99 
trekkingskracht der aarde daarbij wordt tegengewerkt door de 
middelpuntvliedende kracht, welke een gevolg is van de aswen- 
teling der aarde en die op zich zelf in staat is om aan het deeltje 
eene versnelling van 0,0557 M. in de seconde mede te deelen. 
De aantrekking der aarde alleen is dus in staat om aan dat 
deeltje eene versnelling te geven van 9,8145 M. in de seconde. 
Hieruit volgt, dat de eigenlijke aantrekkingskracht door de 
aarde uitgeoefend op een lichaam, dat op de oppervlakte der 
aarde in den equator is geplaatst en 1 K. G. weegt, bedraagt 
9,8145 
9,7806 
Die aantrekkingskracht wordt uitgeoefend door de massa 
der aarde M, welke men zich daarbij, gelijk de berekening 
eert, in het middelpunt der aarde geconcentreerd en dus op 
een afstand r van het lichaam verwijderd mag denken. Was 
echter die geconcentreerde massa van het lichaam verwijderd 
op den afstand R, gelijk aan den afstand tusschen de middel- 
punten van aarde en maan, in plaats van op den afstand r. 
dan zou volgens de wet der aantrekkingskracht die aantrekking 
bedragen 1,00545 
= 1,00545 K. G. 
2 
E K. G. Bedraagt nu de aantrekkende massa 
niet M, maar m, gelijk de massa der maan, dan zal de aan- 
2 
trekking zijn 1,00345 — ™ K. G. 
8 2] m 
Met andere woorden: de aantrekkingskracht door de maan 
uitgeoefend op een lichaam, dat zich in den equator der 
aarde bevindt en van de maan verwijderd is op een afstand 
gelijk aan den afstand der beide middelpunten bedraagt 
Pond € "xu GG rd daar = to? en N90 m n. 
R M 
0,000005484 К. G. рег К. G..of 54,84 m. G. per 10 К. G. (*) 
(1) Dat de hier gevonden waarde een weinig verschilt van die, welke 
door den heer K. wordt opgegeven, namelijk 31 m. G. per 10K. G., is waar- 
schijnlijk daaraan toe te schrijven, dat voor de massa der maan niet in alle 
boeken dezelfde waarde is vermeld. 
