401 
Mantel- en voorste rugvederen donder-vanDijckbruin met 
lichte rosbruine eindzoomen. Schouder- en kleine vleugeldek- 
vederen evenzoo. Van metaalgloed in den nek is nog niets te 
bespeuren. 
Behoudens de vroeger vermelde eigenschap van de slagpennen 
zin die der 1* orde rosachtig-zwart en bezetten zij fijne 
roodbruine buitenranden, terwijl hunne groote dekvederen de- 
zelfde kleuren volgen. | 
Die der 2° orde zijn vanDijckbruin en de meer binnenwaarts 
gekeerde, evenals de overige der vleugeldekvederen, rosbruin 
gezoomd. 
Middelste staartpennen egaal-vanDijckbruin. De andere hel- 
derder en in roodbruin overgaande, doch bovendien met fijne - 
donkere puntjes bestippeld. 
Aan het uiterste derde gedeelte van de binnenvlag der drie - 
buitenste paren wordt een donkere vlek aangetroffen, die zich 
aan de onderzijde van de veder licht-aschgrijs voordoet. Het 
uiterste paar staartpennen is niet of slechts zeer weinig aan de 
basis bespikkeld. 
Pooten vuil-donkerpaarsch; nagels hoornkleurig. 
Een volwassen mannelijk exemplaar, dat mij eenige uren 
later gebracht werd, had wijnroode oogleden; deze tint zette 
zich op den naakten teugel voort. De dwarsbandjes op den 
nek, mantel, krop en borst waren reeds verdwenen. De 
buitenranden van de groote slagpennen zijn veel fletscher 
gekleurd; op den rug en staart is een wijnrood waas door 
het bruin gemengd, zonder daarom nog: metaalglanzend te 
worden, wat wel het geval is met de vederen van den nek 
.*n den mantel, die daardoor een helderen paarschrooden gloed ae 
bezitten, met fijne zig-zag streepjes op de zijden van den hals. 
De stippeltjes op de vederen der achterdeelen zijn Ho | 
merkbaar. 
De pooten zijn helder-paarschrood. 
Maaginhoud: vruchten van de tjenté manies. 
Afmetingen van het laatst vermelde individu. 
