?« 



HlSTORlA PLANTARUM. 



Emplaftrum hoc emphyteuticumnon neceffarium ducimus forte etiam nocivum ; iiquis autem il- 



lud experiri velit ita pnrparet. 



R. Refinx commun. ~ii. Cerjc 5; P. Vifci 5n. Butyn antiq. q. s. ad form. empl. 



P»* arbormn l • Multa m hoc genus infitione fervanda fitnt. Primum omnium qua? patiatur coitum talem ar- 



fteciesjibi bor, &cujus arboris calamus. Facillime coalefcunt quibus eadem corticis natura, quseque pariter 



mutul infita f] ore ntia ejufdera horae germinationem fuccorumque locietatem habenc. Tlin. Oportet cerce ut 



coalejimt. f urcu [j truncis cognati & congeneres finc, aliter non coalefcunt Hinc mirum nobis non videtur, 



Tyrum vel Cydonia, vel Oxyacanthat, huic Mefplttm, Trtmo Armeniacam infitam comprehendere, & 



vice verfa. Quid enim eft Malus Cydonia dicta quam Pyius fruftu tomentoib ? Malus Armemaca 



quiim Pruni genus ? nec fru&us Oxyacantha: a parvo Pyro vel figura, vel qualitate multum ablu- 



dit. Tyrtts & Malus ob diffimilitudinem non coeunc, utinec Malus & Oxyacantha, nec (obfervante 



D. Sharroco) Tyrus & Sorbm. Hse tamen (ut ex ejufdem obfervatione habco) ut & aha: diverfi ge- 



nerisj fibi mutuo infita: non rarb comprehendunt : poft perteftam tamen (ut videtur) unionem, 



& germina produ&iora edita, furculi paulatim , quamcunque curam adhibuens, languefcunt & tan- 



TiffuraquM dem intereunt, ob fuccum vel deficientem, vel incongruum. 



ejjidebet. z. Aha obfervatio eft, ne fiflura in nodo fiat. Repudiat quippe advenam mhofpitalis duritia, 



ut in parte mtidiflima, ne longior multo tribus digitis , ne obliqua, ne tranflucens , ne hifcat ni- 

 mium rima laxeque capiat, auc ne pamm & exprimat, auc expreflum necet Tlin* Hinc fi trun- 

 cus craflior iit monent hortulani, ut cufpidis fiirculi mterior pars, qux alias m aciem tenuari fblec 

 paulb craflior relinquatur, ne extenor adeb comprimatur ,-ut cortex laxetur aut corrugetur, adeb- 

 que fucci mfluxus unpediatur aut interrumpatur. Alu ih hujufmodi truncis fiffuram cuneo ligne» 

 EkBio Curcu- teniu adacto apertam tenendam malunt. 



krum. V Certum eft (inquit Plinius) ab humeris arborum Oncntem a:ftivum fpe&antibus furculos petem 



dos,& e feracibus,& e germine novello,mfi vetuftae arbori mferantur ; ii enim robuftiores efle debent. 



Praterea ut pregnantes, hoc eft, germinatione curgenres, & qui parereillo fperaverint anno ; deni- 



que ut e pulcherrimis & robuftiffimis ramis eligantur : ante omnia gemmantes nitere convenk, ni- 



hil ufquam ulcerofiim efle aut retorndum. Hortulani noftri praecipiunt,uc aliquid (uncia falcemj vete- 



ris, i. e. bimi hgni furculo fupcrfit, ira ut furcuh cufpis fiat paulo mfra articulum feu commifluram ve- 



tens ligni cam novello. Ita enim & ad refiftendum mjuriis coeh firmiorcm, & durabiliorem & fera- 



ciorem futurum. Surculum nimis gracilem & e germine tantum novello, contra praxeptum Plimi, 



infeii vetant ob contrarias rationes. Monent etiamut furculi cum infentur fummitas pnccidatur. 



SuYcuHlo •' 4- Quod acUongitudmem farculorum & numerum gemmarum attmet, ita prarcipiunt , Sitrunci 



tudo€ wn- cortex viridanti nitore fe fiicco turgere prodat, ut largum mfito alimentum fe miniftraturum fpon- 



maquot. deat, pluresin fiirculo gemma: rehnquantur , fufficiunt plurimiimtres quatuorve ad exitum fucco 



dandum. Pra:feruntur autem furcuh quorum gemmae crebriores fiint, nec nums diftent vel a fe in- 



* plinius fur- vicem vel a furculi fui pede. Si arborem * patulam defideras, furculum longum inferas, qui fiipra 



culum inver- trunci caput ad 5, vel 6 digitos extet, ut crebriores ramos emictat : li arborem re£ta affurgentem 



fnmiiferiju- £^ p r0 ceram ; brevem adhibeas, qui non ultra 4 digitos fupra ftipitem abfciflum emineat, duabus 



bet, cum td g emmJS f U p ra l u tum reli6tis ; vel fi placet, unicam tantiim gemmam adolefcere finas. Qub enim 



^oTahitudoin longior eft furculus eb languidius fuccimi attrahic, eoque magis & ventorum concuffionibus, & avi- 



latitudinemfe um lnjuriis opportunus eft. 



diffundat. 5 . Surculos decifos 1 ' 



Surculiauan- g " s tur g eantj) fiirculi^. 



drm^Tt" tem eos terra humida obruere, nead pratpropere gwwwnHu» m,*~**~*., » UWM uv ,„,„ ^^w^i- 



affervandk ' tt"' aef i frigido expofiti perurantur & exarefcant. Sub arbore aut te&o, ahoye loco fi-igido reponere 



fufficit, aut fi a gelu periculum fit, terra ficca aut arena operire. Si longiiis afreianmr fiirculi ra- 



po lnfixos optime cuftodire fuccum arbitrabantur, inquit Plinius. Nonnulli e noftns imam partem 



luto madido mfigere, reliquum mufco aut palea obvolvere jubent ; verum furficit vafculo inciufoSj 



tempeftate prafertim tepidiore, mufcomadido circumpofito, aut terra cnbrata mumre. 



sua t> rte &. lnferere aptiflimum quamproximum terrx, fi patiatur nodorum truncique rauo. Tlin. Viz- 



nunciinfcrere ferdm fi fiirculum arbons nacura craflions & grandions gracilioris crunco mferas ut Tyrum, Cydonia: 



convenit. aut OxyacantLe. Item a parte crunci venco occidencah aut Libonoco oppofita (hic enim apud nos 



omnium vehementiffime Ipirat) ut vi venti ad truncum potiiis cui pede fuo mniticurj quam a tnmco 



impellatur : inde cnim penculum eft ne abrumpatur aut luxetur. 



7. Si fru£tum copiofiun ab infico quamprimum defideras, adulciorem truncum decapkes , eique 



calamos inferas. 



Quotrurculi & Eidem trunco plures inferere furculos expedit, ut mortalitati ex numero fuccurras. Tlin. & 



mferendi. ' « ne fi forte unus deficiac, cruncus iple penclicecui-. Cauciores ramen Agncob vecanc cnincum cranf- 



verfim feu in crucem findere, quoniam nimia mde crunco lnjuna fic, & vukera xgve confbiidantur. 



Optimum virga: m.mori, & qua: unum tantiim calamum admittat, mierere. 



Cur fiipiti ci- 9- Si mitem &generdiim fuccum defideras, trunco fylveftn auc fpontaneo ne mferas^ fed po- 



curifoniis tiiis cicuri & culto. Hinc enim fxudus mitior & delicatior evadit ., ut qui ahmento mitiore & me- 



quamjylveftri, lifis pratparato utitur, quamvisarbor ipf.i ad durandum minus firma, & brevioris sevi, efle credatu;-. 



Surculus decifus arbori fua: lterum mfitus^ meliorem dabit fruclrum quam arbon eciamnum haerens. 



Tempus inje- io. Tempus mferendo apciflimum cenfetur vcris mirium, aut ver proxime antecedens, ancequam 



rendo aptijfi- gemmse expiicai-i mcipiunt : quaravis per totam hyemem mlitio latis feliciter plerumque fuccedat ; 



mum. g^ £). Shanoctis affent fe obfervafle furculos Malo mfitos Novembn menle & circa Natalitia Chnfti 



comprehendifle. Pyrum vel florentem mferere licet, autore Phmo , & in Maium quoque menfem 



protendere infitionem. Veriim ex recentiore oblervatione , furculus cujus gemma? jam explicar,tur 



agre coalefcet : unioni non repugnat qubd truncus germinavent. 



Ltttum ad in- 1 1. Ad mfitum muniendum contra mjurias cceli & beftiolarum, Cato olim argilkc vel cretar ha- 



Jkum munien- re nam fimumque bubulum admifceri , atque ita ad lentorcra fubigi jubct , ulque mterponi & cir- 



■ quale. cumhni. 



