1 16 



H I S T O R I A P 



LANTAR.UM. 



Vires. 



Etym. 



Latus. 



Vires. 



In umbrofis uliginofTs oritur fed ranus : D. Dale pharmacopceus &c medicus Brantria? , vicinus 

 nofter^ Botamces ftudiofus primus detexit nobifque oftendit, non longe a domiciho noftro nafcen- 

 tem ,- & alibi etiam copiofius. 



7. Lkhen minimus folicUs laciniatis. 



Hic vulgari Lichene decuplo minor eft, eodem modo fe diffundens tenuiffimis capillamentis e me- 

 diis folus emiffis. Fohola autem tenuia funt, non pun&ata, circa margines laciniata crebris laciniis, 

 unde velut crilpa videntur. Nullum ha&enus fru&um in hac fpecie obfervare potuimus. 



^ Iifdem cum Lichene vulgatiffimo m locis invenkur. Snb finem Augufti defcripfimus. Vere 

 cum primum obfervavimus alia (quantum memini) facie apparuit. 



Lichen fapore eft aqueo cum amarore nonnullo & adftn<aione. Hepatica eft infignis [in ca- 

 lidis cum ficckate hepatis malis, C. Hofman.~\ Ufus pracipue in obftructionibus hepatis & vefica- 

 quorum fignaturas in foliis gerit : hinc in hedtica, in lctero, in fcabie & Hchembus, m gonorrhcea, in 

 febn. Extrinfecus fiftit fanguininem vulnenbus. Schrod. 



Notavit Casfalpinus quod purget leniter humores aduftos, & craflos, fi inmagna copia, ut pond. 

 ft ii. ejus decoftum fiimatur. Quo remedio iterato per multos dies fanatos multos vidit ex maligna 

 fcabie & ulceribus exedentibus. Oportet autem fingulis diebus novam deco&ionem parare, prarci- 

 pue cum fero la&is, quia facile exolefcit. 



C. Hofmannus Hepaticam peculiari vi pufgante praxutam efle non magis credit quam ferum. 

 Imo ferum ipfum copose haufium non raro purgat. 



Ophiogloffu 



Cap. X. 



De Ophiogloffo. 

 J. B. Ger. Ofhiog. five Lingua ferpentina Park. Ophioglof I. five vulgatum C. B. 



£ tonrtuc» 



biizt& tmtguc 



J. B. 



OPhiogloffb floi-is arguta cufpis (inquit J. Bauhinus) linguam ferpentis exertam imitata , no- 

 men impertivit, h&um quidem ex Germanico : Vetenbus indi&um efle nonnulli exifti- 

 mant, certe quo nomine illis innotuit inter Botanicos non convenit. 



Multis & fatis craffis fibris in faiciculum velut colle&is cirrata, Ellebon modoj fi prafertim pin- 

 guius nancifcatur folumj radice donaturj pofl dulcedinem quam primum lingua* ingeritj caloris & 

 acrimonias nonnihil in palato relinquens & paululum amarefcens Cam. Huic fiirgk pedicellus pal- 

 maris folium fingulare fuftinensj Beta? parvae quodammodo, pinguius tamen & carnofum , mini- 

 meque nervofum, mod6 anguftum & longiufculum, modo latum & fiibrotundum , \xve } ereftum 

 fapore dulciufculo cum vifcolitate & virofitate ahqua ; e cujus finu qua pediculo committitur ligula ex- 

 lt bifurcataj non tamen fe&a, in acumen fenfim definensj citra extremitatem utrinque denticulata, 

 icobina* aut Lima? aurifabrorum effigiatura. Seminis loco (mquit Camerarius) ei tenuis quafi pol- 

 len in lingua* infedionibus adeftj iifque per maturitatem dehifcentibus excidit. 



In pratis& pafcuis humidionbus frequens invenitur. Aprili vel demum Maio menfe prodit, & 

 adufque Junium viget, paulo poft totafuperficies marcefcitj radicein terra fiiperftke ; qua* profun- 

 de demergitur , ut extirpatu difficilis fit. 



Vulnerarium eft lnfigne, tum intus fumptum in potionibus, tum extrinfecus applicatum. Recen- 

 tia folia vulnera conglutinant & enterocelas fanant. Datur potanda ex aqua Eqmfeti ad mtrinfeca 

 vulnera. Herbae pulverem aliquot diebus exhibitum ramices omnes curare pofle affirmat Baptifta 

 Sardus. 



Verum non modo ad vulnera recentia fed & vetera ulcera Sc ramices pracipua? a;ftimationis efl 

 oleum quod ex foliis ejus in oleo Olivarum vel omphacino ad Solem diutius maceratis, vel bre- 

 vius ad lgnem decodis donec inarefcant Sc exucca evadantj deinde expreffis, conficitur, praefertim, 

 inquit Parkinfbnus, f I refina: Terebinthinx tantillum in eo diflblvatur. 



Ophioglolla ratione magnitudinis mter fe differre deprehendit Mentzelius circa oppidum Fur- 

 ftenwaldiam. Minimum ultra unciam cum fiia hngua & foliolo non affurgit. Medium verb bis 

 unciale folium habct longius & hnguam ultra tres uncias excrefcentem : Majusautem folium obti- 

 net quatuor uncias longum & unum cum dimidio latumj lingua in altum fatis fe erigente. 



Ibidem quoque tnlinguia Ophiogloffaj necnon bihnguia reperit idem. 



* Amwt. in 

 %es Mcdicas 

 tiov<s Hijfani 



Cap. xr. 



De Lunaria. 



LUnana Recentioribus di&a a foliis Ltma: crefcentis modo falcatis, an Veteribus cognita am- 

 bigitur. Vide C. B. Pin. 

 Folio fingulari pinnato, & in nonnullis fpeciebus ramofb aut multifido, cauhculo race- 

 mulis ilofculorum & feminum onufto ab alns onmibus plantisj nedum hujus generisj diftingukur. 



Obfervavit * Columna in hac fpecie omnes plantas in imo petiolo fiipra radicem folliculum ha- 

 bere quendam veluti Ari florem exiguum , in quo plantulam exiguam velwti ftstum com- 



plicatura 



