84 
en cohaesie nog sterk verminderd wordt. De Heer Kw. be- 
rekent die snelheid op 1 M. in de seconde en komt dan nog 
eens op de proppen met zijn onzinnige »uitrekking van den - 
oceaan in iedere laag en van laag op laag, dat is, in hori- 
zontale en in verticale richting". Het is treurig zulke dingen 
geschreven te zien door iemand, die geroepen is wis- en natuur- 
kunde te onderwijzen aan een instelling van middelbaar on- 
derwijs in de hoofdstad van Nederlandsch Indié. Dat hij het 
niet weet is niets, maar dat hij, bij zulk een hevige be- 
strijding van eene »Opmerking” door een zijner collega’s ge- 
maakt, zelf zoo lichtvaardig theorién opwerpt, die kant nog 
wal raken en daarbij vooronderstellingen maakt, die geheelin 
strijd zijn met het experiment en met de ervaring, dit is, 
m. i. zeer te berispen. 2 
De door den Heer Kx. bedoelde maanstroomingen, door den - 
horizontalen component in het leven geroepen, mag men niet 3 
verwarren met de stroomingen naar de plaatsen van hoogwater , 
welke wij in het water waarnemen; welke laatste veroorzaakt 
worden door den vertikalen component, en waardoor het ver- _ 
broken evenwicht hersteld wordt. d 
Op pag. 15 bindt hij nog even een strijd aan met Dr. 0. - | 
over de grootte der gewichtsvermindering, door de maan op E 
lichamen uitgeoefend, die de maan in het zenith hebben. Dr. 
O. schat dit globaal op 1 m. G. op 10 K. G., de Heer Kx. 
op 51 m. G. per 10 K. G. en schrijft daarbij: 
Maar meer bedekt, ofschoon niet minder dwaas, is de tweestrijd der ` 
onwetendheid, die aan het licht komt door de krachtswaarde in het ver- 
band, waarin zij door hem (Dm. 0.) gebezigd is...... Hierdoor levert 
hij het bewijs, dat fhij niet weet op welke wijze die krachtswaarde 
te vinden is. e 
De waarheid is, dat het getal 51 m. G. op 10 K. G. geldt _ 
voor het geval, dat de vaste massa van de aarde onbewegelijk | 
was en dat dus alleen het water de aantrekkende werking der 
maan ondervond, hetgeen het geval niet is. In de vooronder- 
