Lib. V. T)e Herbls flore compfito ISefcentibus, &c. i 5 j 



quibus fracifue nota gcmrica defumenda funt ) ad Scorzoneras frofius accedunt, iis fotiiis fubncchndas 

 futavimus. 



14. Tragofcgon laciniatum luteum C. B. laciniatum majus Pa.vk.folio laciniato, flore fallido J. B. 



€f)cgrcater jaggco ^co&onera. 



TYagopogoni radix fimilis, tenera, la<5tiflua. Folia priora longa, angufta, ad margines a?qualia, 

 adexortumangufta, versus apices latiora : pofteriora & qua: cames occupant infenora, alia utrin- 

 que, alia ex altero tantum latere Iaciniata, fuperiora paulatim minora fiint miuufque incifa& tan- 

 dem iiitegra, fubtus pallidius virentia. Caulis cubitalis & altior, foliis veftitus, fumma parte in tres 

 quatuorve ramulos divifus, quorum finguli capitulum fiiftjnent Tragopogi vulgans : [ calix tamen 

 non componitur e foliis mucronatis ultra florum petala excurrentibus & in longitudmem produdis 

 quemadmodum in genuinis Tragopogis] florem claudens minorem quam Tragopogi lutei vulga- 

 ns, mane expanfum, circa meridiem fe contrahentem: fuccedit femen minus quam lllius, minime 

 afperum. 



Plante J. Bauhino defcriptse folia priora tenuia, quae tamen per ramos fatis frequentia, triplo 

 quadruplove vulgati Tragopogonis foliis latiora, in crebras profundas lacinias difle&a, quae aliquid 

 commune habent cum Dente leonis : Semen ad Scorzonera iemina propius accedit. 



Hanc J. Bauhinus Tragopogom a Columna defcripto fidenter eandem facit : Dcfcriptiones tamen 

 non fatis convenire videntur. Nos ifl hortulo noftro aliquando aluimus Tragopogonis fpeciem, 

 Coronopi foho di&am quae ab utroque (quantum memini ) differebat; & certe C. Bauhinus in 

 pinace Tragopogona quem Coronopi foho infcribit ab utroque diftinguit : verum exadius eam de- 

 lcnbere negleximus. 



1 5. Tragofogon tenuiffime laciniatum C. B. laciniatum minus Park. 



C.B. 



Radice effc oblonga, craffiuicula, fibris carente, rufe(cente& laite turgente: ad quam folia plura, 

 oblonga, anguftiffima, acuminata, & in plures anguftiffimas lacimas divifa. Caule eft cubito non 

 multum breviore, rotundo, laevi, ftnato, nonnihil foliofo, in alas brachiato: fingulis flos unus 

 magnus & palhdus mhdet, cui femen oblongum, fcabrum, cnfta pilosa 111 fummo praeditum & cah- 

 ci oblongo mclufum, fuccedit. 



Monipeffuh obfervavit C. Bauhinus defcriptionis autor. Si femen refte defcribatur, a praeceden- 

 ti omnino fpecie diftin&um eft. 



* 16. Tragopcgon hirfutum C.B. hirfutum humile Park. Afulum humile hirfutum luteum Col. 



«i&raan rottgt) petfora a£oat£=6car&; 



Col 



Huic radix longa fatis, nigro cortice obdu&a, intus alba, la&e pallente tufgida, dulci fapore, 

 vifcofo dum concrefcit, minimi digiti craffitudinc. Folia Croceis paulo latiora, ad graminea acce- 

 dentia, per longum venofa , e medio circa radicem plurima, longa fencea hirfutie obfita, pedalia, 

 partim reda, partim vero convexa. Caulem edit breviorem aliis, parum fupra folia excedentem 

 [quandoque duos trefve habere confpicitur] hirfutum, cavum, lmeis itnatum & latteicentem, bre- 

 vionbus foholis interceptum ; m cujus fummo caltx eft magnus fed aliis rninor, baiin foliofarn ha- 

 bens, quod in aliis non obfervatur ; fiorem emittens Iuteum, plenum, radiatum, quindecim cir- 

 ca ie folioks radiantibus, calicis orhem fuperantibus, intus habentem coaceivata alia fohola, Hie- 

 racii modo ftaminibus intortis, bicornibus, luteis, etiam Aprih emicantem ; demde concradum 

 poft non multum tempons pappum emittentem longum , admodum fulvum, colore prae aliis m- 

 grefcente, duriorem rigidioremque , Hircinae barbx pilorum modo, femine longo, fed dupio mino- 

 re aliis, dentatis etiam ftriis alpero, contra akorum normam circa imum tenuiore ltemque f ui- 

 Viore. 



Variat haec planta, femine tantum, quod in Cinnolae inventa brevius, latius, incanum, lanugi- 

 nofum, acanaceis proximum, pappo fuperiore admodum breviore, eodemque colore, minufque ri- 

 gente. Tota planta guftu eft dulci & grato. Martio caulem edit, Aprili floret , & Maio perii- 

 citur. 



Miror quid Parkinfbno in mehtem venerit ut hanc plantam in duas fpecies dirimeret, 



C A P. XII. 



De Tragopogpne. 



TRagopogon noman accepit a pappo cano grandiori, qui e fummo ejos vertice nafcitur,& 

 hirci barbam imitatur. Theofhr. Diofc. Pofiet autem non inepte dici Tragopogon haec 

 herba a figura flons nondum aperti, quas barbam hircinam proxime refert. 

 Casterum Tragopogon a Scorzonera, ad quam alias accedit, m eo diftinguitur, quod. calycis ra- 

 dii florum petala longitudine excedunt, & floris circumferentia calycis radus excedentibus ftellata 

 efficitur, majoreque ambitu protenditur. Calyx quoque Tragopogi ( quantum quidem memini ) 

 minime fquamoius eft, fed omnes ejus radii feu foha a;quah fere longitudine extenduntur, contra 

 quam in Scorzonens. A. i. Tra- 



