordeelde Brrasma het werkelijk voordeeliger, het 
definitieve observatorium er nu ook te stichten, ten einde 
de waarnemingsreeksen niet af te breken. 
De wederwaardigheden, waartegen gekampt moest worden, 
waren nog niet ten einde. Reeds toen er nog sprake van 
was, het observatorium te Buitenzorg te stichten , had Beresa 
op nieuw opgegeven, welke lokalen noodig waren, en de 
begrooting voor het bouwen dezer lokalen bedroeg niet minder 
dan f 46000, terwijl voor den aankoop van het huis en erf, 
dat reeds in huur was genomen, f 45000 gevorderd werd. 
De Raad van Indië, die zooals gebleken is, vroeger — op 
één lid na — hare ondersteuning aan de voorstellen betreffende 
het observatorium had geschonken, werd thans door deze cijfers 
afgeschrikt en op zijn advies onderwierp de Gouverneur-Generaal , 
Mr. P. Miser, de nieuwe voorstellen aan de beslissing van het 
Opperbestuur ; maar wees op een nader bijgevoegden brief van 
BerasMaA, waarin deze verscheidene aanmerkingen, die op zijne 
voorstellen gemaakt waren, weerlegde, en »gaf ais zijn bijzonder 
gevoelen de wenschelijkheid te kennen, om den werkkring van 
Dr. Breresma in het belang der door hem behartigde wetenschap 
te behouden, en mitsdien hem de daartoe dienstige middelen 
niet te onthouden”. 
Het blijkt hieruit dat de Heer Mier, die in den beginne 
wellicht niet zeer ingenomen was met het kostbare plan, 
voor overtuiging vatbaar was; de persoonlijke aanraking met 
Beresma kon ook niet nalaten in hem den man te zien, wien 
het niet te doen was om praalvertooning, maar die een goed 
uitgewerkt plan voorlegde, zonder te schromen, ridderlijk voor 
de hooge kosten uit te komen. 
Ongelukkig trof het, dat de thans met het Departement van Ko- 
loniën belaste Minister E. pe Waar weder meer door de geldelijke 
opofferingen dan door de wetenschappelijke waarde der inrichting 
