Lib. VIII. T>e Herbis Corjmbiferis affntbm. 285 



glauca, uti toca planta, qua> m lacinias abeunt non tamen admodum profundas in adolefcente plan- 

 ta, fed rigidorum fpiculorum mordacitate multo infeftiores, nsc craffitudinem illam etiam iiccata 

 amictunt, licet nervofiora appareant, multo eciam quam Medicerranei latiora. Caulis cubitahs, 

 valde ramofus. Capita extremis ramujorum inter pungenria folia fedent, flores proferentia albidos! 

 Semina duo juncta, lata, qua: cum fpinis undique hnt obfefla, vix impune eximi pofiunt. 



Non modbincahdiorumregionum, quales funt Hifpania, Itaha, Galiia Narbonenhs& fimiles, Um. 

 fed etiam frigidiorum & ad Septentnonem vergentium, ut funt Anglia, Belgium, Hollandia, atque 

 alia> adhuc iis frigidiore* mantimis arenofis frequens fponte nafcitur, & radice fub terra vagatur, uc 

 re&ej. Bauhinus. 



* 4. Eryngium Indicum BontiL 



la>ro iane ob pulchernmos fiores aipectu. Radicem habet aromaticam & blande calidi fapons. 



Ego radices hic faccharo condiri jubeo, & illis cum fummo fuccehu exhibeo, qui paralyfi Indica, Vmi. 

 Beryberii incolis di<5ta, laborant, quod in meipfb expertus fum, dum moleftiffimo & pigro hoc malo 

 per quatuor continuos menfes miferrime decumberem. Copiofas quippe urinas hsc radix elicit, & 

 fudare facit, tum Afthmati, quod plerunque hoc malum comitatur utihffima efl ; neque egointer 

 vegetativa medicamenta ullum przftantius reperiri pofle confido ad expedorationem pituita: ial- 

 fx & craflae ; ut taceam notiffimas ejus vires adversus calculum & renis affeclus. Colicum quoque 

 dolorem temperato fuo & blando colore confeftim fedat, & flatus mteftinorum dilcutit. 



* 5. Eryngium pumilum J.B. montanum pumilum C. B. pumilum Hifpanicum Cluf Parlc pumi- 



lum clufii Ger. £>toarf £ea#o*ip 0? ratf)er Cringo. 



Cluf. 



Palmi eft, nonnunquam pedis, altitudine, caule gracih, multis ramis ex adverfb utplurimum 

 nafcentibus pradito. _ Foha circa radicem in rotas fpeciem humi fparguntur, majufcula, latiufcula & 

 molhora: at qua» in ipfb caule fub alis nafcuntur, multifida fiint, tenuia, m ambitu fen aca & acule- 

 ata. Ramulorum fummitatibus globofa infident capitula, o&o plcrunque fpinoforum foliorum am- 

 bitu ftelk mftar circumvallata, ipfa etiam fpinofa. Flos & tota capitula cum fuis foliolis ea arnbi- 

 cntibus ccerulei funt colons. Succrefcente planta folia fecundum radicem in orbem nafcentia mar- 

 cefcunt, deinde alia caulem ambientia exiccantur & dccidunt, ut rarb plantam [ cum defloruk ] 

 cum foliis, pra»fertim infenonbus repenre liceat. Radix dura quidem & lignofa, fed qua; non vi- 

 vax n\ 3 & finguhs annis femine maturo pereat, femineque deciduo renafcatur. 



Poft mefles plerunque invenitur paffim agro Salmanticenfi, & nufquam alrbi. Locus. 



* 6. Eryngium pufilhm planumJ.B.Gcr. planum minus C. B. Park. ^niaH, fniOOtlj (JEringO. 



Humile erat ( inquit Clufius) ftatim a. radice in plures ramos divaricatum, teretes, rotundos pro- 

 cumbentes : ad quorum fingula velut genicula nafcebantur mordinata folia, extremo latiufcula, 

 circa pediculum anguftiora & crenata : quat veib circa radicem, forma quidem illis fimilia, fed am- 

 pliora, unciam lata, binas aut amplius Ionga, ex vindi pallefcentis colons : frequentes ex alis ramu- 

 li nafcebantur, ad quorum fingulos nodos fohola, & echinata virentiaque capitula exoriebantur. 

 Florem obfervare non hcuit. Radix fatis crafla & aliquot fibns donata : quin & procumbentes cau- 

 liculi plures fecundum radicis caput craffiufculas fibras agunt, quibus fubinde fe firmant. 



In hortisjo. Mutoni a Lobelio, nec ahbi vifum, neque a Cluf 10 in loco natali obfervatum : unde 

 Mutonus habuit lgnorabant, certe non dicunt. 



7. Eryngium Tannonicum five montanum Park. latifolium planum C. B. planum latifolium, captulo 

 rotundo parvo J. B. 



Chf. 



Bicubitalem vel amplioremhabet altitudinem : caulem firmum, ftriatum, medulla alba plenum, ac 

 veluti nodis diftinclium, prafertim qua parteeum ampleduntur lata &: membranacea fede folia, tres 

 aut plures uncias longa, duas lata, viridia, venofa, m ambitu ferrata & afpera nonmhil, fubamaro 

 acriufculoque guftu : qu2 verb circa radicem nafcuntur longiora latioraque funt & oblongis pedicu- 

 hs mnituntur : fummus caulis in aliquot ramos divifus breviora folia habet, eaque m profundas laci- 

 nias divifa, & mollibus fpinis praedka. Summx deinde ake in ahquot ramulos dchnunc, echinata 

 capicula ferentes, fpha»ncs fere rocundicacis, m quibus mulci ccerulei flofculi albicancibus ftamimbus 

 prsediti : fiib lpfis aucem capicibus novem auc plura, oblonga, angufta, aculeata foliola, ftelk in- 

 ftar expanfa : ipfa porro capicula cum fummis ramubs, fupremaque caulis parce, incerdum vecufta- 

 te coeruleum prorfus colorem adquirunc. Radix in novellis plancis digici crafficudinem 8c longitu^ 

 dinem asquat, aliquot fibns donata, foris fubhirfuta, intus alba, carnofa, guftu dulcicula, pennde 

 ac Eryngii marini radix: vetuftate fubinde grandefck, & m plures alias raciices extuberat, iingulis 

 annis ex lateribus frequentiores caules proferens : ahquando tamen hoc in lfta planta obfervabam, 

 uc produdo femine fubfequens hyems illam prorfus corrumperet, prajfertim culcioribus locis. 



Frequens nafcitur m pratis ad Danubium fupra mfraque Viennam ficis, & m hortos illatum fe- Locus & 

 Iiciter provenit. Floret Junio 5c Julio. Nos hanc fpeciem nonnunquam invenimus fponte ortum. Tm/w, 



L 1 %. Eryngium 



