Lib. IV. *De Herbisflore imperfe&o, &c. i g j 



Cap. II, 



De Millefolio aauatkofiorilus ftamineis. 



Mlllefolium aquaticum dicitur hsc herba a foliis in plurima & tenuiffima fegmenta divifis % 

 quodque aquis perpetuo innatat. 



i. Millefolium aquatkum pnnatum, Jpkatum Park, C. B.pennatum aquatkum T.B. ^catnctftl 



C.B. 



E Radkibm fibrofis tenuibus_ rami prodeunt phiresj cubitalesj cavf, ftriati, internodiis fatis cre- 

 bris intercepti, in alas brachiati, aquis innatantes: ad quomm geniculorum quemlibet folia terna 

 aut quatema [ im6 quina aut plura interdum ] quafi ftellatim circumjedtaj tenuiter incifa, pennam 

 & forma & tenuitate referentia colore fufcoj prodeunt. Cauliculorum fummitates palmares & 

 longiores ex aqua re&i attolluntur, fpicam purpurafcentem , e pluribus flofculorum verticillis ad 

 intervalla fcapum ambientibus compofitam fuftinentes. Flores habct ftamineos quorum fingulis 

 fingula fuccedunt femina nuda. 



In fluviis 8c ftagnis majoribus in agro Cantabrigienfi & alibi iri Anglia invenitur. tocus\ 



z. Millefolium aquaticum cornutum C.B. J.B, jpojnett 3&&t tZ'^Ss}i\toii, 



Radkeefc fibrofa, caulibm praelongis , tenuibiiSj infirmis, teretibuSj fragilibusj dense geniculatis, 

 inplures ramos didudtis. Folia ut in Equifeto gemicula ambiunt, viridia^ fragifia, iingulaprimo in 

 duo velut cornua divifa, & utrumquefere cornu denuo m alia duo [cornuum cervinorum ramofam 

 divifionem imitata J. B.~\ extuberantiis quibufdam ad latus pronum velut denticulata. Flores ad 

 genicula caulibus & ramulis utrinque ar&e adrm-ent, glomerati, mufcofij [ herba; fere conqolores,, 

 quibus fuccedunt femina parva^ quaterna fimul jun&a J. B. ] 



In aquis pigrioribus & ftagnantibus circa Cantabrigiam & alibi abunde provenit. jj, cf(j r- 



Nec figuraj nec defcriptio Millefolii aquatici cornuti apud C. Bauhinum in Prodromo huic plantaj 

 convenit : ut dubitem an eadem cum noftra fuerit necne. 



Minoris hujus fpeciei, quam non defcriptam dicit, meminit idem C. Bauhimis inPinace. 



Cap. iir. 



De Atriplice. 



ATripIex a Graeco A?$^«t?« nomen fa&um feu corruptum videtur : aliis ab atro colore quod 

 comeftum faciat homines lividos. 'Ajyapa?'" autem 7rte£ ii Jspbuf dv^v didum volunt 

 Grammatici : nam o&avo ex quo fata eft die erumpit e terra. Theophr. Iib. 7. cap. 1. 

 Nos pro Atriplicis fpeciebus hoc in loco non habemus plantas omnes quibus id nominis a Botanicis 

 inditum eftj fed eas duntaxatquaeinfolliculis e duabus valvulis conniventibus compofitis feminain- 

 clufa habentj & quidemfingulainfingulis: reliquas Atriplicis nomine infignitas Blitis accenfemus, 

 aut Amarantis. 



1. Atriplex alba hortenfis J.B. Parfc. hortenfs alba, five pallide virensC.JS.fativaalbaGQr.ema.Ci 



jpfjitcoBatiien ®izatty o? Straclj. 



Non raro hominis ftaturam adajquatj caule imo teretej fupremo angulofo, re&Oj ramofo. 



Folia Betae [aliis Bliti] minora, triangula ad pediculum quafi alataj nonnihil in ambitu finuataj co- 

 piosa farina refperfkj colore ex vindi m luteum languente feu xerampelinOj guftu fatuo. Flofculi 

 in fummo caule & ramulis copiofi apiculis conftant luteis vel herbidisj quibus fuccedunt filicjucs 

 foliaceae, rotundaej bivalvesj valvulis non cohaerentibus ad margines fed contiguis tantum, in quibus 

 femen rotundum compreflum Amaranthi. Radir. reda, palmum Ionga aut circiter, fibrofa, an- 

 nua. 



Folia primulum emergentia 8c caules novelli candicantj farina albicante refperfa. In fingulis 

 folliculis fingula nalcuntur femina. 



Atriplex alba & rubra hortenfis non nifi fata provenit ( inquit J. Bauhinm) Aft proculdubio ali- Locm, 

 cubi terrarum fpontis fiiae eft, quamvislocusille nos hadenus lateat. 



2. Atriplex rubra hortenfis J. B. Park. hortenfis ruhra C. B. [ativaturpurea Ger. 3^Wt'pl0 OJ ZttS- 



Hsc fpecies cum praecedente omnibus fuis partibus totaque facie externa convenitj praeterquam 

 fanguineo feupurpiu:eo obfbleto colore quo penitus tingitur,, 5c imbuitur. 



Iti 



