= 
415 
van waterinsecten en mankeeren in de heete laaglanden , waar 
het rivierwater vuil en drabbig , en het rivierbed andere physische 
. eigenschappen heeft. 
Voor de stelling dat de Henicuri alleen door de gesteldheid van 
- den bodem tot die hoogere streken (1000 en 2000 voet) voor 
de Noordkust van West-Java beperkt zijn, vond ik een bewijs 
in de omstandigheid dat ik in 1882 in de Lampongs niet 
ver van zee verwijderd in een helder sercstroompss op + 50 voet 
boven het niveau der zee nabij de kust een Henicurus aantrof. 
Van de vogels, die zich nabij den boschrand in de wilder- 
nissen of koffijtuinen ophouden, heb ik de ondervolgende leeren 
_ kennen. 
Megalaima armillaris, Chotorea corvina, Phoenicophaés curvi- 
rostris, Gallus bankiva (de beide laatsten liefst in de alang- 
alang wildernis); verder: Pomatorhinus montanus, Geocichla 
rubecula, Trachycomus ochrocephalus, (ook in de heete laaglan- ` 
den voorkomend doch van daar verdreven, doordien er te 
veel jacht op gemaakt werd) Hypsipetes virescens, Eury- 
stomus orientalis, Gracula javanensis , Treron oxyura en de drie 
Macropygia’s. 
De pauw werd in do onderzochte streek niet aangetroffen, 
hoewel er, zooals vroeger vermeld is, tijgers voorkomen. 
Over de levenswijze der boschvogels kan ik пор weinig 
mededeelen. ў 
’S morgens vroeg, na zonsopgang, trekken langs den bosch- · 
rand de kaneelduiven de aandacht, door hun eigenaardig geluid ` 
en snelle vlucht. E: 
Treedt men het bosch in en vervolgt men al klimmend den — 
_ Weg naar boven, dan heeft men de minste kans om vogels (е ` 
tien. Door het ongewone der tegenwoordigheid van menschen ` 
houden zij zich schuil en slechts enkelen kondigen hunne aan, — 
wezigheid aan door liefelijk gezang. Anders wordt het, wanneer — - 
men zich, liefst eenigszins verdekt, posteert in de rotsige bedding 
van, een bergstroom en daar afwacht, of er vogels komen. 3 
Al кы тали шеп dan, dat zij de vroegste bos ined m 
