95 
dat het als het ware aan een bloot toeval is toe te schrijven , 
indien het den lezer gelukt, den draad van de redeneering van 
den schrijver te vatten. 
Ik beweer volstrekt niet, dat, toen ik de brochure van den 
heer K. bestudeerde, het eerste geval zich niet zal hebben voor- 
gedaan. Immers de Mechanica is voor mij niet het vak van 
studie, waarmede ik mij vóór elke andere wetenschap heb 
bezig te houden; ik moet bijv. erkennen, dat ik de Mécanique 
céleste van LarracE nimmer in handen heb gehad. 
Dat de tweede veronderstelling soms verwezenlijkt werd, 
acht ik niet onmogelijk, doch, dat het derde geval zich soms 
voordeed, daaromtrent heb ik zekerheid. 
Ik heb hier op het oog, hetgeen door den heer K. op bladz. 
11 en 12 zijner brochure wordt medegedeeld over eene beweerde 
af helling van het aardoppervlak van den equator naar de polen toe. 
De daar ontwikkelde beschouwingen zijn zoo zonderling en 
verraden zulk een gebrek aan inzicht in de grondbegrippen 
der Mechanica of wel aan nadenken, dat ik mij ontslagen heb 
geacht van de taak om te trachten alle redeneeringen van den 
heer K. te doorgronden. 
Reeds in de oudheid is het verband tusschen het periodiek 
rijzen en dalen van den zeespiegel en “den stand der maan 
opgemerkt. Newrox is de eerste geweest, die dat verband op 
wiskundige gronden verklaarde. Hij beschouwde de aarde 
als zuiver bolvormig, en geheel omgeven door eene vloeistof 
van dezelfde dichtheid als de vaste aardmassa en veronderstel- 
de, dat de watermassa op elk oogenblik den evenwichtsstand 
aannam, voortvloeiende uit de aantrekkende werkingen der 
verschillende hemellichamen. Hij toonde aan, dat het oor- 
spronkelijk veronderstelde bolvormig oppervlak der zee onder 
den invloed van de aantrekking der maan ongeveer de gedaante 
zal aannemen van eene omwentelings-ellipsoide, waarvan de 
lange as gelegen is in de lijn, die de middelpunten van aarde 
en maan verbindt. 
