104 
D+2.h.g, indien & de dichtheid der vloeistof, welke ver- 
ondersteld wordt overal dezelfde te zijn, en g de gewone ver- 
snelling der zwaartekracht voorstelt en de doorsnede der drie 
buizen gelijk één wordt gesteld. 
De aantrekkingskracht der maan bedraagt voor een deeltje, 
a 
Š 
waarvan de massa gelijk is aan één en dat op een afstand — 
2 
: ; т 1 
li van het middelpunt der maan verwijderd is, g.—.— 
M R? 
en 
is steeds gericht volgens de richting , waarin het middelpunt der E 
maan zich bevindt. 
De derde kracht is voor elk deeltje, waarvan de massa gelijk 
één is, dezelfde en gelijk aan de middelpuntvliedende kracht 
in het middelpunt en gelijk en tegengesteld aan de kracht, 
waarmede een in het middelpunt der aarde geplaatst deeltje 
van de massa één door de maan wordt aangetrokken. Zij Ä 
bedraagt derhalve: o.p = I dio waarin o de hoeksnelheid 
der aarde bij de wenteling om het gemeenschappelijk zwaartepunt 
voorstelt, р de afstand van dat zwaartepunt tot het middelpunt ` 
der aarde en A de afstand van de middelpunten van maan en a 
aarde. De reden, waarom de beide genoemde grootheden aan ` 
elkander gelijk zijn is de volgende. Indien de loopbaan een cirkel ` 
is, dan is de totale middelpuntvliedende kracht der aarde gelijk — 
aan de totale aantrekkingskracht door de maan uitgeoefend. — 
Laatstgenoemde kracht is, zooals bekend is, gelijk aan die, | 
welke zou worden uitgeoefend, indien de massa’s van aarde | 
en maan in hunne middelpunten waren geconcentreerd, en ` 
bedraagt derhalve g. m . m Verder leert de berekening, dat : 
gecombineerd met eene wenteling met eene even groote doch tegenoverge 
stelde hoeksnelheid om de aardas. De door deze laatste beweging opge — 
wekte middelpuntvliedende krachten hebben een resultante gelijk aan nul 
en oefenen op de vormverandering van den equator geeu invloed uit; zij 
kunnen daarom buiten beschouwing blijven. 
