2§6 H I S T O R I A P 



LANTARUM. 



6. Jacobaa marina Ger. marhima C. B. marina five CinerariaJ. B. maritia five Cineraria vul- 



garii Park. ^ca=itflglro?t. 



Ad bipcdalem interdum altitudinem aflurgit caule durOj flriato, tomento candido obdr&o. 

 Prima/b/^quernisfimiliafuntj ranonbus fifluris, minufqne altisincifaj qua: poftmodum ad coftam 

 ufque piofundius dividuntur, digitali fere intercapedine fegmenta laciniata meercedente, craffiufcu- 

 la, mfenus cinereo molli tomento una cum pediculo obfitaj fupeniis atrovirentk, nitida, & nom 

 nulla quoque lanugme fortuita obiter refperia, fapore praeditapaiiim grato. Flores multij coacer- 

 vatijjacobaeae, mebnij in pappos tandem abeunt. 

 Locm: Ad littora mans inferi ubique fere occurit : in Anglia & Septentrionalibus fruftra eam quaeres: 



Hujus duae praeterea habentur fpecies feu potius varietates, mmirum, i. Jacobaea incana altera 

 C. B. altera feu minor Park. quae priore minor & kltniKor effe dicitur, foltis tamen longioribus, 

 valde laciniatisj laciniarum feu fegmentorum extremis rotundioiibtSj luperne etiam fubcinereis - 

 ficribus minoribus colorc obfcuriore, qui duos minimum menfes durant antequam marcefcunt & de- 

 fluunt. a. Jacobara maritima five Cineraria Jatifolia C. B. Park. cujus folia inferiora fcbrotunda, 

 cum pediculis pedem longa,, uncias quatuor lata, ad modum Brafficae vulgaris laciniata, & per 

 marginem finuofa ; at fuperiora minora & acutiora : flores majores oblongis pcdicnlis incanis 8c 

 nudis mfidentj quorum difcum aureum folia latiufcula pallidiora orbiculatim cingunt. 



Argentea Cretica Alfm. exot, huic eadem videtur, fbla foiiorum incifiira Paftinacae amula lu- 

 dens. 

 Vires. Jacobaea ad vulnera & ulcera inveterata ac fbrdida a recentionbus commendatur, quae fucco ejus 



cum melle permixto expurgantur. Ad dolorem lfchiadicum aliolque mveteratos inunguentis ufur- 

 patur. Vide Gerard. Laudatur verb & hujus deco&um garganzatum ad guttuns tumores & abfcefi 

 iiiSj quos &. difcutit & perfanat. Dod. 



^gyptiij. autoreAlpiiiOj Jacobaea marina ad multa utuntur : quippe decodum ex foliis para- 

 tum ad renum veficaeque calculos pollere aiunt, necnon ad fanandas vifcerum antiquas obftru<5tio- 

 nes, frigiditatemj flrangulationemj ftenlitatemj inflationem, atque ad menfes interceptos revocan- 

 dos., in lnfeffiombus. 



7. Ageratum ferulaceum Dalechampii J. B. Cbryfanthemum Alpinum foliis Abrotani multifidis C.B. 



AchiUea montana Lob. 



Clufi 



Herba eft cubitaliSj caulibus fatis robuftiSj ftriatis, quos folia ornant tenuiter Chama?meli modo 

 difleclaj quae quo magis fuperiora versfjs tendunt, eb funt minoraj minutiufque incifa: inferiora 

 namque palmo longioraj Ferulaceis funt proxima. Caulis faftigium in pediculos frequentes abit, 

 quibus incompofiti fiores umbellam mentiuntui-j Jacobaae flonbus fimileSj minoresj luteis fouolis 

 radiatij ftaminulis concolonbus medium occupannbuSj tandem in pappos faceflentibus. Radix lon- 

 giufcula, mediocris craffitudinis, fibrata. Sapor huic nonnihil aromaticus. 

 Locm. In cacumine montis EJperon menfe ■ O&obri florentem repent J. Bauhinus : Lobeliusin celfiori- 



bus Calcaris & Horti Dei montium Narbonenfium jugis. Nobis etiam ciim Monfpefluli commo- 

 raremur a D. Zuecker Dantifcano e vicinis montibus delata communicata eft. 



C. Bauhinus a Parkinfbno & Johnfono Gerardi emaculatore non immeritb reprehendkur, qubd 

 Ageratum ferulaceum Lugd. Chryfanthcmo Alpino a. CJufii ldem facit; ciim Chryfanth. a.Cluf? 

 necflores in cacumine in umbellae formam difpofitos gerat, fed fingulos aut gemmos tantijm in eo- 

 dem ramulo ; neque eos parvoSj quam Jacobaa: minoreSj fed Chama:meli vulgaris flonbus majo- 

 ies. Verum Chryfanthemi Alpim 5. Clufii defcriptio Agerato noftro ferulaceo egregie convenit. 

 Quocirca per errorem, puto, apud C Bauhinum hac nomma tranfpofita fiint, & Chryfanthemum 

 Alp. fol- longis tenuiter incifis in locum Chryfanth. Alp. foliis Abrotani multifidis transferendum, 

 ltemque Chryfanthemum Alp. 5. Cluf. in lOcum Chryf Alp. 2. ejufdem. 



Morifonus nofter plantam hanc Chryfanthemis annumerat, ob feminaj utputo, fblida feu pap- 

 po deftituta. Verum ciim J. Bauhinus difertis verbis afSrmet flores in pappos faceflerej nec planta 

 lpfa ad manum fit , ubi eam collocem incemis fum : fi minus rede hic difpofiierim, J. Bauhino 

 imputandum eflr. 



8. Chryfanthemum Hi/panicum tenuifolium Morifi praelud. 



Folia habet minus tenuiter diflecta quam pra:cedens floremque duplo majorem. 

 Quamvis hoc forte alib pertineatj ob afEnitatem praecedenti fiibjunxi ; Qubd fi minus recte hic 

 collocentuij utraque fimul removeantur. 



9. Jacobaa Sicula Chryfanthemifacie Bocconi. 



Bocc. 



Caules ei cubito flnt altioresj non ita craflij inanes, feu intus fimgofij in plures ramos divifi. 

 Folia longaj anguftaj adnatis exiguis alis,' Chryfanthemi Cretici veluti divifura & formaj paululum 

 foetentia. Fkres m ramulorum fafligiis multiplices floribus Jacobsea: multb minoresj medio umbo- 

 neieu orbiculato ambitu luteo aun colore fulgentes. 

 Locm. Perpctua eft planta^ hyememque facile fuftinens, ad Catanam Sc Tauromenium frequens. 



* 10. Jaco- 



