296 



ritate etiani Ledeb. I. c. ad A. argenteum trahit, 

 iconis Deless. ignarus. 



103. A. monlanum. FI. t. с. II. п. 1270. In collibus apri- 

 cis passim. Hujus duas habemus varietates: unam 

 siliculis subrotundis, pedicellis rectangule patentibus, 

 quae vulgatior esse videtur; alteram siliculis ovatis 

 pedicellis angulo acuto suberectis, qualem eliam ex 

 Austria habeo. Haec posterior est Odontarrh. Mar- 

 schalliana Led. Fl. r. I. p. 142. A. Marschalltanum 

 DC. Pr. 1. p. 161. quam ad plantam tauricam de- 

 scripsit. A. alpestre vero FI. t. c. II. n. 1267. e cau- 

 caso orientali, quod siliculis utrinque acutis distin- 

 gua, mihi aeque ac Ledebourio ignotum. 



104. A. vernale. A rostratum. Fl. t. с III. п. 1272*. — 

 Led. Fl. г. I. п. 139. quoad plantam tauricam. In 

 Tauria meridionali rarior. Nostra silicula subrotunda 

 emarginata, seminibus evidenter alatis differt a ge- 

 nuino A. rostrato odessano et podolico, nondum in 

 Tauria lecto, cui silicula longior, semen uno latere 

 ala angusta saepe omniuo déficiente. 



105. A. umbellatum. A. brachystachyum. FI. t. с. III. п. 

 1275*. In Tauria merid. a Laspi ad vail. Sudak haud 

 rarum. Idem ad Lapsaeum in Hellesponto legi. 



106. A. campestre. In campis et collibus frequens. Hue 

 cum Kochio et Ledebourio refero A. hirsutum Fl. t. 

 с. II. п. 1275. cujus optima icon exstat in Deless. 

 ic. sei. n. 40. a Ledeb. noo citata. Occurrit mox 

 caulibus paucis erectis fere pedalibus, mox plurimis 

 adscedentibus saepe digitalibus. Specimina e Lenko- 

 ran foliis parvulis vix duas liueas longis admodum 

 singularia , caelerum vix differunt. A. micranthum 

 Led. (1. r. p. 140. magis diversum deficientibus pi- 



