Lib. VII. T>e Herbis Capitatis dMis, 3 T 5 



4. Poljacanthus Cafabon£ Acarna fimilis J.B. An Acarna Theoihrafti GQr?Theopb. Anruilla* 

 JX^V Ac. majorcaulenonfoliofo C. B. Park? €f)C fuppofct) tntC fifi>tftim'e Of 

 Thedphraflus. 



J.B. 



Pulcher eft Carduus, bicubitalis circiter, per ciljus cauhm rotundum, alburri, kvem, ramofqua 

 /ofi* dodrantalia ac etiam longiora, unciali latitudine, acuminata, fuperne ex atro viroie fplen- 

 dentia, mferne tomento candicante obfita, denib, preilb, nec nifi fcalpello, aut alia ejufmodi 

 re tentes radere confpicuo, arquabili marginum circumfcriptione, nifi prohibeant fpinuke flavefcen- 

 tes, mordaces , quae ex mtervallis binae, terna- aut quaterna:, rarius fingulares, in quas nervi deii- 

 nunt, qui oblique a magno fecundum longitudinem decurrente nervo in oras expornguntur. Se- 

 men parvum, oblongum, lucidum, nigricans. Folia fupenora lnterdum lata unciam etiam GL ie- 

 mis & capita abundant rigidis fpinis. Frigons eft impatiens. 



D. Cafabona Herbarius Ducis Florentiar femen miiit ad J. Bauhinum, cui provenit. 



Ferrantes Imperatus florem azureum ei attnbuit. Lobelius Acarnam Theoph. Anguillarar, quam 

 Valerandus Doureus Juftinopoli Illyna: detulit fic defcnbit. Flaventibus aculeis horndus eft, vi- 

 rentibus finuatis fohis, averfa parte tomento incams uti tota planta. Plures fundit fefquicubitales 

 caules, floribus luteolis, femrne Cnici fed minore in fquamoib & fpinis horrido capitulo. 



Si Lobelius Acarnam fuam re<5te defcnbit, foliis fmuatis, floribus htteolis, oportet omnino ut ab 

 Acarna Theoph. Imper. quae eadem eft defcnpta:, fpecie differat. Ego ver6 Lobelio non multum 

 fido, qui folet interdum vel ex memoria, vel ex conje&ura plantas deicnbere. 



5. Acarnaflore luteo].B. Acarna Vahrandi altera Lob. ejufdemque Vjcnoccmos Cretd Sahnen- 

 fis, ut jufpcatur uteraue Bauhinus. Acarna humilis cdule foliofo C. B. Park. Acarnet 

 Valerandi Dourez, Ger. emac. ejufdemque Pjcnocomos : quitamen cum Bauhino fentit ean~ 

 dem ejje plantam. €t)C foi» f iff>tJji(Ue Mt\) i»tn0CD ttaXkg. 



Radicem demittit fefquipalmarem, craffiufculam , albam, fibras, rafas e lateribus producentem; 

 quse circa caput grandefck, coliculos emittens plures, patulos, per terram iparfbs, duarum triumve 

 aut etiam quatuor fere unciarum, varie divancatos , lanugine alba tedos, membranaceis appendi- 

 cibus numerofis, fpinofifque fecundum longitudinem alatos. Folia creberrima extremis potiffimum 

 ramulis, unius aut duarum unciarum, non totam femunciam lata , incana lanugine utrinque pu- 

 befcentia, nonnihil finuata , non tantum infefto mucrone luteo, rigido, longo minacia, fed & 

 pan fentate fpinas e marginibus jaculantia. Capita oblonga occultant denkc foliorum phalanges, 

 lanuginofis fquamis imbncata, ex pappo candicante pendente femine oblongo, Cnico firaili, mul- 

 to minori, minus candido 8c ftnis nigncantibus variegato. 



Lobelius flores ei Cardui benediiti armulos, minores, Senecionis majores, attribuit. J. Baiihi- 

 nuS e" planta a Vahrando Doure* mifla, & (utputo) iicca defcripllt nec florum coloris meminit. 

 Lobehus caulem dodrantalem & interdum cubitalem efle fcribit. 



Reperitur in Illyna, & copiose m infida di Lefeno, Anguil. Lobelius Picnocomon fuam invenit Locuh 

 m Creta Salonenfi prope diverfbrium S. Martini. Ego facile inducor ut credam Picnocomon Creta: 

 Salonenfis Lob. Acarnam Yalerandi alteram eju/dem, & Cham^leonem Salmanticenfem Clufii, 

 unam & eandem fpecie_ efle plantam : Obftat qubd Lobelius flores luteos Picnocomo fuo attnbu- 

 at, cum Chamaeleonis illius Clufii flores purpurafcant. Verum potuit Lobelius forte memoriae 

 nimium fifus, aut plantam cum jam defloruerat colligens, in florum colore errare. Forte etiam flo- 

 nscolorpro diveriitate locivariatj quod tamen non credo, cum iftiufinodi varietatis in floribus 

 vix detur exemplum, in eadem fpecie fci. lutei & purpurei. 



6. Acarna major cauhfoliofo C.B. Park. Acarna fimilis flore purpureOj Chamathon Salmanti- 

 cenfis Clufii J. B. Cham. nig. Salmanticenfis Ger. 



" Clufi 



Ex Acanaceorum genere eft hxc planta. Cauhm pedalem habet, interdum etiam cubitalem, 

 multis alis iive ramis concavum, ftnatum & quail ftWaf^ durum tamen & firmum : foliu nume- 

 rofa, longa, angufta, candicantia , fpims horrida. Summis ramis umbella; quardam, ex quinis aut 

 fenis calyculisfive capitellis fpinoils conftantes innafcuntur, in quibus/?o.f purpureus, dilutior, matu- 

 ro femine f ubinde in pappum evanefcit , reliquorum Acanaceorum more. Semen eft Cnici iemi- 

 nis forma fed minus, fonsfubnigrum aut cinerei coloris, intus candidum dulce. Radix nigra, du- 

 ra, G guftetur dulcis. Tota planta dw»<to eft, & firmarum fpinarum vallo munita. 



Agro Salmanticenfi frequens eit. JSios eam prope moncem S. Lupi, non longe ab oppidulo Locm 

 S. Lupian diclro , itemque juxta vias non procul oppidulo Vtc m. valle Frontiniana mveni- 

 mus. 



Planta ha?c ortu, folio, totaque facie Acarna; prscedenti admodum afEnis eft, &c forte eadem 3 

 inquit Lobehus, cujus fententia: & nos hbenter iubicnbimus. 



* 7. Leoferox Ger. Acarn<s affnis Leo ferox J. B. Acarna minor cauh nonfoliofo C. B. Ac. min, 

 cauh nonfo!iofo,five Leo ejr Cardurn ferox Park. 



Hunc totius Acanacei generis facile phcenicem, Leonem ferocem dixere nuperi a fpiculis & infe- 

 ftiffimis fpinis: nihil enim aliud hfoliis altius divifis & capiculorum exordus quam ipicula & ve- 



Ee a presj 



