529 
toonen in wetenschappelijken zin niet ten achteren te staan 
bij de bewoners der vroeger genoemde landstreken. 
Ten einde nu de belangstellenden in staat te stellen, kennis 
te nemen van de hoofdpunten waarop het internationale co- 
mité de aandacht wenscht gevestigd te zien, laat ik die hier- 
onder volgen. 
De bedoelingen van het comité zijn hier en daar nader 
toegelicht. 
Vooraf echter iets anders. 
In ornithologisch-geografischen zin wordt het werelddeel, 
waarvan wij den Z. O. uithoek bewonen, in twee zeer verschil- 
lende deelen gesplitst, t. w. het Palaéarctische en het Oostersche 
gebied. De lijn, die beide deelen scheidt, begint aan de kust 
bij de monden van den Indus, volgt den loop van deze rivier en 
gaat verder benoorden het Himalaya-gebergte om, tot in zuidelijk 
China waar zij tot aan de kust reikt, iets benoorden Formosa. 
Alleen het gedeelte van Azië ’s vasteland, dat beoosten en bezui- 
den de pasgenoemde grens ligt, heet Oostersch, al het overige 
is Palaéaretisch. 
Het laatste is verreweg het meest uitgebreide doch in 
zoölogischen zin het minst bedeelde en onderscheidt zich 
9. a. daardoor dat europeesche typen van vogels de overhand 
hebben. 
Tot het oostersch gebied behooren nog, behalve het Z. O. 
deel van het vasteland, de volgende eilanden of eilandengroepen : 
Ceylon , Andaman- en Nicobaren archipel. Sumatra, Java, Madura , 
Bali, Borneo, Philippijnen-archipel en Formosa, benevens de 
tusschenliggende kleinere eilanden. 
Warzacr verdeelt het oostersch gebied van Azië in een Cey- 
loneesch, Indisch, Indo-Chineesch en Indo-Maleisch ondergebied , 
tene verdeeling, die niet alleen op het voorkomen van typische 
Vogelgenera, maar ook op dat van dergelijke geslachten onder 
de zoogdieren en insecten moet berusten. 
Het Indo-Maleische ondergebied, waarvan alle eilanden door 
tene ondiepe zee van minder dan 100 vademen van het Aziatische 
3% 
