1 p2r HlSTORIA PLANTARUM. 



In hujus feminibus etiam in eodemcaule nafcentibus notabilem differentiam obfervavimus: 'alia 

 enim minora funt & nigricantia; alia majora multa, ad latera compreffiora & rubentia. 



Atriplex hortenfis alba & rubra fpecie differre videntui-j quoniam femine fata? in fe invicem 

 lion tranfmutantur , fed alba f emper producit albam , rubra rubrairij ex obfervatione J.Bauhmi&c 

 noftra. 



Atriplex hortenfis utraquefemel in hortis fata ex femine deciduo fequotannis renovat. 

 Vires. Atriplex refrigerat & humecaat; co&a eftur ut olus; in alvo fblvenda celebris eff, unde etiam 



nonnulli quinque herbis emollientibus eam annumerant. Ufiis Officinalis prxcipue ©xternus eftin 

 clyfteribus & epithematibus paregoricis. 



Qux praterea Veteres tradunt de Atriplicis fiicultatibus apud ipfos vide. 



Semen exhibitum tum alvum abunde fiibducit non fine moleftiaj tum crebros vomitus provocat, 

 experimento Pharmacopoei cujufiam^ qui ad ruftifcos purgandos eo uti fblebat. Matth. De vi pur- 

 gatrice & emetica vehementi hujus feminis ahud exemplum es Serapione adfert J. Bauhinm. 



A. 3- Atrifkx fylveftrisfoliohaftato feu deltoide. An Atriplexjyh. altera Ger. emac ? C. B. 



25joao4catoco toilD <©?racf)c. 



Radice alba fimplicij fibris aliquot majufculis ceu ramisj & fibrillis plurimis capiHaribus donata 3 

 terram adeb firmiter apprehendit , ut extirpatu admodum difficilis fit. Caulis inde exurgit fefqui- 

 cubitalis aut bicubitaliSj rmnirno digito minor, ftriatusj glaber, medulla farftuSj ab imo ad fum- 

 niuin u(que ramofus. Ramuli imi prope radicem bini adverfi, ut in aliis hujus generiSj & caulem 

 ipfiim interdum longitudine aquantesj fummi alterni. Folia triangukj haftae cufpidi aut Cheno- 

 podii aut Spinachix fimilia : pallidius fere virentia, ad margines quodammodo dentata ut in Spi- 

 nachia aut ChenopodiOj glabraj pediculis unciahbus appenfa. Flores in fummis cauhbus & ra- 

 mulis ftamineij in fpicas anguftasj rubentes digeftij adeo exigui ut eorum partes obtutum fere fii- 

 giant. Succedunt vafcula feminalia duabus valvulis triquetns conniventibus compofitaj fingukye- 

 mina compreila nigra continentia. 

 Locus. * n hortis oleraceisj inque fimetis & locis ruderatis necnon foflis fiiburbanis copiosc provenit ; 



a:fhte&initio Autumm viget ; & ubi femen perfecent radicitus exarefcit. 



A. 4. Atripkx fylveftrk anguftifolia Ger. emac. Park. Atr. fylv.angufio oblongo folioC B* 

 vulgaris anguftifoha cum folliculis J. B. $arrofal4cat>CD toilfc #jracf)C, 



Folia huic quam pracedenti longiora & anguftiora funt, minus dentata ad margines ; ima enim 

 perfepe latiufcula fimt 8c leviter dentatafeu laciniata. Qua: in fummis caulibus funt oblonga angu- 

 ftaj ad margines squalia fiint, nec omninolaciniataj colore glauco &figura fua Polygoni foliorum 

 ajmula. CauUs, fefquicubitahs & altioij re&usj infirmus tamen & tenuis ftriatusj fbhdus , ab lmo 

 ftatim ramofus ramis lmis pralongisj binis ex adverfb nafcentibus , fiimmis alternis. Radix il- 

 husfimiliSj fimplex, alba, fibris numerofiflimis cinda, quibus terra pertinaciteradhxrefcit, & dif- 

 ficulter evellitur. Summitates hujus planta* canefcunt magis quam fiaperioris , & fpicx laxiores 

 fiintj flofculorum & feminum globuhs rarioribus feu longiiis a fe invicem diftantibus. Pericarpia 

 folhculacea pra:cedentis fimiliaj qus dehifcentia femen oftentant fingula fingulumj comprefliim ro- 

 tundum. 

 £ 0cm , In hortis oleraceis & locis ruderatis frequens oritur. 



* 5. Atriplex fyhefiris fruciu compreffb rofeo vel ftellato C. B. Park. 3$il& <©2rac|)C hjitft COttl' 



pgcfTcts jfruit. 



j-,»i.>« 3 njnd^u3j f«i'uu3j ^uiiipciiub appuiiiiaijt,ujui luiiuani cic^ancein vix expnmere ucetj is emm 

 m medio lemter extuberatj quatuor aliis extuberantiis m circumterentia appoficis, quas tamen finus 

 leves intercedunt , ea plane formaj qua rofie deprefla: 111 quorundam nobilium mfignibus pingi 

 confuevere : m fingulis quatuor extuberantiis femen comprelfiim mediocris magnitudinis contine- 

 tur. 



Hanc Monfpefluli circa mo-nia collegimus. 



Ha-c planta nobis mcogmta eftj neclcimusan verafit & genuina Atriphcis fpecieSj ob fru&um 

 tetracoccum : tantifper tamen hic locum habere permifimiiSj donec vel nobis eam vidiere contige- 

 nt, vel ab aliisqiubus innotefcitad quod genus proprie pertineat certius edod:i fuerimus. 



D. Magnol Atnphcem mantimamlaciniatam C. B. ad hanc multum accedereexiftimat, qua; paf- 



iim efiam r.irr.n Mnninp.linm nafrit-nr 



1 im etiam circa Monipelium nafcitur. 



6. Atriplex aniruftifolia dentata. Atriplex anguftifolia laciniata minor J. B. 3®tl& €>jraC&C toith 



narroiDin&cntco Icaiic^ 



Cauks huic cubitales , eredtij ftriati, fatis craflij valde rafnofi. Folia angufta, femunciam lata, 

 tres digitos longa, ad margines dentataj glaucaj ftipenora anguftioraj marginibus a;quahbus abf 

 que denticuhs. Flores &c femma in fummicatibus caulis & ramorum in fpicas longas & laxiores di- 

 gefta. Fafculafeminalia bwa.Wia. valvulis conniventibus tantunij non coha?rentibus , monofperma. 

 Cauks finniores cradiorefque quam tillius Atnphds in Anglia fponte provenientis mihi cog- 



nita^j 



