252, HlSTORIA PLANTARUM. 



A. i. Tragopogon luteum Ger. Parlc parad. flore luteoj. B.pratenfe luteum mauts C. B. IMfoi» 



<&oat^l»eark 



RaJice eft la&e turgente dulci, minimi digiti craffitudine, Ionga, paftinacae quadantenus flmili 

 foras nigncante, intus alba ; Caule cubitali, teretf glabro, CoMo,folw ab imo ad fiimmum veftito 

 fere Porraceis, carinatis, caulem ample&entibus : ex quorum finu rami pronafcuntur, quorum fum- 

 mis mfident flores magni denfo foliorum radiatorum agmine ftipati, lutei, qui in pappos abeunt 

 femine appenfb longo, magno, afpero, cinereo. 

 Locus. ln pratis & pafcuis paffim provenit. 



Ratione loci magmtudine variat, hinc duaefpecies apud Parkinfbnum. 



* l. Tragopogon minus luteum Park. Tragop. folio eblongo, fmuato C. B. t&oat&bt artr inifFl * 



long toatoco feaf. ' y 



C.B. 

 Radice eft oblonga, Iadeo fucco manante: ^a/e gracili, pedalis altitudinis, raris foliis alternatim 

 fepto, quae oblonga, non multum palmo breviora, at angufta, finubus brevioribus & quaii ferratis 

 exafperata, pallideque virentia. Caulis fummo flos infidet pallide luteus, magnus, Tragopogo vul- 

 gari fimilis, ex calice magna, apicibus acutis donato prodeunte : quo marcido femen oblongum in 

 materia villofa alba latitans fuccedit. Forte pracedentis 'varietas eflr. 

 Locus: Monfpeffuli legimus, inquit C. BauhimiSj defcnpnonis autor. 



Tragopogqn f picatus Hifi. Lugd. fi non fit figmentumj certe Tragopogi genuini fpecies, non efle 

 led akerius cujufdam generis videtur. " ' 



3. Tragopogon purpureum Gqi: P&rk. flore purpureo J. B. purpuro-cceruleumVorri folio } auod Artifi 



•vdgo c. B. $urnle <©oat£;Bear&. 



Qiiadibet plantae pars vulnerata lac jfundit, album emanans, mox in luteum facefiens, vifcidum 

 quod radici re&ae, digitali vel minon crafficudine, tenerae copiofum & dulce cum fit, culinis expeti- 

 tur. Caules inanes, ramofij majores & firmiores quam Scoi zonerae, foliis multis ftipantur Porraceis 

 quse interdum valde lataj interdum anguftaj longaj acuta. Flores m fiimmis caulibus & ramulisj fo- 

 Iiis o£ro, novem aut decem, virentibusj longis & acuminatis obvallatij tnbus unciiSj fuperantes • 

 qui colore funt vel atro-purpureoj vel purpuro-cceruleoj vel coeruleo ; qui poftea m pappos abeunt' 

 quibus adhrret/ewe» duasuncias longum, teres, ftnatum afperum, per matuntatem extremam ni- 

 gricans. 



Haec planta tota fpecie differt a Tragopogone luteoj Sc non floris tantum colore variat, ut vult 

 Lobelius. Nam nec luteus ita longa Sc porracea habet ima foha, fed breviora, triplo anguftiora 

 rigidiora ; nec in montofis oritur, fed in pratis & pafcuis depreffionbus tam ealidarum quam fngi- 

 diorum regionum. Prseterea florum effigie mter fe diftant & magmtudine : purpureo namque mi- 

 nor eft flosj atque calicis apices radiantes circumcirca altero tanto floris diametrum excedunt, lta ut 

 floris ambitus parvus videatur refpe&u calicis atque radiorum ipfius expanfb flore. Luteae verb fpe- 

 ciei vulgari plenior admodum eft atque grandiorj calicis apices magis occupans. 



Locus. Circa Flaminianum villam, & Cinnolae, inque /Equicolorum valle Collorofcio dida purpuream 



nigi o-purpuream &obfbIeti coloris plantas invenit & eruit F. Columna. 



v,res - Radices m deliciis habentur tum co&ae, tum etiam crudae in acetariis, lancinationibus aeftuanti- 



bus ventriculo ac thoraci auxiho fiint. 



_ Valde nutnuntj unde tabidis & macilentis conducunt. Vitiis pe&oris, tuffi & refpirationi diffi. 



cilij necnon pleurifi mederi dicuntur ; quod quomodo efficere poffintj fiquidem dulcia fint, non 



vidct Cafp. Hofmannus. Urinae quoque ftillicidio fiibvenire & calculum expellere creduntur * 



unde Safflflca feu Sajflfrica quafi Saxifragae Italis di&x f unt. Sed & vulnenbus unlicer imponuntur. ' 



Eadem praeftat tum fiiccus radicis exprefEiSj tum aqua ejus deftillata. 



4. Tragopogon afiivum Park. ^ltmmcr (^Oat^-ficart»» 



Tragopogo vulgari Iuteo aut purpureo minus eft caule unico pedali aflurgens, tribus vel quatuor 

 foliis feptOj anguftis, oblongis, brevionbus tamen quam fupradidorum, & ad bafin feu exortum la- 

 tionbus, paulatim deinde ad mucronem ufque anguftatis, pallide vindibus cumcofta media albente. 

 Caulis in duos trefve ramulos brachiatui-j quorum unufquifque caput amplum fuftinet, quod cum 

 aperitur/orew oftendit parvum pallide ex cmereb purpureum vel carneumj matutino tempore ex- 

 panfum, circa mendiem fe claudentem : calicis foha ultra florem rn acutos mucrones producuntur. 

 Flore dilapfb capitulum augetur, femina continens, quorum exteriora in ambitu majora funt, & pap- 

 podeftkuta, interiora minora. Radix longa eft & lignofa, ante hyemem marcefcens. Radixetiam 

 juvenis & tenera, Foliaquefeurupta, feuincifa, vix aut ne vix quidem ladteicunt. 



Haec planta Parkinfono fiiccrevitex femine Itaiia miflb: feipiam autem non refeminat utplerae- 

 que aliae hujus generis, fed oportet ut vere de novo quotannis feratur, unde &a-ftiva denominatur. 

 Verifimile eft femen m terram delapfiim in regionibus Septentnonalibus hyberno fngore cOr- 

 riimpi. 

 , Plantam hanc Cantabrigix in hortulo noftro aliquot annis fevimus. 



* 5. Tr*- 



