47 
Hoewel Berssma afgezonderd leefde, dat wil zeggen. uiterst 
weinig deelnam aan het gezellig verkeer, was hij nochtans wel te 
vinden als hij nuttig kon zijn. Jaren achtereen was hij lid der 
commissie, voor het afnemen van het examen A voor Indische 
ambtenaren , — later het eindexamen der Hoogere Burgerschool, 
. ook genaamd Gymnasium Willem III; — sedert Juni 1870 was 
hij een ijverig lid in het Collegie van Curatoren van dat Gym- 
nasium. Hij was ook lid van de Directie der Natuurkundige 
Vereeniging, waar hij menigmaal het voorzitterschap bekleedde , 
en enkele malen wetenschappelijke voordrachten hield. 
Toen, als ik wel heb, de Maatschappij van Landbouw en 
Nijverheid besloten had, eene tentoonstelling van planten te 
organiseeren, zou de gewone loop geweest zijn eene commissie 
te benoemen, aan wie het schikken der ingezonden planten 
kon worden toevertrouwd. Men bedacht zich echter dat er 
zich iemand te Batavia bevond, die onder planten was opge- 
groeid, herinnerde zich het keurige voorkomen van den tuin 
vóór het huis op Parapatan, benoemde geene commissie, maar 
verzocht Beresma, zich met die taak te belasten. 
De tentoonstelling had plaats in de eenvoudige maar smaak- 
volle, door Bants Burn gebouwde, zaal in den Planten- en 
Dierentuin; des morgens vroeg begaf hij zich daarheen, en 
nadat hij den ganschen dag onvermoeid had doorgebracht, was 
’s namiddags, tegen het gewone uur, waarop de inwoners en 
inwoonsters van Batavia zich door een rijtoertje van de hitte 
des daags verpoozen, de zaal in een aardsch paradijs herschapen. 
De woorden, die ik zooeven uit de voorrede van het 5° deel der 
»Observations” aanhaalde, zijn de afscheidswoorden van Beresma 
geweest. 
Reeds voor eenige jaren was zijne gezondheid geschokt, 
gedeeltelijk door het klimaat, maar de kiem van zijne onge- 
steldheid was toch gelegd door de wederwaardigheden, die 
hij ondervonden heeft. Aanhoudende miskenning te onder- 
