7,l6 



HlSTORIA PLANTARUM. 



I %. Jacea nigra angitfiifolia Park. nigra angufiifolia, vel Lithofpermi arvenfis fcliis C. B- prod. 



C. B. prod. 



Radice eft nigricante, in fibras aliquot divifa. : caule pedali, rarius cubitali, rotundoj afpero, in 

 alas inaxpalesdivifo: qucm folia incana^ angufta, brevia, rigidiufcula & afpera, Lithofpermi ar- 

 venfis fitnilia alternatim fua bafi cingunt. Cauliculorum fummis capitulum iquamatum & nonni- 

 hil afperum, aliarum Jacearum forma, fed minus, infidet: ex quo flos multis exiguis oblongis fo- 

 liolis pallide rubentibus vel ex purpura candicantibus proditj cui femen exiguum nigrum fuccedit. 

 Locm. Hanc paffim Monfpefluli & Patavii obfervavimus. 



Adeo exigua eft & fere nulla inter hanc & praxedentem differentiaj nt non immerito J. Bauhi- 

 nus ad idem caput utramque reducit. 



Huic & altera fimilisj fed caule molli tomento veftitOj 8c foliis incanis molhbus & longionbus. 



14. Jacea femper virens Lufitanica Bocconid^ Morifbni. 



Bocc. 

 Hujus phntxfolia lanceolata, longiora latioraque quam vulgaris [Jacea: nigra,] margine tamen, 

 ut illiuSj laciniata, afpeia, e virore pallentia: Caules multij cubitales & longioreSj pluribus fparfim 

 & confufe foliis cm£ti, in ramos multiphces per totam mrnmitatem divifi, duri, afperi, proferen- 

 tes capitulat quibus exeunt ftamina [verius flofculi] plura, conferta, colons ex purpura rubends. 

 i?^«? hgnofa, duraj non abfque fibris. Tota planta hyemem (nifi acns admodum fuerit) fine 

 noxa facile tolerat. 

 Locus In hortis Florentinis, Pifanis, Bononienfibus & demum Parifienfibus vidimus. E Lufitartia 



pnmum allatam credunt, unde nomen habuit. Ha&enus BocconuSj cujus defcriptionem proba- 

 musj ut plura addere non fit opus. Nos e femine Londino accepto natam in hortujo noftro Can- 

 tabrigix ahquandiu aluimus, 



1 5. Jacea foliis angufiijfimis, fubtus incanis. Stoechas purpurea odorata Park. Stcechadi citrina af- 

 finis captulis longioribits J. B. 



Tilliter. 

 Ad cubiti fere altitudinem affurgit, ramulis infirmis & terram versus reclinatis, unde in latitudi- 

 nem magis quam in altitudinem diffunditur ; e radice longa, dura, nigricante virgas crebras li- 

 gnofas incanas emittensj foliis plurimisj oblongis anguftis, fuperne ex vindi nigricantibuSj mferne 

 lanuginofis, tomento candicante obfitisj circa margines fubinde dentatis veftitas. Summis ramu- 

 hs interdum fingula, plerunqtie bina innafcuntur capitula, oblonga fquamis confertis imbricata > 

 flofculos exferentes pulchellos, purpureos, odoratos; quibus fuccedit/ems» pappo involutum, Cardui 

 Pinese di<5ti feminibus nonnihil fimile. 

 Locus. Plantam hanc variis in locis tum in Gallia Narbonenfi tum in Gallo-provincise rupibus prope 



Maffiliam obfervavimus. D. Magnol in monte CetiOj m ftenlibus circa la Colombiere, versus Sale- 

 noram prope Foncaude, & ahbi eandem mvenit. Botan. Monjp. 



An & quantum differat hax planta a Stcebe capitata Rofinarini folio Ponas confiderandum. 



* 1 6. Jacea integrifolia humilis C. B. nigra humilis Park. 



C.B. 



Hax cauliculis eft pedalibusj rotundis, alba lanugine hifpidisj & terram versus reflexis : foliis un- 

 ciamlatisj duaslongiSj nec laciniatis, nec crenatis fed integris, _lanugine, praiertim per marginem, 

 pubefoentibus Sc fubafperis, bafi fua cauliculum ambientibus: in cujus iummo capitulum ex multis 

 iquamis imbricatim difpofitis conftanSj ex quo/wjacea; vulgan fimilis , fiibpurpurafcens, ex foliolis 

 [ veniis flofculis ] oblongis in filamenta aliquot divifis compofituSj prodit. 

 locns. In Auftria ad S. Hippolytum provenit. 



Hax etiam ajacea nigra vulgari adeo in paucis differt, ut vix poffim animum inducere ut credam 

 fpecie diftingui. 



* 17. Jacea montana Aufiriaca major Park. Jacea nigra fauammofo capite major C. B. montana 

 fquamofa major, femine nigro J. B. 



Cluf. 



Numerofa ab eadem radice promit/o/w, oblongaj vulgatiffimasjacea: haud abfimiliaj nec ta&u 

 minus afpera, fapore nonnihil calido, fubadftringente tamen : caules plerunque cubitales, ftriatos, 

 ramofbsj foliis anguftioribus, & interdum paucis laciniis fecundiim pediculum praditis obfitosj ut 

 in vulgatiffima : Capitula in extremis ramis craffiora, non hirfuta, fed multis fquamis tenuibus, & 

 ii vel digitis leviter attingas crepitantibus praedita, inferne candicantia, fuperne vero, qua fe flos 

 explicat, fufca. Flos multis exiguis foholis [ rediius flofculis ] in quinque lacinias divifis ex ourpura 

 candicantibus conftat. E quorum medio purpurafcens tubulus exilit, m iiimmo velut faiina afper- 

 ius; quem ambiunt purpurea majora longioraque foliola [fiofculi] quinque insqualibus laciniis 

 etiam conftantia, uti vulgatiffima. Semen Cmco forma fimile, fed exiguum, nigrurn, paulo ma- 

 jus, quam vulgaris, fubadftringentis guftus. Radix etiam mlgatiffima; fimilis eft, fibiofa, nigri- 

 cans. 



Floret 



