LibTlXT T>e Herbu Vmbelliferis. "397 



lienfi Oleae folio, Septembri menfe florentem. Obfervavit etiam D. Wheekr aiicubi in Graecia ve- 

 rum locus excidit. Vide ipfius Itinerarium. 



10. Limonium foliis finuatis Ger. feregrmum Rauwolfii Parlc. feregrinum, folio Ajblemi C. D 



Limonium quibufdam rarum J. B. 



Cluf. J. B. 

 Multa ad eadem radice producit haec planta folia, palmum aut amplius longa, binas uncias lata, 

 crebrifque profundioribus incLuns divifa, ut quodammodo Afplenu fblia imitarentur. _H>hMi_a 



craffiufculo nervo pra_dita, fubaftringentis faporis, humi m orbem fuf a ; inter quse excrefcekinc 

 aliquot cubitalis longitudinis aut ampliores cattles, firmiores, fatifque'afperi, tribus membraniscrifpis 



rulei dilutioris,fed immarcefcibilis, e quorum umbilico in nonnullis exilien,tem confpiciebam alium 

 flofculum altius aflurgentem quinque foliolis prorfus niveis conftantem, & aliquot candida ftami- 

 na continentem. J. Bauhinus paulo aliter defcribit flores hoc modo ; 



Extremis ramulorum haerent numerofi, congefH flores , Echiiflorum modononnihil recurvi, co- 

 loris cyanei, quorum finguli unico folio conftant crifpo, parvo, patulo ore ccelum fpe<5_antes'plu- 

 rimum, Scabiofae Hifpanicae florum fingularibus flofculis pares, nec ita diffimih figura. Calyculi 

 uniufcujufque floris, pluribus contexti legmentis, lanugine afperiufcula horrent. 



Radix in planta Clufio defcripta oblonga erat & craffiufcula, a capite ad imum fenfim gracile- 

 fcens, & rans, brevibus, tenuibufque fibris praedita, fufco cortice teda, intus rubra. Perennem efle 

 conje&abatur Clufius ; nobis autem certb conftitit, cum in Sicilia eflemus. 



In Sicilia ad mare variis inlocis oritun Nos in infula ad promontorium Pachynum, &adpro- r -«, 

 montoriolum Cerciolo diitum non longe a Caftello Puzallu obfervavimus, utrobique copiose. In °" ' 

 Malacenfi Ba-ticae portu obfervavit Augerius Clutius ; circa Gades Boelius. 



Non eft haec planta vera 8c genuina Limonii fpecies, fed quia ab omnibus qui de ea fcripfe- 

 runt Botanicis huc ref ertur, iis iubjungendam duximus. Defcriptio imperfe&a, omiffis feminum 

 numero, figura, conceptaculis nos incertos relinquit ad quamClailem propne pertineat. 



In planta m Sicilia collefta quam ficcam aflervat D. Phil. Skipfon, flores dense ftipati erant, ad 

 modum fere florum compofitorum, finguli autem monopetali, campanulas lmitati, margine mte- 

 gro & minime difledto, crifpo tamen nullis calycibus te6ti : verum eorum tubi fubftantiae erant fo- 

 lidions : & durions coloris baetici aut leucophaei obfcunoris in ficco, 8_in fe continebant vel feminis 

 vel vafcuh feminalis oblongi rudimentum. 



Duo praeterea Limonii genera quae Afncana vocat, a Guilielmo Boelio accepta defcribit & depin- 

 git Parlcinfbnus : Primum humilius erat, vix palmum altum, caule adinflar Rau wolfiani alato ; 

 foliis, non ut in illo oblongis, aut dentatis, fed fubrotundis & ad margines nonnihil finuatis feu un- 

 dulatis floribus pallide cceruleis. 



Secundum elatius, cubitali propemodum altitudine caulibm pariter alatis, ramofis, ramulis len- 

 tis & lignofis; foliis prioris .lmilibus, ut& flofcuhs: ut prxcipua differentia fit in magmtudine. 

 Hsec ex ficcis. 



u. Limonium flcfculis elegantiffimis Francifci de Honuphriis. 



Honufhr. 

 Multa a radice pollicaris craffitudinis folia producit, oblonga, viridia, laevia, crifpa, in acutum 

 apicem definentia, humi procumbentia alia, aHa verb furre<ita, ex adverfb nafcentia ; e quorum 

 finu cauks exeunt pedales, ramofi, rotundi, firmiores quam in caeteris Limoniis, aliquando alati, 

 terni aut qaaterni circa imum expanfi, ubi/.rawelegantiffimorumcopia infidet, qui feorfim anim- 

 adverfi vulgaris Limonii flores acmulantur, majores tamen & candidiores, quinque foliolis acumi- 

 natis conftantes, e calycibus brevibus foliolis, viridibus, acutiffimis & veluti fpinofis compofitis prode- 

 untes, coraam argenteam & veluti gemmis onuftam conftituentes ; & ex hinc pulchntudinis 

 fpeciofe. Totius plantae fapor amariufculus & falfus. Semen nobis ignotum ( quia mimme hacfte- 

 nus protulit) ut &c locus natalis. 



Cap. VI. 



De Miralili ferwviam. 



P 



^Lanta eft exotica, ex America in Europam illata, a mira colorum in ejufiem plantae floribus 

 varietate di<5ta. Ejus notae funt ramuli non bini ex adverfo e foliorum finubus egreffi, fed 



. V.-.W-..W MtMHl *-.)^." ..w.-^. » M - M » M -__m.** 11-Ji l__LJ._ WJ_ C.\_ V -II- l_ 1-liUI Lllli IIXIUUU- ViilClll, ICLI 



finguli alternatim ex hac 8c llla parte, flores fpeciofi, caduci, vanorum non rarb in eadem 

 planta colorum. 



M m I. Mira- 



