i86 Historia Plantarum. 



* 6. Foljgonum Yolmicum cocciferum J. B. cocciferum & Cam. ep. C. B. cocciferum Volonicum 



Park. €&jc ^ofonian ^carIet;&notgraf£. 



Cam. 



Tenuiffimis prodit foliis & mucronatis ; caulicnlis nodofis, exalbidis ; & flofculis in fiimmitate 

 candidis, kiter fquamas virefcentes. Ad radices ipiius coccum adnafcitur elegantiffimo rubore ad 

 Chermefina tingenda commendatum, inquit Camer. in ep. Matth. qui ftirpem hanc in ejufdem 

 Hift. Germanica Polygono Trago Knawel di&o valde fimilem ait, & a Polonis, apud quos in areno- 

 fis locis reperitur Kofmaczek vocan fcribit. 

 • Planta hsec, fi re&e depingitur, a Knaivel Germanorum fpecie omnino diverfa eft. Semina 

 quippe triangula funt, flofculi candidi. Verum five fit Knawel, five diverfa Polygoni fpecies, coc- 

 cus ejus radicibus adnata fpecifica: diftin£tionis nota non eft. Coccus enim nihil aliud eft quam ex- 

 crefcentia praeternaturalis a pundtura cujufdam infedi excitata, utfitmatrix feuuterus oviibidem 

 Quadri- depofiti, fovendi & excludendi. Qiun & * S. Paul. obfervavit non ad hujus folum radices fed quo- 

 7.1"' ?"i' q ue a< l Pilofellx maj. hirfut. repentis circa fblftitium xftivum aut ad feftum S.Joan.Bapt. bacculas 

 feu coccos Baphicas feu grana Kermes semulantes reperiri, quas ova alicujus inie&i fibi ignoti efle 

 ideo hariolabatur, qubd exiisfcapis pennaj Anferina', aut Cygnese mditis, mox epiftomio chartaceo 

 obturato, ac dehinc apricationi commiffis fponte fua mtra fex vel feptem dies prodiit lnfedtum non 

 diu fuperftes, quodunus examicis meis alatum avolafie obfervavit. 



Ufus & utilkatis Cocci Polomci, radicibus hujus Polygom adnafcentis, in tingendis Sericis pur- 

 purei coloris, pro colorandis Lanis, Setis,Corio, Jubis & Caudis equorum, pro componendis con- 

 re&ionibuSj tm&uris, laccis picloriis & cofmeticis , extat in Ephemer. German. An. 3. Ohfer-v. 

 104. 



De modo colligendi & pratparandi huncCoccumin Ukraina ad ufiis prardidos confule eafdem 

 Ephemeridas, Hax omnia D. Tancred. Robinfon. 



Clafs.l.f. 

 113,114. 



C A P. VII. 



De Biftorta. 



Blftorta a convolutis & intortis radicibus nomen obtinuit. Nota: ejus characteriftica: quibus a 

 reliquis diftinguitur femine triquetro donatis fiuit Flores fpeciofi in lpicis habitioribus fum- 

 mos caules Sc ramulos terminantibus, Radices intortae & convoluta;. Speciatim a Perfica- 

 ria diftinguitur numero foliorum in flore quse fiuic quinque, illi quatuor duntaxat funt. DifTert 

 pratterea & figura feminis quod huic exa<5te triquetrum eft angulis omnibus acutis, illi minus con- 

 einnum, angulis inatqualibus uno valde obtufb, reliquis duobus acutis. 



A. 1. Bifiorta major Ger. w^. W^vzra Park. ma. rugoftorihts foliis J.B. radice mimis intorta 



C. B. €fje sreater 23iflfo?t oj ^naftetoeeo, 



y- B : . . ■ . 



Cubitum nonnunquam altitudine fuperant Biftortae caules, tenues, glabri, geniculati : in quorum 

 faftigio fpica florum coloris carnei, Perficariae, quorum finguli exphcati quinque foliolis conftant, 

 oblongis, apicibus in medio flon concoloribus : quibus fuccedit femen ruftum & fere nigricans, tri- 

 quetriuri Lapathorum modo. Folia Rumicis feu Lapathi acuti, minora, fiiperne in atrovirentia, 

 inferne glauca, pediculo utrinque foliaceas appendices, anguftas largientia, rugofa. Radix arti- 

 culum digiti refert in fe contortum, rubra, fapore ftrenue adftringente. 

 - , Reperitur Biftorta locis humentibus, ut refte J. Bauhimts, m opacis fylvis, pingui ac Iutofb fblo : 



apudnos in Anglia circa Tamivortham in pratis, necnon circa Sheffeldiam & aiibi in Provincia Ebo- 

 racenfi. In cahdionbus fegionibus montium juga occupat. In hortos tranilata facile comprehen- 

 dit, Scfeliciter adolefcit, radice perenni. 



1. Bifiorta mediafolio mims rugofo J. B. major radice magis mtorta C.B. Bifl.magis intorta. 

 radice Park. Bifiorta latifelia Ger. <£>moatf)4caOCO gtcat 25iftOJt tOiti) a HIOJC tD2t- 



tt)tn rcot 



A priori differt foliis minonbus 8c kvibus, radiceque magis intorta. Rependo multum fe 

 multiplicat. 

 In monte Jura reperitur. Ha:c J. Bauhinus, nec plura cajteri Botanici. 



3. Bifiorta Alpinamaxima C.B. Prod. Alpna major Park. Atyina maxima C.Bauhinifj.B. 



€§c greatcft S^ountain ^iffojt. 



C.B. 



Ex radice quadruplo quam in vulgari majore, contorta, geniculata, fibris capillata, foris nigri- 

 cante, lntus alba, Caules bicubitales, nodofi, ftriati, majori ex parte nudi exurgunt, quoiiim qui- 

 libet fpicam florum fiibpurpureorum unciarum quatuor fuftmet. Folia habet obionga, in acumen 



definentiaj 



