i 
‚ teren eindigen zij in een soort kraag; zij nemen daarbij 
eene oranjekleur aan; naar voren reiken deze vederen tot over 
onderscheiden. Een fraaie kam reikt tot over het achterhoofd; 
venheden, ruw op het aanvoelen. Van achteren gaat de roode 
404 
138. TURTUR TIGRINUS, (sctea) 
Soex. TINO ME 
Zie Nat. Tijds. N. I. DI. XLIV pag. 228. 
Passir Patjar, 
139. GEOPELIA STRIATA , (GRAIJ.) j 
Sosson, Perkoetoet. 
Zie Nat. Tijds. N. I. Dl. XLIV pag. 229. 
Benteng. 
140. GALLUS BANKIVA, (TEMM.) 5 & © 
Soexp. Kasintoe. 
De 3% October werd mij van Doeren gedéh de wilde boschhaan 
gebracht. Het dier was aangeschoten en bij het opvingen. waren 
de middelste staartpennen verloren gegaan. 
De kop is bijna niet van dien van een tammen haan te 
op enkele plaatsen hangt hij door zwaarte over. Die kam is _ 
even als de twee ronde lellen, welke van de basis van de onder- — — 
kaak afhangen, donkerrood en, door kleine wratachtige verhe- 
tint van den kam in een paarsche over. De bovenkaak is donker- 
hoornkleurig, de onderkaak witachtig. Iris oranje gekleurd. ` 
Het geheele gezicht is naakt en van dezelfde kleur als de 
kam en de lellen; achter de wangstreek heeft de naakte huid — 
veel dwarsplooien. De uitwendige gehooropening wordt door — ` 
een bundeltje evenwijdig loopende vedertjes beschut. Op den E 
kruin komen, even als bij het wijfje, spaarzaam rechtopstaande ` 
helder-rosbruine vedertjes voor.  Achterhoofdvederen donker- 
sepia. Nek en halsvederen gebrande terra-sienna; van ach- _ 
den krop en bedekken daar de zwarte kleur der onderdeelen. ` 
Mantel en rugvederen fraai glanzend kastanjebruin, naar den 
CH Bij Sumatrasche individu’s zag ik hier een witte piek. 
