Lib. IV. T)e Herbis fiore imperfeBo, &c. I £y 





Valide purgant tres aut quatuor nuclei comefti, & quidem nitnis fi pellicula interior non fepa- 

 retur, ideb femper adimenda. 



Arbor facile tranfplantatur, nam ramus decifus Sc terrae infixus aliam arborem progenera^ ideb 

 ad fepes vivas faciendas circum hortos ufurpatur. 



Arborem hanc pro Ricino Americo Clufii Curcas di&o habet Pifb, & rcAe } quamvis in defcrf 

 ptione fru&us non meminit operimentum illius tuberculis afperis non efle obfitum, utin vulgari Ri- 

 cinoj fed laeve &c cinerei eoloris. Huic etiam eandem omnino plantam effe minime dubito quam 

 C. Bauhinm m appendice ad pinacem fub titulo Ricini Americani folio Staphifagrise defcribit, cujus 

 ramum duntaxat ficcum vidit. Ideoque eandem plantam bis ponit, pro duabus diftinctis. 



Haec arbor videmr efie quam ^uauhayohuatU 3. nomine defcribit Franc. Hernandez, quamvis icon 

 non conveniat. 



Ex iis quse de nucleis hifce tradunt Au&ores liquidb conftat ( inqujt Joannes de Laet ) cum fum- 

 ma cautione exhibendum efle hoc purgans medicamentum, & fummam effe habendam rationem 

 aetatis & virium illorum quibus datur. 



* 3. Ricinus major Africanus, Syriacus vel es£gyptiacus Park. 



Hujus generis meminit Camerarius in HortOjfemine duplo majore quam praecedentis, minus pal- 

 lido aut maculofo, e Syria allati. 



* 4. Ricinus minor Park. Antericanus minor C. B. Eraway : Cluf exot. 



Vulgari Ricino omnibus partibus minor cft, praecipue vero femine. 



* 5. Ricinus Americanus tenuiter divifo folio Breynii. 



Breyn. 



E purgatrice Avellana Monardis Planta rariffima enata eft Tapaia psene arbufculae minoris fbr- 

 ma, quae toto aeftatis autumnique tempore vix fefquipedalem altitudinem obtinebat. Ea a radice 

 Caukm re&urrij laevem, rotundum, geniculis omnmo deftitutum edebatj pollicaris craffitieij ac 

 fubviridis cum purpurafcente quodam intermixti colorisj Serpentariseque mftar maculis obfbletis 

 afperfum. Huius f aftigium/e/*» ornabatur , inferius glaucis, fupenus atro-virentibus & fplenden- 

 tibusj magnitudine 6c divifura Aconiti feu Gerami batrachioidis, fiibftantia autem Ricini, & quo- 

 dammodo etiam figuraj qux in feptern, oQ:o, novem, imb & decem acuminata , aft Coronopi 

 foliorum inftar laciniata, fegmenta ( inquorum fingulis nervus rufefcense folii centro exporrigi- 

 tur ) adgyrumj in quo fegmentorum nervi coeuntj unde& pediculuslongus averfb folio oriebaturj 

 dividebintur. Inferiora horum foliorum laetiffimum ad tempus virorem cum luteo tnfti commu- 

 tabant colore , atquetandem decidebant, reliitis tamen qmbufdam fubviridium macularum in cau- 

 Ieveftigiis. Flores nullos proferebatj multb minus frudtus. Hi tamen [ aiiunde accepti]Juglandis 

 minoris funt magnitudine ac fere facie, rotundi nempej 6c a medio corpore paulatim in mucro- 

 nem definentes , cordifque humani formam quodammodo repraefentantes , tenui e cinereo candi- 

 cantCj nonnunquam ad fufcum inchnante corticej lento 8c molli conftantesj qui exterius octo ner- 

 visafummoad imum du6tis, fibris frequentibus intercurfantibus diftinguitur ; & interius in con- 

 camerationes duas feparatur : In quarum quavis femen magmtudinej colore ut & figura ferme" 

 Avellanam exoletamj vel potius ( ciim psene triangulare & altera parte femper planum ) Cafta- 

 nellam peregrinam J. B. referensj continetuij putamine tenuij Nucleo candido^ fblidoj fubdulci, 

 fubftantia Avellans haud abfimili : qui m Medicina apud Hifpanos in India Occidentali degentes 

 percelebrisj 8c alvo evacuandss fervit. 



* 6. Ricinus minor Indicus Solamfoliis Breynii. 



Breyn. 



Rami, qui duo Autori fuere hujus plante, fefquipedalis erant longitudinisj tereteSj glabrij inanes^ 

 diluto virore tindij ac enodes : quos e contrano correfpondentia/o/;'<jj laxis dentibus circumferra- 

 ta, pediculis psne uncialibus infidentia ambiuntj Solani non admodum diffimiliaj longiora verb 

 magifque venofa , ac tenenoraj & fubftantia Ricini, eo ferme etiam colore , utpote fiiperius fa- 

 turatej inferius dilute virentiaj ac ibidem nervunij venas , fibrafque magis confpicuas habentia. 

 E fingulis horum alis finguli furculij Flofculos longa ferie mufcofbs racematim fuftinentesj unciales 

 promment ; in quorum nonnullis/r»^w jam unuSj in aliis jam duo, peduncidis teneris dependentes 

 vifimtur triquetrij magnitudinej forma & colore a Lathyridis nihil difcrepantesj nifi brevi quadam 

 incanaque lanuginej lnftarTuliparum cauliunij afperfi eflent. Hi maturitatem adepti diffiiiunt in 

 tres caplulasj quarum quaelibetin partesduas cum impetufe aperit, & femine coloris lividij Lathy- 

 ndis non majorej aft magis fplendentej maculifque nigris, Ricini in modum majoris e Guinea 

 eleganter variegato fe exonerat. 



Similitudinem aliquam cumPineis nuckis Acofta: habere videtur. 



Cadel-Avancu Hort. Malab. florum 8c fruclaium fim a planta defcripta difFert : fiquidem Cadel- 

 Avancuiioi-Qs ad extremitates ramorum proveniunt, cum tamen hujus Hores interfolia compareant, 

 ut adnotavit dodtifs. Joan. Commelinusj ad Cadel-Avancu plantam diiftam. 



*-]. Ricinus 



