126 
versnellend en daarna gedurende eene halve omwenteling 
vertragend zal zijn, maar (uitgaande van het verst verwijderde 
punt) eerst gedurende een kwart omwenteling vertragend, 
daarna gedurende een even lang tijdsverloop versnellend zal 
zijn, enz. 
Ter bepaling van de grootste afwisseling in de snelheid moet 
men dus in de voorgaande berekening van den arbeid de integraal 
niet nemen tusschen de grenzen — r en +r, maar tusschen de 
grenzen o en -+r en bovendien den negatieven arbeid van de 
traagheidskracht — F, in rekening brengen, welke arbeid gelijk 
is aan —r Fi. 
De arbeid zal derhalve zijn: 
HE y 1 S qudm ol r? (3R—2r) 
2 (А-7) SI 2 (R—r)? 
ET 
waarvoor benaderenderwijs mag worden gesteld: #4 AR 
In aanmerking nemende dat R — 60r is, is de arbeid 
1 А 
zo rF, en derhalve 80-maal kleiner dan de door den heer K. 
gevonden waarde. 
De afwisseling in snelheid zal dus eveneens 80-maal kleiner 
zijn en derhalve bedragen niet 0,956 M., maar bijna 12 m. M. (1) 
(1) Uit een door den Heer Кхосн aan sommige Indische dagbladen van 
14 Maart jl, ingezonden stuk zou men geneigd zijn op te maken, dat de 
Heer K. althans deze fout zelf reeds had ingezien. Hij brengt daarin namelijk 
het »maximumverschil in snelheid van de vrije aarddeelen” terug van 3200 M. 
op 50 M. in het uur, d. i. 14 m. M. in de seconde. 
In den Java-Bode van 1 April beweert echter de Heer K., dat door die _ 
 reductie »het inzicht der zaak, zooals hij dat in zijn geschrift heeft uiteen- 
„gezet, volstrekt niet wordt aangetast.” 
De Heer Mercuror heeft derhalve geen overbodig werk verricht, door ook 
omtrent dit punt den gedachtengang van den Heer К. na te sporen, waar- ` 
door het hem mogelijk werd, niet alleen de onjuistheid van 's Heeren 
- K's cijfers te bewijzen, maar tevens het inzicht der zaak, zooals de 
Heer K. dat in zijn geschrift heeft uiteengezet. juist op de — "is 
aan te tasten, 
