150 Historia Plantarum. 



Eadem in vino deco&a,, & per ahquot dies pota laborantes Lienis excremento recreat ; Gravidis 

 autem mfenfa cenfetur, ut quae abortum faciat. E Veteribus. 



Ad ambufta omniavel igne, vel fervida aqua, aut oleo, fnirifice conducit radicis fuccus> vel 

 reccntis tufej vel exficcata;, afFusa aqua rofacea, vel aqua e fimo vaccinOj vel florum Tilia^ vel 

 harum defe&u fontana communi : tunc enim fuccus lentus feu mucilaginofus exprimitur qui lis 

 medebitur, ubi reliqua medicamenta auxilium negaverint. Trag. S. Tauhts. 



Aremoricos & Neuftriorum ultimos, qui vaftas fylvas colunt in frugum inopia e radice Filicis 



panem conficere notum eft ex Dalechampii relatione., ejufdemque cineribus nitri loco inie&is faxa 



liquare, & vitrea vafa fingere colore viridi & fubobfcuro. 



tilivis fa-mi- Hujus fpeciei varietatis^ cujufdam meminit J. Bauhinm, titulo Ftlicis majoris mollis ramofe, cujus 



»* twieus. fegmenta iingularia paulo videntur Jatiora brevioraque quam lllius [ fupenus proxime defcripta? ] 



nec ut illi dura f ed mollia nec fiibtus incana. 



Circa Tigurum Helvetiorum fe collegifle putat Autor, meminftque ( inquit ) ejus Gefherus in 

 Aff. Hort. nomine Filicis maris mollioris. 



Plinius Fihcem biennio mori fcnbit fi frondem agere non patiaris : Id efEcaciflime contingere 

 germinantis ramis baculo decuffisj quod & experientia hodierna confirmat, quamvis Tationem quam 

 addit Plinius mgeniose fane excogitatam fi experientia confirmaret, non probemj mmirum qu6d 

 fuccus ex ipfa defluens radices necet. 



Prseterea famam efie ait &c circa Solftitium avulfas non renafcij quod allis experiendum propo- 

 nirnus. 



Cap. II. 



A. Filix mas ramofa fmnulis dentatis Ger. emac. <B^CHt fyaittflC & ^tttl iuitfj inbeittetl 



ittfoc$+ 



Flbris plurimisj capillaribuSj nigricanribuSj ex infimis caulibus ( ieu verius foliorum pediculis) 

 qui in unum veluti corpus radicis coaleicunt , enafcentibus radicatur. Primo vere foho- 

 rum afparagos convolufos paulatim fefe exphcare incipientes cernaSj iquamis ferrugineis 

 prope terram obte&osj arfte invicem jun&os. Planta junior pauciora habet folia., adultior & an- 

 nofior plura ad decem ant duodecim. Folium autem unumquodque ab ima parte prope locum fui 

 cum focns coalitus, quamprimum fe prodit, antequam Jongitudinem digitalem aflecutum fuerit, 

 fibrisejufmodi nigris demiffis alimentum attrahit. Folia jam extenfa tnfariam dividuntur, Filicis 

 fcemina? vulgo di6t£ in modum , nimirum in fcapum feu pediculum coftamve mediam, ramos la- 

 terales primarios, & lurculos feu ramulos fecundanos, quibus utrinque pinnulse feu folia adnafcun- 

 tur. Scapus fohi di&us in planta nobis deicripta ( qua* e maximis erat ) quatuor minimum pedes 

 longitudine aequabat. [ Sunt autem ahas foha unius, duorum, triumve pedum ] fquamis illis feu 

 Mufcq ferrugineo obdu&us, praxipue radicem verstis, firmusj antica feu adverfa parte planuSj po- 

 ftica fiibrotundusj ab imo ad viginti circiter unciarum fpatium nudusj deinde ramofus ramisin 

 univerfum circiter viginti ex utrolibet latere egreffis. Rami tertii a radice paris , qui omnium 

 Iqngiffimi erant, novem uncias extendebanturj rehquis ordine brevioribus ad fummos ufque. Ra- 

 dici propiores bmi plunmum oppofiti cauli adnafcebantur y quo ab ea remotiores eo magis ab op- 

 pofitione aberrabant. Surculi leu nervi pinnulas fiiftinentes in ramis lateralibus duorum erant digi- 

 torum cum quadrante longiffimij deinceps fenfim breviores ad extremos ufque ramulosj (qui in fo- 

 lia tandem faceflebant) m ramis longiffimisnumerocirciter viginti ad alterutmm fcapilatus. Pin- 

 nulce feu folia maximam partem bina. adverfa in furcuhs oriunturj ad ofto aut novem paiia in fin- 

 guhsj funtque per oras altius mcifaj fegmentis in acutos mucrones definentibus } fiipina parte ob- 

 lcurius vindiaj prona pallidioraj pundtis fquamofis ferrugineis duplici ordine adnafcentibus. Folia 

 totalia ( fi ka loqui liceat) ciim plene extenfa & perfefta fiintj in eorum medio ad radicem rudi- 

 menta foliorum vere fequenti explicandorum jamtum formataj conglobata feu convoluta 8c fqua- 

 mis obduda apparent. 



Foha in hac planta nonnulla per totam hyemem virorem fuum retinentj locis prsfertim calidi- 

 onbuSj qua: tandem novis iubnafcentibus fequenti a^ftate marcefcunt. 

 Lccus. ln lim b'ofisj fabulofis prsiertim aut petrais , ubi aqua: fcatununt, quin & in paludofis ad ftipites 



Qj.iercuum putridorum cum D. Goodyero eam fepiiis invemmiiSj non in SufTexia tantum (quamvis 

 ibi plurimam) ied & in mukis aliis Angha? locis. 



Prolixam defci-iptionem D. Goodyeri non piguit Latinam facere, & e Gerardo emaculato huc 

 tranfcriberej quoniam nefcimus an a quoquam praterea defcripta fuent ha?c fpecies ; planta autem 

 ipia ad manum nonlit. 



Cap. III. 



* Filix tenuiffime fecla exmonte Balon, J.B. 



7.A 



FOliacubitorumaliquotj ferrugineo mufeo obfeffis pediculis ; in rantos particulares divifa, ron 

 plane ex adverfo refpondentes , palmares & feiquipalmares , quorum unuiquifque crijlat 



F 



yuuit \,a duvwiu JWUUHUW11.W, JJtlillldl v,3 tx. lCiquiJJd.HIittIC;3 j 4UUIUUI UHLUyiiliqUC CrtfOt 



habetj alrernatun pofitaSj femunciaies & duarum unciarum, in fegmenta exigua per extre- 

 mam oram crenata lubdivilas. 



Hanc 



