140 
met zeer ongelijke snelheden, die van eenige honderden tot 
eenige duizenden voeten per seconde uiteenloopen. 
b. Naarmate eene aardbeving zich verder van den oorsprong 
verwijdert, vermindert hare snelheid van voortplanting. 
10°. De kracht (intensteit) eener aardbeving wordt veelal 
beschouwd evenredig te zijn aan de uitgestrektheid der rust- 
verstoring. De ondervinding heeft echter aangetoond, dat 
menige vernielende schok zich slechts over een kleine uitge- 
strektheid deed gevoelen, terwijl de zwakke schuddingen, maar 
van langen duur, veelal een zeer groot oppervlak in beweging 
brengen. Bij andere gelegenheden werd bevonden, dat een 
hevige schok haar vernielend karakter niet zoozeer ontleende 
aan de hoegrootheid der uitwijking (amplitude) maar veeleer 
aan de kortheid der periode van golving. 
Laat ons aannemen, dat met de intensiteit eener aardbeving 
haar vernielend vermogen wordt bedoeld, zoo beschouwen wij 
deze als evenredig met de grootste versnelling, welke aan 
eene lichaam door den schok wordt medegedeeld. 
Deze waarde kan uit de gegevens der diagrammen in mil- 
limeters per seconde worden berekend en uitgedrukt. 
Aannemende, dat de beweging harmonisch is, zoo wordt dit 
maximum der versnelling volgenderwijs verkregen. 
Zij a = de maximum-uitwijking of de helft eener halve 
slingering: 
~ p = de periode eener geheele slingering; | 
V = maximum-versnelling : 
A — maximum der snelheid ; 
4 na 
alsdan is: V— en A= = 
р 
y? 
i ө ar 
а 
Siow ама. van de arc die op snel voortbewogen 
platen verkregen zijn, kan men dus de maximum-versnelling 
afleiden, zonder eenige veronderstelling te maken omtrent den 
aard der beweging. 
