127 S 
Zonderling genoeg schijnt de heer К. , hoewel het hier volgens 
zijne eigen bewering eene verplaatsing van water langs de 
oppervlakte der aarde betreft, toch niets van eene ophooping 
van water te willen weten. 
Hij roept ten minste ter bepaling van de ver helling van den 
waterspiegel weder de uitrekking van het water te hulp en 
zegt, dat die verheffing nu 127-maal grooter zal zijn dan die, 
welke uit het eerste gedeelte der getijtheorie voortvloeit. 
Waarschijnlijk heeft hij om tot dat cijfer te geraken de 
verhouding berekend tusschen de afwisseling in de middelpunt- 
vliedende kracht, die een gevolg is van de verandering in de 
omwentelingssnelheid, aan de eene en de verandering in gewicht 
door de ongelijke maanaantrekking aan de andere zijde. 
Ik vond althans op die wijze eene verhouding, die slechts 
weinig ven 127 tot 1 verschilde. 
Daar nu volgens den heer K. de uitrekking van het water, 
uit het eerste gedeelte der getij-theorie voortvloeiende, een 
vloedgolf van 52 с. M. hoogte veroorzaakt, zouden (altijd 
volgens denzelfden schrijver) de verschillen in omwentelings- 
snelheid der waterdeeltjes vloedgolven van 127 X 0,52 M. d.i. 
ongeveer 40 M. hoogte teweegbrengen, indien verschillende 
weerstanden dat niet beletten. 
De afwisseling in waterstand, door de uitzetting van het ` 
water in verband met de ongelijke aantrekking der maan ver- 
oorzaakt, bedraagt echter, zooals in het begin van dit opstel 
is aangetoond, Lu m. M. De uitzetting van het water, welke 
met de afwisseling in omwentelingssnelheid. in | verband staat, 
zal dus inderdaad bedragen: 
= Xx 3297 X pu m. M. in plaats van 40 Meters. 
40 80 25 $i 
Het is evenwel duidelijk; dat, indien de stroomsnelheden 
in het water eenmaal vastgesteld zijn, men de verandering in 
waterstanden moet bepalen door na te gaan hoeveel water 
gedurende een zeker tijdsverloop over eene bepaalde uitge- 
strektheid der zee meer wordt af- dan aangevoerd of omgekeerd. 
