no 



to; foliis petiolatis utrinque aMenualis ovafo-lanceolatis 

 obtusiuscule acuminatis integerrimis, supra glabris, sub- 

 tus tantum in axillis venarum barbulatis: pedicellis fere 

 longitudine calycis breviter ôdentati; tubo corollae ca- 

 lycem vix excedente intus villoso. Species insignis, sed 

 ex unico specimine, forsan ramo elongato 9pollicari 

 nota. An numerus spicarum constans? Cuba, prov. San 

 Jago, prope Nimanima, alt. 2000 ped. Linden №2173. 

 Flores albi. 



Discrimen inter Durantam Plumieri Jacq. et D. Muti- 

 sii L. fil. frustra quaesivi in longitudine dentium calycis, 

 est enim valde variabilis in varus et saepe in eodem 

 individuo. Forsan magis constans est consistentia folio- 

 rum coriacea et rugosa, D. Mutisii adscripta; specimen 

 talibus foliis praeditum et insuper forma rotundata at- 

 que crenis superioribus obtusis gaudens tantummodo e 

 Venezuela, a Funkio lectum sub № 865, possideo. Frag- 

 menta alii speciminis ex Andibus aequatorialibus, Spruce 

 № 6042, a Funkiano nonnisi crenis omnibus obtusis re- 

 cedunt. Magis diversa sunt individua ex eadem regione, 

 nempe Spruceana sub № 5526 et Jamesonianum e Pi- 

 cbincha № 729, caule, ramis, rbachi racemorum atque 

 tergo foliorum densiuscule pubescentibus, floribusque 

 more variarum specierum Glycines pendulis. An haec ad 

 D. vestitam Cbam., a Scbauerio cum D. Plumieri con- 

 junctam pertinent? sed consistentia foliorum potius D. 

 Mutisii. Verosimiliter propria species. 



Duranta parviflora. D. humilis multicaulis, caulibus 

 tetragonis raraosis, ramisque pilosis; foliis petiolatis ova- 

 tis acutis, basi attenuatis, praeter basin serratis; utrin- 

 que adpresse pilosis, pilis plerisque e callo orientibus, 

 subtus pallidioribus incano-cinereis; racemis axillaribus 



