74 
volgens de bekende wet van Boyte (ManrorrE) met de drukking 
evenredig veranderende densiteit. 
Larrace gaat nu met behulp van zeer diepzinnige wiskundige 
berekeningen de grootte en richting der op een willekeurig 
punt der vloeistofmassa werkende krachten opmaken, past dit 
op alle punten met behulp der integraalrekening toe, voert de 
bovengenoemde evenwichtsvoorwaarde in en verkrijgt dan den 
vorm van het evenwichtsoppervlak voor een gegeven oogenblik, 
in den vorm eener algebraïsche vergelijking, waaruit blijkt, 
dat de vloeistof een ellipsoidischen vorm heeft (^), met de lange 
as naar de maan gericht. De vloeistof staat dan op de naar de 
maan toe- en afgekeerde zijden der aarde hooger, op een afstand 
van 90° van die twee punten lager dan in den normalen stand, 
waardoor ik versta de hoogte, welke de vloeistof zou hebben 
zonder de aanwezigheid van uitwendig storende hemellichamen. 
Verder kan men voor elk punt der aarde berekenen voor 
een bepaald oogenblik de hoogte van den waterstand, welke 
alsdan afhangt van: de plaats van het punt op aarde, den 
afstand der maan, den afstand der zon, de declinatie van 
zon en maan, en van het uur van den dag. 
Veel ingewikkelder wordt de numerieke berekening, wanneer 
men, zooals werkelijk het geval is, een gedeelte van het water : 
door land vervangen denkt; approximatief echter gelden dezelf- 
de beschouwingen. Tegenwoordig worden, vooral door Wir Lian 
Тномѕох pogingen gedaan, om het verschijnsel in bijzondere ge- 
vallen, vooral voor het Engelsche Kanaal , theoretisch na te gaan. 
Denkt men zich nu de aarde draaiende, dan zal een punt 
der aarde de maan successievelijk op verschillende hoogte bo- 
ven den horizon zien. De waterhoogte zal dan varieeren 
en tweemaal in de vierentwintig uren een maximum en 
een minimum (vloed en eb) bereikt hebben. Het zal zijn alsof 
het geheele eivormige wateroppervlak om de aarde in 24 uur 
(of 50 minuten meer, van wegen de eigen beweging der maan) 
(*) Harmonische sphéroïde van de 2e orde. 
ER EN ТРЕ о. 
