HlSTORI A PlANTARUM. 



A. I. Dipfacus fativus J. B. C. B. Ger. Park. Carduus fullonum Lob, S^anurctl CcafcL 



7- B - . ,. . . 



Duorum aut trmm cubitorum, aut etiam majorem altitudinem afTequitur, caule pollicari, re&o, 

 rigido, multis alis concavo, ftriato, fpinulis qmbufdam horrente : folia bina oppofita, ita continua 

 invicem funt,^ ut ea caulis tranfadigat, & concavum labrum excipienda: aqua: effiaant, ampla, lon- 

 ga, non minus caule horrida : capitula qux pugnum impleant oblonga, uncinatis hamulis ngidif 

 fimis, deorfum fpe&antibus minacia: inter quos flofculi emicant tubuli inftar, colore ex albo tan- 

 tillum purpurafcente : radice vero nititur la:vi candida. 

 Locus £3 Seritur apud nos multis in locis, nec vulgan adhibita diligentia colitur ad lanificia. Junio ac Julio 



Temfus. j floret : echinata capitula Augufto colligenda funt. 



Hujuscaulis interdum inlatum & concavum utris inftar tumidum corpus cochleaun modumcon- 

 tortum degenerat. Filo autem feu aciei cochlex creberrimi innafcuntur ramuh capituJa fuftinen- 

 tes, ut hujufmodi degener planta pulcherrimam fpeciem exhibeat. 

 Vhes: Radicis hujus ufiis eft in rhagadibus am confblidandis [ deeo&se in vino ] commendatur & \x\ 



verrucis abigendis. 



Aquaquse mfoliorum concavo reperitur caliginofis& rubentibus oculis prodefle creditur : eadem 

 maculas faciei emendat & exterit. Mulierculae formas ftudiofe ufum ejus optime tenent. Trag. A 

 noftratibus ad verrucas abigendas commendatur. 



Hujus, fed praxipue fequentis, fingulis capitulis finguli vermiculi, quos idcirco non immeritb fb- 

 htarios dixeris non raro mnafcuntur, MoufFeto Infecl.theat. lib. r. cap. 20. defcripti. 



Hos impari numero penna anferina inclulos febre quartana laborantium colhs amuleti aut reme- 

 dii loco appendere vulgus noftratium fblet. Sunt autem amphisbaena ha?c animalcula, Sc caput 

 tangentis digitum retrorfiim incedendo propere devitant. Defcnptionem vide in Cat. Cant. 

 Vfus. Pracipuus ufus capitulorum dipfaci eft ad pannos depeftendos. 



Scrofulas fanat Carduus fullonum : in genere fpecifica qualitate omni putredini refiftit, & eft 

 medicina cibalis & fapida. Coitus rn vino purgat per urinam non fecus ac Afparagus. D. Soame 

 ex Obferv. Marc. Cumani a Velfchio editis. 



Phthificis etiam quodammodo defperatis experimento Guidonis Helidei & Henrici Stromajeri 

 Chirurgi mire proficuum comperi radicem cardui fullonum tufam & melle exceptam. Idem ex Ob- 

 fervat. Achillis GaJJeri. 



A. 2. Dipfacus Sylveftris Jive Labrum Veneris]. B.fylveftris aut Virga paftoris major C. B. Dip- 

 facus fylveftris Ger. Park. HDtiD <2TcafcL 



Radice nititur fimplici, fibris majufculis donata. Caulis ab eadem radice unicus, ad tres quatuor- 

 Ve nonnunquam cubitos aflurgit, teres, ftriatus, inanis ; infenus fpinis rariiis difpofitis, prope capi- 

 tula crebernmis horridus. Folia ima, qua; e radice exeunt, molliora funt & teneriora, mucronibus 

 obtufis, circa margines crenata, rugofa, pilofa, fpinulis rarioribus afpera, oblonga, angufta. Qya; 

 in caule funt bina ex adverfb eum ample&untur bafibus jundtis, adeo ut finum quendam feu cavita- 

 tem circa caulem efficiant, aqua: pluvia; continends. Sunt autem fblia ha:c fuperficie lajviore quam 

 qua* e radice exeunt, mucronibus acutis, circa margines dentata, [ fuperiora tamen in caule & ra- 

 mulis ad margines funt ajqualia. ] In omnibus averfa parte fpinularum recurvarum feries per totam 

 cofta: mediae longitudinem extenditur. In fummis caulibus & ramulis, (qui bini oppofiti ex alis fo- 

 liorum exeunt ) Spica: florum denfa?,^ oblongaj, innumeris velut fquamulis, in longam, re&am & a- 

 cutam fpinulam definentibus compofita: ; quarum finguhe finu fuofemina fingula, longiufcula, qua- 

 drangula, ftriata comple&untur, axmflore eis infidente tubulofb, oblongo, pallide purpureo, margi- 

 ne m quatuor fegmenta obtufa divifo. Capitula florum plurimis radiis fpinofis velut calice quodam 

 ad bafin cinguntur. 



5. Dipfacus fylveftris folio laciniato J. B. Park. Dipfacus folio laciniato C. B. WUti ^Teafel fo)it& 



jaggco kaoc£. 



J.B. 



Procera planta eft, duorum triumve cubitorum & interdum altior, radice crafsa, fimplici, alba ; 

 caule re&o, adverfis ramis brachiato, ftriato, aculeis horndo. Folia valde ampla, longa, lafique, 

 fpinis duntaxat fecundum coftam 8c averfo folio armata, non bullata, profunde laciniata, in labri 

 formam coeuntia. Atque hoc quidem genus laciniatum flores habet albicantes, & vulgaris inftar 

 quadripartitos, ex aculeorum carina, quibus echinus oblongus horret, minonbus tamen & longiori- 

 bus fpinis quam in Dipfaco fativo, nec ut in illo aduncis. Semen oblongum, fti-iatum. 

 Locuti Copiose provemt mter Horburgum & Colmariam [ in Alfatia ] obfervavi etiam interRoufach 



ScColmariam. J.B. 



A. 4. Dipfacus minor ftve Virga pa(toris Ger. emac. fylveftris capitulo minore, vel Virga pafto- 

 ris minor C. B. Virga paftoris Park. paftoris vulgaris J. B. ^ltiaU tollfc €cafcl 0£ 



y- B c - . 



Tota facie Dipfacum refert, quatuor & quinque cubitos alta, caule digitali, glabro, coftulis, ex 

 quibus dura: mordacefque fpinulse oriuntur, fecundum longitudinem ftnato, concavo, & in multos 

 ramosbrachiato. Folia gemina ad genicula enafcuntur, oppofita, minime caulem ampledtentia, 



pediculG' 



