287 
en te meten, maar ook tot de zekerheid te zijn gekomen 
van hun voortdurend en regelmatig bestaan , vau hunne periodieke 
afwijkingen, hun afhankelijkheid van een enkelen stroom en 
bijgevoig van hun groot belang voor de wetenschap. - 
»Zooals bekend is, hebben de eerste waarnemingen der 
‚aardstroomen, ingevolge de theorie van AwrénE omtrent het 
aardmagnetismus, reeds 35 jaar geleden (Bartow 1847) een 
aanvang genomen, en zijn zij meermalen, vooral in Engeland 
en Falë, herhaald geworden. Men maakte daartoe bijna 
altijd gebruik van de telegraaflijnen: de gemeenschap met de 
batterij werd verbroken en de uiteinden van de draad door 
middel van metaalplaten (koper, ijzer of zink) in vol contact 
met den bodem gebracht. Men verkreeg op die wijze een 
afgeleiden stroom, waarvan door een ingelaschten galvanometer 
richting en sterkte werden kenbaar gemaakt. 
»De verkregen uitkomsten liepen zeer uiléén en spraken elkaar 
veelal tegen; algemeene gevolgtrekkingen waren zeldzaam en 
onbepaald. Evenwel waren alle waarnemers overtuigd van het 
werkelijk bestaan van aardstroomen. 
„Hieruit mag afgeleid worden, dat de gevolgde methode niet 
de geschiktste is geweest en dat velerlei vreemde invloeden ` 
het werkelijk karakter der aardstroomen gewijzigd en zelfs 
geheel verduisterd hebben. 
„Het is dan ook licht na te gaan 
1°, dat de telegraaflijuen niet gedurende maanden of jaren 
ter beschikking van waarnemers kunnen gesteld worden ; 
_ 2°. dat zij niet voor een wetenschappelijk doel ingericht zijn: 
5°. dat. de isoleering der draden niet voldoende is waar ` 
het de waarneming van zoo zwakke stroomen geldt: 
4°. dat de grondstof der draden, en erger nog haar groote 
lengte, één aan den waar te nemen stroom versi = 
Weerstand in den weg stelt; 
5°. dat elke lijn voortdurend is. blootgesteld aan de zeer = 
ечи еп menigvuldige atınospherische invloeden ; 
. dat de electroden op zeer grooten ierg afstand us 
