Terminorum quorundam & yocum generaliorum Interpretatio 

 & Explicatio brevis. 



A. 



ABlaqueare arbores eft terra circa truncum 

 feu caudicem in ambitu efFofsa radices fu- 

 periores denudare & aeri exponere, ut ma- 

 gisfru&ificent; vel, Palladiiverbis, circa codi- 

 cem dolabrd diligenter terram aperire, & purgatis 

 omnibus velut lacus efficere, ut Solk teporibus & 

 imbribus provocentur. 

 Acinus non pro uvx vinaceo apud idoneos au- 

 tores, fed pro uva ipfa feu fru&u toto accipi- 

 tur, qui ex fucco, & parte qtue veluti caro eft, 

 & ex vinaceis, & ex ambiente cute feu folli- 



culo conftat. Angl. % <©?ape, not a <©?a»e* 



ftOltC» Columel. lib. II. cap. i. CumexpreJJe- 

 ris vinacea, qua acinis celantur, edque jam in- 

 fufcata, & propemodum nigrafuerint, §cc. 



Extenditur 8c hoc nomen latius ad fru&us mi- 

 nutiores arborum fruticumve fpiffius crefcentes 

 & coa&ius, ut Hedera, &c. & fic a bacca di- 

 ftinguitur, quse rarius crefcit, ut in Olea, Lau- 

 ro, &c. Jun. 



Medici recentiores pro gigarto feu vinaceo ac- 

 cipiunt, cum dicunt uva- exacinata. 



Acus, eris, purgamentum frumenti,palea. <©f)e 

 Cfiaflu Porro Acus Plinio dicitur cum per 

 fe fpica pinfkur; Palea vero ubi cumftipula 

 teritur in area. t 



Adonidis horti vocantur vflfafi ti w «pp«&"**'«» 

 quales funt qui teftis Sc fi&ilibus e feneftris ad 

 Solem exponi fblent. 



Ala caulis eft angulus quem cum caule vel ra- 

 mo vel folium, vel pediculus folii conftituit, 

 qui femper fere acutus eft, vel re&us faltem, 

 quia pediculi furfum nkuntur. Jung. Non 

 raro etiam accipitur pro ramulo, ut cum di- 

 cimus caule multis alis brachiato, vel in multas 

 alas divifo, quia rami veluti totidem abe cauli 

 adnafcuntur. 



Alabafira funt folia illa viridia, herbacea qua: 

 flores fepiunt. Jmius exponit alabafirum Rofe 

 globum nondum explicitum totum, fed con- 

 niventem. 



Alburnum Plinio dicitur exterior ligni pars mol- 

 lior & teredini obnoxia, a colore albo. 



Alica vel Halica mterdum accipitur pro certo 

 frumenti genere : Vide Plimum lib.18. cap.7. 

 & Celfum lib. ?. c.6. fed frequentius pro re 

 fa&itia, qusefiebat exZea qujefemen appel- 

 latur, cui admifcebatur creta, quae tranhbat 

 in corpus, coloremque ac tenentatem adfe- 

 rebat. Hatc propria & genuina Alica res Ro- 

 mana a Plinio dicitur , apud quem lib. 1 8. 

 cap. 11. modum conflciendi vide. DifFert 

 autem AHca late fumpta a Graecorum Chon- 

 dro, ut genus a fpecie; fiquidem Chondrus 

 non ereta fed gypfo & arena repurgaretur, 

 quemadmodum altera Zeae fpecies memorata 

 Plinio, adulterina cognominata, ex Zea m 

 Africa degenerante confe&a. 



Amylum dicebatur quod &»( v»h* fine mola pa- 

 raretur : cujus conficiendi modum vide apud 

 C.Bauhmum in Theatr. lib. 1 . Macerabatur 

 fcilicet fapius quotidie Tnticum aut Siligo a- 



qua afFusa & efFusa, donec ita mollefceret u£ 

 cremor exprimi poflet, qui deinde in Sole fic- 

 cabatur, & hunc Amylum vocabant. Hujuf 

 modi Amylum ex avena paratumapud Wal- 

 los in cibis arftimatur , &: LLummery dici- 

 tur. 



Anthera OfEc. funt fiimmitates fea cacuminula 

 in florum medio ftamimbus incumbentia, q, 

 frfos pbfr, l e . flos rofe. €|)e €f)itJe$? t 



Apces idem fignificant quod Anthera. 



Arbor [ aW^ ] eft planta lignofa, craffitudine 

 & akitudine inter omnes maxima, cui caudex 

 pro fuperficie eft perennis &c natura fimplex, 

 qui in multos ramos majores, quos axjt/^c^ & 

 K*< Graeci vocant, & deinde in r»mufcuIos 

 complures, quos iidem xkJM» Latini furcu- 

 los appellant, dividitur. Anglice a GLttZ* 



Arilli Offic. Vinacea, gigarta, q. aridula, quod 

 ficci fint, & nullum iuccum prjebeant. 



Arifta Acus exilis ac longa e gluma extans. Gfyz 

 25ear& 0? % i am. 



AJJaragus dicitur primum germen herbarum 

 quod edendo eft vel oleris cujufque turio an- 

 tequam in folia explicetur, a <w*ff«- ^Tfje ten* 



Jjec fjijout o? ifioot of ann Ijeri» fsom t^e 



gCOlinti» Hinc per Antonomafian dicitur 

 herba qusedam qus grandes profert 6c edules 

 afparagos. 



B. 



Bacea dicuntur qui fparfim arboribus fruticibuf 

 que adnafcuntur fru6tus parvo-rotundi, ^Bttf 

 rtc^ Anglice, & fic ab Acinis diftinguuntur, 

 qui fiint racematim dependentes baccae. Nos 

 in hocopere reftndiore acceptione voce Bac- 

 cx utimur pro fru£tu minore pericarpio feu 

 pulpa carneve molli & humida femina inclu- 

 dente, & membrana tenuiore te6i:o. 



Balauftium, fylveftns mali Punicae flos. <%f}Z 



ffotoer o£ tf\c toilti ^omcgranate-tree» 



Bullws eft radix fubrotunda vel plunbus tunicis 

 in orbem fe amplexantibus, vel pluribus fqua- 

 mis imbricatim fere diipofitis coagmentata, 

 fibras plurimas ex ima fede feu bau emktens. 



Interdum iatius accipitur pro radice quavis uno 

 tubere conftante etiam fblida & iubftantia 

 continua, nec divisa ln fquamas aut tunica- 

 rum involucra, fibras ex lma fede aut bafi 

 emittente. Sic Croci & Colchici radices bul- 

 bofaa cenfentur. 



C. 



Caijx, folliculus feu involucrum floris priuiquam 

 dehifcat, pra-cipue Rofae : interdum ffos lpfe 

 rofse connivens 8c nondum expanfus. At 

 nunc frequentiffime accipitur pro folliculo, 

 quo flos primiim deinde iemen herbaium 6s 

 fruftus arborum coopej-itur. tfJTJje €ltp Clt* 



ciofing, 0? containing tlje flotucr, 



Capiliamenta funt filamenta ilfa tenuia, 111 florum 

 medietate furgentia,, apicibus plerunque do- 

 mnata. C^jea&^. 



( a 2 ) Gapitulum 



