ZO^. HlSTORlA PlANTARUM. 



e radice lignofa atque perenni exfiirgentes. Caulis pollicari craffitudine perfaepe fruticat, eftque 

 juxta fingalas alas quafi nodofus. Spica fimplicior eft & exilior quam irrca^teris fusfbrtis, neque 

 ut Amaranthi ipica vulgarker e pluribus compa&a, fe&flofculis diiute rubentibus longo ordine fim- 

 pliciter tifque ad cacumen diftnbutis conftans, fubeuntibus conis perquam exiguis, iiique deorfum 

 nutantibuSj in quibusfemen oblongum includitur. 

 Locus. Oritur locis Catania; vicinis. Harc Paulus Boccone. 



Plantam hanc in Horto medico Meflanenfi vidimus & collegimus, Anno 1664. unde & in vici- 

 nia etiam Meflanas urbis ortam fufpicamur. 



Cap. IX. 

 De Beta. 



BEta a figura literas Bmw, quam habet cum turget feminc, di&a putatiir: Nam fummitatem re- 

 flexam obtinet. 



Columella. 



Nomine tum Graio, ceu litera proxima prima? 

 Pangitur in cera dotli mucrons magifiri : 

 Sic &humo pinguiferrata cujftidis iclu 

 Deprimitur folio <viridi, pede candida Beta. 



Graecis to/tmw & <nvrw aD impuhu, quod faciie excrefcat. 



Beta fruftu verrucofb ofleo cui flos infidet, a reliquis hujus claffis generibus diftinguitur. 



Sicla ofEcinis di&a eft omnis Beta, contra&e a. Sicula, quo cognomento Betam duntaxat candi- 

 damolim donatam fmfle Phnius &Theophraftus memorioc prodiderunt. 



i 4 Beta alba Gcr. communis alba Park. par. alba vel paUefcens } ^ua CiclaOffic. C B candida 



J. B. Wl)itc «ffifect. 



J-B. 

 Radicem habet lignofam, minimi digiti craffitudine, mediocriter Iongam, candidam. Folia dilu- 

 tius virent, Lapathi, crafla & fucculenta, fapore nitrofo. Cmlis duos cubitos altus, aut etiam ma- 

 jor, gracilis, ftriatus, multis alis concavus ; in quibus longa ferie flofculi exigui ex foliorum alis a- 

 picibus luteis conftantes, quinis calicum foliolis obvallati : Semen rotundum, & crifpa fuperficie a- 

 iperum, fufcum. 



1. Beta rubra Ger. communis rubra Park. rubra -vulgaris J. B. C. B. Mtt} 25eet» 



r Foliis eft brevioribus quam pracedens, plurimum rubentibus plus minufve, interdum atro-ruben- 

 tibus. Radice eit alba ; foliis duntaxat diftinguitur a. prarcedente. 



Qux folio eft obfcuriore Beta nigra dicitur : alias enim Beta nigra Rara avis in terris eft nigro- 

 que fimillima cygno. 



A. 3. Beta fyhefiris maritima C. B.Park. communis feu viridis C. B. J&tfc$5ttt. 



t r Betas albx fimilis eft, verum feliis minoribus & vuidioribus, planis & aequalibus, venis rubris in- 

 terdum variis, alias fme illis : caule etiam graciliore & minore. 

 Locus- I n paluftnbus falfis & ad maris litora frequens eft. 



Johnfbnus apud Gerardum aflent hanc nondifferre fpecie a Betafativa alba : Parkinfbnus, quem 

 fequimur, Sylvefirem jpontaneam marit. communi -viridi Beta eandem facit, & re£te noftrafententia : 

 C. Bauhinus <viridem communem alba eandem dici permittit, verum maririmam fylveftrem fpecie di- 

 verfam fack: Nos fylveftrem maritimam Betam cumvindi communi fpecieconvenireexiitimamus * 

 ab alba vulgari differre. Radice perenni a reliquis Betae ipeciebus diflert. 



* 4. Beta rubra radice rap<z C.B. radice rubra craflaj. B. Romanarubra, Rapofa diffa Park. 



; S!5oman 25cct, iuit^ a €umep4i&c root 



Ha:c caule eft altiore quam Beta vulgaris rubra : radice crafsa, ventricosa interdum Napi inftar^ 

 interdumproduitiore, & Carots aemula,intus forifque fanguineo faturo colore mfeda. 



* 5. Beta lutea major C. B. luteaj. B. lutea Sjriaca Park. ^eJiotlJ-rOOtCO J&ttU 



J. Bauhinus hanc a praecedente, radice buxea tantum differre fcribit ; Parkinfbnus etiam foliis pal- 

 lidionbus quam Bets albs vulgaris, feu luteo-vindibus. C. Bauhinus a praxedente etiam genere di- 

 ftindam facit, cum hanc inter Beta majoris foltis htijfimis fpecies recenfet, illam minoris ipeciebus 

 snnumerat. 



Q. Bet* 



