Lib. V. T>e Herbis flore compofito non laciefcentihis,&c. 161 



_, Petafites albits angulofo folio J. B. Pet. minor C. B- Park, IBfjitNTQtoec'- %XA\fX; 



ftur. 



J.B. 



Radicem habet validanij crafficudine pollicari aut majore, longam, proferpenterrij geniculatani, 

 nonnihil ad Calami Offic radices accedentern, cortice rubro te&anij cui alius fubeft lignofus, & in 

 medio cartilaginea matrix alba, guftu cahdo, aromatico_, acn, fubamaroque, cui adnat„ fibra mul- 

 tx, mediocriter crafl„ 8c long„, colorealbo. Caules profert muitos, fefquipalmares, ftriatos, mol- 

 li lanugine incanos, cranos, concavoSj in quibus folia eadem lanugine pubefcentiaj ftriata, oblon- 

 gaj mucronata, fena feptenave aut plura, alternato fitu, fine pediculo, vaglnx inftar caulem fo- 

 ventia : in fummo caule flores ance folia multi fimul congefti, albij quorum finguli componuntur 

 cxflofculis plurimis quinquepartitis , m medio fibnlla pallida donatiSj multis foliolis vindantibus 

 circundantibus. Folia angulofij mferne denfiore lanugine quam fuperne te&a, albioraquej ex pe- 

 diculis longisj laituginofisj albiSj ftatim a radice exortis appenfa. 



_ Petafiten leucanthemon obfervavimus indechvibus montium quos tranfivimus eundo kGaviao^- Locui. 

 pido ad Genuamj Aprili florentem. 



3. Petafltes minor folioTuffdaginis alter Monf prarlud. Hort. Reg. Parif. 



Petafitis folia fcabra & afpera funt \ hujus autem * prbna parte viridiaj fupfna incana Tuffilagi- * Pronam 

 nis inftar: & nifi flos Petafiten proderetj vera videretur TufElaginis fpecies. fartem vocai 



Hujus fohum in horto Regio Parifienfi colledtum Sc curiose aflervatum nobis oftendit D. Skane. 1 u<e ccelttm re " 



' fpicit,fufi- 



. nam 1 ua ter " 



ram. 



Cap. III. 



De Conyza, 



COnyza a wva-l di£ta putatur, qu6d culices lentore fuo capiat, & pulices necet. Verurri 

 Etymon hoc non probat Jo. Bod„us, eft enim ( inquit ) inter >wV«4- & k>vv{a magna ni- 

 mis differentia, Ego, falvo meliori judicio, didum puto <b_$S ii mi&v, quod pulvere fce- 

 detur, pulvifque glutine quafi ac pinguedine obfitis caulibus ac foliis inhatreat, qu_ idcirco obfo- 

 leti non raro videntur coloris. Vel k*Vv£_ nomen accepit «^nirw» o(hv, quod caninum pr„ fe 

 ferat odorem. Bod. d Stafel. apud quem plura vide. 



C_terum Conyz_ nobis dicuntur Herb_ flore compofito in pappos abeunte, foliis integrisj odo- 

 rat_, hirfutae, & glutinofe. 



Frutex cum foliis fubftratu fuffituque venenatas beftias fugat, culices abigit, ac pulices quoque Vires. 

 necatj autore Diofcoride : qu_ pr_terea de ejus viribus Veteres habent apud ipfos vide : Conyza 

 enim recentioribus di£ta an eadem Veterum Conyza fic incertum eft. 



Officinis noftris rarioris nsus eft. Ad profligandam fcabiem unguentum ex radice ejus & foliis' 

 parant nonnulli. 



1. Cony&a major Ger. major Monffelienfls odorataJ.TS. major verior Diofcoridis Park. mas Theoph. 



major Diofcoridis C. B. <_5?Cflt tWtt fitHhHXlt. 



Caule fruticat fefquicubitali & bicubitah, multiplicij lignofo, rigidoj hirfuto & taclxi glutinofoj 

 [ Clufio obfoleti coloris ] in multos ramos hrachiato. Folia germinatione prima inordinataj alter- 

 natim caulem ampleftentia, tres uncias longitudine _quant, non totam unciam lata, [ Clufio du- 

 plo quam Oleas majora ] obiter ferrata^ molhaj pilofa, 8c glutine quodam lento vifcida, ex viridi 

 pallentia. Flores fecundum extremos ramos fpicatim frequentes exilmnt lutei, Clufio rotundi, Se- 

 necionifere fimiles, inpapposevanafcentes, femine parvo, cineraceo. Radix fubeft craffa, fibro- 

 fa, vivaXj quotannis novos plurefque caules proferens. Tota planta pinguis, glutinofa& odorata 

 eft cum quadam gravitate. 



In Italia, Sicilia & Galha Narbonenfi paffim provenit juxta vias & vinearum margines. Locus. 



2. Conyza minor vera Ger. J. B. minor i)era Pena Park. fxmlva Thcophrafli, minor Diofcoridis 



C. B. £raaH tntc Ificafeane. 



%p- . . A • 



Tam h„c majorem refertj ut qui lllam norit & hanc quoque oblacam noveritj odore fimili fed 

 vegetiore. Ea minor eft pracedenti, cubitum fere alta^ utplurimum reda, quod in altera non 

 temere videaSj ramofa. Folia multb tenuioraj anguftioraj breviora, fubhirfutaj vifcida^ uti eft & 

 caulis. Extremi ramuli fecundum longitudinetrij velut in majore, flores f iftment minores, & longe 

 minus fplendidos, numerofiores, m pappum fimihter evanelcentes. Radix, inquit CiufiuSj omni- 

 um quidem quas obfervavi ejus genens ftirpium fingulans & annua. 



Provenit circa Monfpelium & in Italia ad mare inferum. Floret cum Majore fub Autiimnum, & Locns. 

 fubinde femen profert. Crefcit ( inquit Clufius ) frequentiffime in agris non procul Aladrino, via 

 qua Toletum itur. 



Conyzam 



