74_ HistoriaPlantarum. 



* 3. Fucus marinus dic7us,Roccella tinEiorum J. B. C.B. 



Materies ejus cdlorem prabet nobihffimi purpurei: quapropter prifcis fceminis tingendis genis 

 expeditum in fucum. Fucus hicantequamin tinduram redigatur, parte interna ex rubello candi- 

 cat, externa nigncat. Evocatur vividus ejus color maceratione fa&a in urina : fic paullatim tin£tu- 

 ramacqmritj donec ultimo fpecies quardam \_Soda~\ Salis Alkali complementi loco & ut denfetur 

 addatur. Fuciin compofitione ad urinam portio eft quintupla plus nnnus pro bonitate Fuci. Ma- 

 ceratio uno menfe completur. Salis pars duodecima additur, quod maceranti Fuco adje&am co- 

 lorem panter odoremque viobe excitat atque producit. J. B. ex Imperato lib. 27. c. 9. Roccella au- 

 tem a colore rubro dicitur. 



* 4. Fucus cafiliaris tinbJorius J. B. 



Imperatus lib. 27. cap. 9. ex Qriente delatum fcnbit nomine Roccelk, §c excellentiffimum ait 

 ad tiri&uram. 



* J. Fucus verrucofus tintlorius J.B. C.B. 



Hic apud tin&ores etiam Roccella dicitur, eodem Imperato autore., loco fuperius citato. Uter- 

 que J. Bauhino & nobis incognitus. 



Cap. VI. 



De Fucis foliis longiffimis integris & non dichotomis. 



A. T. Fucus folio fmgulari longiffimo, lato,in medio rugofo. 



RAdix ei qualis Fuco phafganoidi , fed minor & tenuior , pediculus brevisj duos vel tres di- 

 gitos vix excedensj tenuis etiarrij Sc multis vicibus minor quamillms. Folium fingula- 

 re indivifum, 4. & 5. nonnunquam digitos latum , ad utramque oram membrani tenui 

 6«: veiuti crifpa, ceu fimbria ornatur, media parte craffius, & crebris rugis flexuofis ade6*inarqua- 

 Ie ac fi acupicT:um eflet. Longitudo ejus ulnam & dimidiam menfura; noftratis interdum excedit. 

 Versus apicem fenfim anguflatur. 

 Huic vel idem eft, vel perfimilis 



Fmus longijfimo, latijfimo, crafsoque folio C. B. prod. 



Quem defcribit radice brevi, ex craffis fibris compofita ; ex qua pediculus craflus , rotundus fe- 

 mipalmans proditj qui in folium expanditur unum^ mgentis longitudiniSj pedes aliquot & ulnas 

 excedens [rariiis exunaradice duofolia ejufdem omnino formaj & longitudinis ] latitudine unci- 

 as 4. fuperansj ejufdem fere per totum folium pnncipio excepto latitudinis , m medio aequaliter 

 planumj ad utmmque vero latus parum convolutuni, tortuofum & finuofiimj obfcure virens^ cra£ 

 ' fum, & dum teme adhuc affixum ta&u forma gelatina; vifcofum & madidum : quare propter ni- 

 mium madorem vix aflervari poteff, licet fapius Soli exponatur ; nam quoties chartae reponitur 

 mador ifte cum fcetore recrudefcit, ita ut a corruptionej nonnifi pofl aliquot feptimanas,, donec 

 plane ficcetm-j fervari poffit. 



Hic dnofiro differt, quod ex una radice duo interdum folia emittat , <\uod in nofiro nunquam obferva- 

 m ; quodque medium folium aqualiter flanum efi , cum in noftro rugis inaquale fit. Johnfonus Gerar- 

 di emaculator Fucum hunc C. B. cum fhafganoide ( quem interdum folio (implici, interdum gemino fro- 

 zienire obfervavit ) eundem fipecie futat, nec nos magnopere refugnamus. Nofier autem , quem in litori- 

 bus Eboracenfibus & Cornubienftbus cofiofum obfervwvimus , d fhafganoide diclo fpecie diverfijfimus efi. 

 Quod 'uero C. B. de dijfcili hujus flanta exficcatione dicit Fucis omnibus commune ejfe exferientid didi- 

 cimus. 



* 2,. Fucus hngijjimo latijfimo tenuique folio C. B. 



C.B.frod. 



Hic priori non multum abfimilisj qui ex radicula nigra^ fibrofa pediculum tenuem, triuncialem 

 emittit, qui in folium fefquicubitalis longitudims, unciarum 5. vel 6. kntudinisj planumj per mar- 

 gines hinc inde convolutum abfumitur, fubftantia: tenuiffima: membranaceajj coloris pallide vi- 

 rentis. 



Hunc cum aliis Maris Mediterranei purgamentis reje&um non Ionge a montis Cetii radice 

 collegit C. Bauhinus. Si hic a fiiperiore diverfus fit nobis certe lgnotus eff , nec apud D. Magnol, 

 m Indice plantariun circa Monfpeliumj ullam ejus mentionem invenio. 



A. * 3, Fucm 



