116 ' 
in verband met hetgeen voorkomt op bladz. 11 en 15 der 
_ brochure, waarover later. Maar het kan ook zijn, dat ik de 
redeneeringen op bl. 15 van de brochure van den heer K., aan 
wiens beschouwingen niemand een zekere mate van onduidelijk- 
heid zal ontzeggen, niet goed heb begrepen. 
Reeds vroeger heb ik opgemerkt, dat de mededeeeling van 
Dr. O., dat de maan de drukking van het water op den zee- 
bodem vermindert, en dat daarbij het lichtere water door het 
zwaardere wordt opgeperst, aanleiding kan geven tot eene. 
verkeerde gevolgtrekking. De heer K, heeft die verkeerde 
conclusie op bl. 15 zijner brochure getrokken; hij redeneert 
daar aldus. 
Op de punten der aarde, waar het gewicht van het zeewater 
AES QUI DES. EL To ell SA 
maximum en minimum is, heeft hij in de zee (waarvanhijde —— 
diepte overal op 8000 M. stelt), 2 vertikale buizen geplaatst 
gedacht en die met een horizontale buis verbonden. Het water 
in de eene vertikale buis moet evenwicht maken met dat in 
de andere. Nu verhouden zich de soortelijhe gewichten van 
het water in de beide buizen als 1 tot 1,0000062. De ver- 
houding van de hoogten der beide waterkolommen moet de 
omgekeerde zijn; dus zal het water in de eene buis 0,0000062 
x 8000 M. = ongeveer 5 c. M. hooger moeten gaan staan dan E 
in de andere. 
De fouten in de redeneering zijn 5 in aantal. 
Vooreerst had de heer K. de beide buizen, waarin hij het 
maximum en minimum-gewicht van het water wilde aan- 
treffen, niet in tegenovergestelde punten der aarde moeten 
aanbrengen, maar slechts op een afstand van 90? uit elkander : 
de lengte der buis doet evenwel tot de uitkomst niets af. 
In de 2% plaats had de heer K. een gewichtsverschil van 
1 m. б. (juister 1,15 m. б.) per 10 К. G. in rekening moeten 
brengen in plaats van 62 m. G. en dus het cijfer van Dr. 0. 
niet behooren te wijzigen. Immers vroeger is aangetoond, 
dat van de maanaantrekking het volle bedrag, d. w. z. die _ 
Ee ee 
ЗЕ 
2 
Sn 
EC 
LO, MN aes She RER 
SN IS 
