Lib. IV. T>e Herbis flore imperfe&o, &c. 20 j 



C A P. XI. 



De Saxifraga aurea. 



HErbae nonnulk Saxifraga: ab effe&u di&x funr, cuin aqua earum ftillatitia ut & decodum 

 lapides renales & frangere & pellere dicatur, ut & fanna granorum ad radicem [ m Sa- 

 xifraga alba vulgan] ex deco&o fumpta. C.B. 

 Saxifraga aurea ob fimihtudinem quandam m foliis cutn Saxifraga alba hoc nomen obtinuit. 

 Flores autem & femina genere diverfam effe arguunt, ne quid de vinbus dicam. Flore flavicante 

 tetrapetalo : vafculo feminali bicorni plurimis minutiffimis femimbus repleto a reliquis huius fa- 

 milise genenbus differt. 



A. 1. Saxifraga aurea Ger. Park. rotundifoha aurea C. B. aurea Dodonxi J. B. «iMottt M>a* 



In aquofis reptat e ramulis procumbentibus fibns plurimis capillaribuslongiffimis albisin Iimum 

 demiffis. Cauks tenues, quadrati, rans pihs hirfuti, tenen, inhrmi & vix fe fuftinentes, fblidi ta- 

 men, palmares aut longiores, foliis veftm per mtervalla ex adverfobims, fiibrotundis, Hedera? ter- 

 reftris minoribus, circum oras leviter crenatis., rans ltidem pilis hirfutis. Caules qui flores produ- 

 cunt rehquis ereitiores, paucis fohis veftiti, primum mduos ramos divancantur, nullo neque flore 

 m divancatioms angulo, neque ad latus appofito folio : finguli deinde ramuli in binos alios fubdi- 

 viduntur, & hc deinceps, mque ipfis divancationum angulis plerunque fedet flos pediculo nullo 

 autperbrevi, quatuor petahs exiguis acutis fiavicantibus in crucis formam pofitis conftans, camfta- 

 mmulis & apcibus m medio flavis. Ad latus uniufcujufque flons appomtur foholum. In medio 

 flore ( qui neque defluit neque marcefcit ; exontur vafculum feminale bicorne, qui per matunta- 

 teni dehifcit, & femma ahquot parva mmutiffima ruffa oflendit. Sapor planta* nobis guftantibus 

 nullus mfignis ; J. Bauhintts fubacidum & amancantem ftipticumque ei attribuit. 



Ad nvulos frequens, inque humidi Sj umbrofis paluftnbus & mufcofis locis. Aprili menfe floret Loctis & 

 & brevi femen perncit. Tempm. 



A. 2. Saxifraga aurea foliis pediculis ohlongis infidentibus. <£5olDai ^arifeanC tljith ItSCat^ 



ffanoing unon iong foofcffautg. 



Ha:ca pracedente differt, quod non eodem modo fe diffundit fuper terram, qu6d ommbus fuis 

 pambus, caule, foho, femine major fit, quodque foha pediculis fefcunciam aut duas uncias longis 

 lnhftant, hntque concinmus crenata, fegmentis latis cordatis. Sub terra reptando fe propagare 

 videtur, viticulis e radice exeuntibus. 



Floret cumpnore & eifdem ln locisoritur: Hasc fpecies efle videtur quam defcnbit& depinek 

 J. Bauhnus qm & duas fpecies agnofcit , diverfa mquiens obfervavi gerentem folia, lta ut diver- 

 las ejus fpecies quis exiftimarit. 



c a p. xir. 



De Afaro. 



Dldum eft Afarum (fi Plimo credamus; Iib. 21 . cap. 6. ab * &?nm* & <mJ ? », quod inter alia fig- 

 mhcat orno : non enim adhibebatur coronis. Hofm. Dicitur & Nrt' ?£ T©- dyela. i. e . Nar- 

 dus fylveftns, eo quod odore Nardum asmuletur, vel, ut Pltnius quod Nardi vim ha- 

 beat. 



An Bacchar idem fit cum Afaro vel diverfum ambigitur. Vid. J. B. tom. ;. lib. 22 cap < ubi 

 Autor totum caput de Bacchare fpurium & Diofcondis textui infertum fuiffe multis probat : No- 

 men autem Bacchans Latinae originis effe, & Graxis antiquionbus ignotum exiftimat. 



Officims ut m Agno cafto utrunque nomen conjunxerunt, hanc plantam Afara baccara appel- 



Afari notae funt cytini in tres lacinias divifi : bcinise hx funt calyxflons, cui fubeft fru<a:us in ter- 

 na panter loculamenta iftinaus, & per matuntatem in tres carinas dehifcens : Foha craffa, colo- 

 re Hedera; & fere conhftentia. 



1. Afarum Gsr.J.B. C. B. vuJgare Park. Afarabacca. 



Non lmmento Nardis Afarum accenfuit Antiquitas, tanta eft in radice tenui reptatnce odorisaf 

 hmtas: foha vero Cyclamini, circjnata; rotunditatis kto virove fuperna parte iplendent, ngida, 

 lnferna autem magis albent, tenera lanugine pubefcentia utrinque, magis tamen infra quam fu- 

 pra: mter foha proxime terram m breTJbus pedicuhs hirfuti, fexanguli cpini, purpurafcentes, Hyo- 

 icyami, mtres lacinias divifi onuntur, interne atro-purpureas, externe ex virore rubefcentesj me- 



T z dium 



