104- HlSTORIA PlANTARUM. 



Septembri menfe fub Corylis nafci gaudet , inquit Clufius ; J. Bauhinus Autumno in umbrofis 

 fylvis. Nos in ericetis obfervavimus. 



Huc pertinere exiftimat J. Bauhinus Fungcs digiteUos a digitis di&os, quorum meminere Hermo- 

 laus & Ruellius, itemque Lonicerus , licet non demonftrent quid velint. Huc item refert Fun- 

 gorum 5. genus, JDigitellos, luteos prorfiis, partim ex albo pallidos & rofeos Tragi, Digitellos 

 iiveManinas vulgbCafalpini : C. Bauhinm hos diftinguit ; & quidem re&ius, fiint enim diverfiffimi, 

 ut patebit ex defcriptione addita. Hujus generis quoddam reperitur in Caftaneis ( inquit Carfal- 

 pinus ) fpe&abili magnitudine,ut unus fufficiat. 



Hoc Anno 1685. obfervavimus Fungigenus in pafcuis Augufto menfe, pluribus fimulabeodem 

 principio feu radice exeuntibus, duas uncias longis, culmi triticei craflitiej non tamen exa6te rotun- 

 disfed paululum compreiTiSj digitum figura quadantenus imitantibuSj nivei candorisj valde fragili- 

 bus, nulla partium diftin&ione. Figura Fungi digitati apud Parkinfbnum pag. 1.5 18. non eft 

 huic fpeciei diffimilis. Hic longiffime differt a Fungo ramofo J. B. & C.B.Sc ab eo omnino iepa- 

 randus efl: accedit proximead F. Ophiogloflbidem. 



Cap. XI. 



* Fungi ramofi argentei]. B. Fungus ramofus candidus C. B. Fung. nox. i^.genus ClufT 



Cluf. 



N putridis deje&arum arborum caudicibuscrefcit circa Calendas Novembris. 



Semipedalis eft magnitudinis aut amplior, elegantiffimss forma: : Nam fruticofiis eft, & m 

 innumeros quodammodo ramulos divifliSj candons immaculatij quorum nonnulli abiegnorum 

 ramalorum figuram exprimunt , adeo ut fi fplenderet, ex puro puto argento confktum quis aeftima- 

 re poflet : aliquando nullum habet pediculum, fed ipfi dejedac arbons caudici mhaeret : interaum 

 iefcunciali fulcitur pediculo. 



Cap, XII. 



A. Fungus ramofus niger compreffns parvus, apicibus albidis. 



Igno putridoj praefertim radicibus adnafcitur, eftque compreflus, durus & tenax, digiti Ion- 

 gitudinej fumma' parte veluti in cornua divifuSj apicibus albicantibus alias totus niger. 

 ' Figura fua adAlgam marinam quodammodo accedit. 



Cap. XIII. 



A. Fungus Ophiog 



r 



montofis pratis agri Weftmorlandici copiose provenit. Color ei niger, magnitudo & fi- 

 gura fpicae Ophiogloffi : quibusnotis areliquis abunde diftinguiturut ulteriori defcriptione non 

 indigeat. A fequcnti forte non aliter difrert quam vetuftate. 



Cap. XIV. 



A. I . Fungi parvi lutei ad Ophioglojfoidem accedentes. 



AB Ophioglofloide nigro colore differunt luteo, & nonnihil etiamfigura, quae in his ab imo 

 adfummumaequaliorvidetur. Invivano Middletoniano in agro Warwicenfi, & alibi m 

 pafcuis copiofum obfervavimus. 

 2. Fungus digitatus Parkinfbni. Hujus defcriptionem vide Cap. X. 



Cap. XV. 



A. Fungus fulverulentus dicJus Crepitus Lupi J.B. Crepitm Lupi five Fungus ovatus Park. F.3, 

 five orbicuhris Ger. F. noxius 42 , five rotundus orbicularis C.B. F. nox. XX VI. primafpecies 



Cluf. $ufe-6all£ o? imffp^uffjjomc, 2Bufcfiff& 



clu f- 



NUllofere confpicuo pediculo nititurj glomeratae rotunditatis , Juglandis magnkudine, & 

 minoris, & majoris, primo alba cute&medulla itidemalbaconfpicuus, poftea ex albida 

 vel livida ; medulla cum corrumpitur in tenuiffimum ficciffimumque pulverem abe- 

 unte. Calcatus crepitum edit & fumum puiverulentum emittit. Nobis obfervati dum juniores adhuc 



efient 



