97 
. In. alle werken, welke dit onderwerp niet tot in détails 
behandelen, wordt alleen de meer eenvoudig theorie van Newton 
ontwikkeld; diens beschouwingen maken nog steeds den grond- 
slag van de verklaring der getijen uit. 
Ook in het door Dr. O. aangehaalde werk Lehrbuch der 
kosmischen Physik van Mütter wordt, naar het schijnt, alleen 
die theorie ontwikkeld, in elk geval wordt alleen die theorie 
door Dr. O. besproken. Waar dus de heer K. er Dr. O. een 
verwijt van maakt, dat deze zich bepaald heeft tot hetgeen 
hij noemt het eerste gedeelte der getij-theorie, is hij onbillijk. 
Want het kan de bedoeling van Dr. O. niet geweest zijn om 
in het drietal biadzijden, welke hij aan het onderwerp gewijd 
heeft, een volledig overzicht van de getij-theorie te geven. 
Zijn voornemen was blijkbaar alleen, om te wijzen op het 
onduidelijke van de verklaring, die daarvan in de meeste leer- 
boeken gegeven wordt. 
Dat nu die verklaring aan duidelijkheid inderdaad te wenschen 
overlaat, daaromtrent ben ik het met Dr. O. geheel eens. 
Hoe anders het verschijnsel te verklaren, dat zoo weinig 
personen eene duidelijke voorstelling hebben van de reden, 
waarom zich ook aan de van de maan afgekeerde zijde der 
aarde een vloedgolf vormt? 
Wanneer bijv. een oningewijde in het leerboek van Mürrer 
leest, dat een waterdeeltje, gelegen aan de van de maan afgekeerde 
zijde der aarde minder sterk dan het middelpunt der aarde 
naar de таап gravitirt, dan zal hij, ook al heeft hij ingezien , 
waarom de aantrekking der maan zich daar minder sterk moet 
doen gevoelen, allicht in de verzoeking komen om te meenen, 
dat dit waterdeeltje, vooral indien steeds dezelfde zijde der 
aarde naar de maan was toegekeerd, zich steeds verder van 
de aarde zal verwijderen. En al gelooft hij, dat de aantrekking 
der aarde zich daartegen verzet, dan zal het hem toch nog 
niet duidelijk zijn, waarom die verwijdering aan eene bepaalde 
grens is gebonden en in geen geval zal hij inzien, hoe die 
grens onder cijfers kan worden gebracht. 
