i\6 



HlSTORIA PLANTARUM. 



Lcciis. 



fingulares caulieuli, duri, nudij dodrantales aut palmares tantiimj unicum floretn fuftinentes e mul- 

 tis oblongis, extremo infedis foliis, luteoque colore praeditis conftantem, quo defluente/ewew ob- 

 longiufculum cum pappo levi aurae flatu excutitur. .... 



Aliud ejus genus invenitur, cujus folia nonnihil in lateribus laciniata funt ferme inftar foliorum ' 

 Leucoii marini minus incani : Flos aureo colore magis rutilat, alioqui per omma fimile. 



Utriufque planta la&eo fiicco plena, & amanufculo guftu eft. 



In omnibus lllis montibus a Caknberg Danubio imminenti ad Alpes excurrentibus nafcitur. 



* 9. Hierachm Dentis leonisfolio, hirfutie aflerum minits C. B. Prod. Jbttl&H tOUg!) jDatt&e* 

 liOtt 5j2atORtdeci). Hier. D. I. folio, btrfutie a/perum, magis lacmiatum C. B. 



C.B. 



Radice eft parva, oblonga^ ad cauliculorum & foliorum exortum rufefcente, Folia ad radicem 

 piloia, afpera, angufta, uncias duas longa, in lacinias diviia : inter quse cauliculi nudi, afperij modo 

 unuSj modo bini ternive., palmum non excedentes exurgunt ; florem unicum, aureunij in pappum 

 abeuntem fiiftinentes. 

 Loctts , Monfpefluli provenit. 



Haec non parvitate tantum, fed & floris colore aureo, & figura feminis prout in icone exhibetur, 

 differt a praecedente. 



Lluic perfimile eftj fi non idem. 



Hieracium farvum hirtum, caule afhyllo, cri/ftum uhi ficcatum J. B. 



J.B. 



Quod fimplicem pedali altitudme caulem tollit, ta&u afperum & fingularemj cujus cacumini flos 

 impofitus unicus Hieracii quod Cichoreum fylveftre luteum appellant, rn pappos evanefcens. Folia 

 ex radice gracili complura per terram fparfa denfa rigidaque lanugine fpinulas quodammodo imitata,, 

 hirta & incana^ fefcunciam aut duas uncias longa., iatis lata, divifione Erucae purpureae nobis didae, 

 f iccata crifpa videntur. 

 Locus. Monfpelii etiam collegit J. Bauhinus : nos quoque in agro Monfpefiulano, non Ionge a Sella nova, 



in arvis. 



Ab eodem etiam non multum abludit. 



* I o. Hieracium alterum mintts feu pumilum IV. Col. 



Alterum Alpinum minus F. Gregorio di&um, aureo florej glabrum ; triunciali cauliculo, foliis 

 fefquipollicem longis, laciniatis. Denti leonisj di<Ao Pifcialetto flore aurato fimile eft, differt exi- 

 gmtate totius plantae, radice carnofa, nigra ficca, ex qua fibrae longae humum petunt. 



Diftert foliis glabns. 



Huic plane fimile (mquit C. Bauhinm) noftrwn Hieraciust pumilum, faxatik, afrerum, radice fra- 

 morfa C. B. prod. 



C. B. frod. 

 Cm ad radicem crafllufculam, nigricanteni, in fibras oblongas praemorfas abeuntem folia plura^ 

 villofa, acuta, longis pediculis donata, uncias tres, quatuorve longa^ femunciam lata, in circuitu 

 ranonbus dentibus donata ; inter quae caulis palmo minor, hifpidus, tenuis Sc rotunduSj uno alte- 

 rovefolio veftitus exurgit, florem fubluteum fuftinens, cmfemen parvum, nigricansj pappoimmer- 

 fum fuccedit. In Alpibus provenit. 



* II. Dens leonisminor afierofolio C.B. Park. J&waH rOUJtj IDatt&eUOtt,. 



C. B. frod. 

 Ad radicem parvam albicantem/o/w plura, fubrotundaj duas trefve uncias longa, unam lata, la- 

 ciniataj & per ambitum leviffimis fpinulisj ut in Soncho^ exafperata : Cauliculus duarum unciarum 

 florem fatis magnum, pallide luteum fuftinet. 

 Locus. MonfpefEih provenit. At circa Monfpelium non invenit P. Magnol. Botan. Monfp. 



* 12. Densleonis minor foliis radiatis C.B. Park. cui & Trinciatella Italorum Camerarii. Jbtoett 



jDantielion. 



C. B. frod. 



Ad radicem parvairij nigricantem/o/^ plura per terram fparfaj uncias tres longa, femunciam la- 

 taj m plures lacinias profundas divifa, quibus hoc peculiarej quod quodlibet folium in fiimmo in 

 tres profundas lacinias dividaturj & harum quaehbet apices plures quaii radios obtinet : foliorum pe- 

 diculi leviffimis pilis pubefcunt. Cauliculi pluresj laeves & nudij quomm unus palmo minor erigi- 

 tur ,- reliqui breviores reclinatij finguli florem unicumin pappum abeuntem fiiftihent. 



i%.De?& 



