^6 



ISTORIA PLANTARUM. 



Locus. 



Chamamelum Hifpanicum luteum odoratum C. B. prod. 

 Ad Chryfanthema potius referendum videtur. 



* 7. Chamamehm Alpinum inodorum C.B. Park. Leucanthemum Alfinum Chjii Ger. JH^OUntaitt 



Cainomilc iwtgout kmu 



chf 



Hujns folia Chrvfanthemi Alpini 1. Clufii fohis non multum diffimilia fiint, nifi paulo magis 

 incifa effent, crafla & fiicculenta (uti funt multarum Alpinarum ftirpium folia, quemadmodum 

 8£ marinarum) amanufculi faporis, & nullms grati odoris. Caulkuli dodrantales, infirmi, in qui- 

 bus fingulares flores, Chamamielo majores, luteum orbem ambientibus vicenis autplunbus albis fb- 

 Ius. Late fe fpargit hax planta Anthemidis modo & fibrofas radices habet. 



Crefcit rn Judenberg, Spital & ahis quibufdam provinciae Stirk jugis, ubi Julio & Augufto 

 noret. 



8. Chamamclo affne Buphthalmum Italicumfegetum altijjimum J. B. Cham. leucanthemum Hifpa- 

 mcum magno flore C. B. prod. Ch. Hifpan. amplo flore Park. 



j. m • 



Tam alte affurgit, ut fegetes in Italia etiam fuperet, caulibits fimplicibus per quos folia Buph- 

 thalmi vulgaris, afperiufcula, alterno pofitu, ex unciali diftantia, minutiffime ac profunde difle&aj 

 quorum fegmentorum fummitates velut pilos tenuitate fua repraefentant. 



Flos in faftigio unicus, jam di6H Buphthalmi flori cequalis., radiato in orbem fimplici foliorum can- 

 didorum agmine conftans, umbilico luteo. Diftert (inquit) a Cotula fcetida ne quis fallatur. 



Vulgareeft circa Monfpehum in fatis, quod foliorum divifura, altitudine & majori flore aCo- 

 tulis facile diftinguitur. Botan. Monfp. 



* 9. Chamamehm zAEthiopicum lanuginofum Breynii. 



Breyn. 



Chamsmelum hoc prorfiis novum pulchrum fane ac perrarum eft, ea ferme qua Romanum 

 facie in Promontorio Bonae Spei crefcens, quanquam minus, & ramos teneriores, densa lanugine 

 pubefcentes fpargens : Foliis minoribus, lanuginofis, Millefolii lutei junioribus & magnitudine qua- 

 dantenus & figurafimilibus. Ex ramulorum cymis inter folia pediculus palmaris fere, gracilis & 

 Isevis exit, qui 111 fummo in capitulum laeve, ftriatum, crenis magnis & obtufis per circumferen- 

 tiam coronatum, ex viridi albicans & veluti rorulentum, paullatim craflefcens abit : cujus medio 

 flos Chama?meli vulgaris, difco ex tabulis mille minutiffimis luteis conflato, foliohs candidis fed 

 perquam pufillis, ut Afteris cernui Col. cin£to, eleganti fpe&aculo infidet. Excuflb flore femen 

 copiofiim, nigrum, Chamaemeli inodori minus fequitur. 



Hec planta, propter capitula parumper a Chamarmelo recedere, & medium quoddam genusinter 

 hoc & Afterem cernuum Cel. pratendere videtur. 



* 1 o. Chamamchm Lufita?iicum latifolium five Coronopi folio Breynii. 



Breyn. 

 Cauliculis multis ab una radice prodeuntibus, & fumma tellure magna ex parte fparfis, fefqui- 

 pedahbusj tenens ac leniter hirfutis, fuperius maxime, luxuriat : qiios folia fine petiolis alterno 

 pofitu veftiuntj utnnque in lacimas novem aut decem laterales divifa, mediam quandam inter Go- 

 ronopi minimi maritimi hlrfuti, & Tanaceti Alpini C. B. adhaerentia cauliculis folia figuram ob- 

 tinentia. Singuli caules & rami fingulos flores producunt, tam capitulo, quam alias Chama?meli 

 Romani flore iimplici arquales, quorum candidiflima, ad unguem citrina, anterius difle&a petala, 

 difcum totum tabulis amphonbus luteis obdu&um, 8c ita figuratum ut ab imo latior in anguftum 

 vercicem exacuetur, rotatim ambiunt. 



. Exfemine Lufitanico in Horto publico Amftelodamenfi enatum menfe Julio florens obfervavit 

 Jac. Breynius. 



SECTIONIS 



