4.0 ( 



HlSTORlA PLANTARUM. 



Vires. 



Eupacorium Graecis dicitur abEupatore. Plin. 1. a$. c. 6. Eupatona regiam au&oritatem habet. 

 Sunt qm velint nomen ab inventore Mithridate cognomento Eupatore habere. Hepatorium etiam 

 dicitur ab Hepate, cui medetur. 



Floribus hexaphyllis fummis feminibus innafcentibus, femimbus ipfis lappaceis deorfum nutanti- 

 bus, fohis pinnatis a reliquis hujus fedhonis facile diftinguitur: ad quam (ut verumfateamur) pro- 

 prie non pertinet, quoniam ejus lappce feu echini vafcula feminalia fint, duobus plunmum intus 

 nucleis feu feminibus latentibus, non femina nuda. Verum quoniam integri plerunque decidunt 

 feminum more, nec unquam (ponte apenantur, &c a Botanicorum vulgo pro feminibus habentur 

 huc eam inpraefentiarum retulimus. 



A» I. Agrimonia Ger. vulgaris Park. Agrim. feuEupatorium J.B. Eupatorium Veterumfive Agri- 



monia C.B. SHgrimonp, 



J.B. 



Caukm utplurimum erigit fingukrem, cubitum & fefquicubitum [ interdum duos trefve cubitos] 

 altum, teretem, hirfutum, medulla fanaum, foliis per lntervalla cinftum alternatim pofitisj palmo 

 Iongioribus, ex quatuor fere foliolis utrinque pinnatim fitis, circumquaque dentibus majufculis fex> 

 rans, venofis, brevi & vix confpicua lanugine hirfutis, extremo impari, multis minoribus interje- 

 ftiSj compofita, fapore fubacn cum qaadam adftri&ione. Flores fuaveolentes, longa ferie alterna- 

 tim fcapo medio adnafcuntur, atque etiam fummis ramulisj velut in fpicas digefti, crocei, pentape- 

 talij fiunmis lappulis infidentes. Marcefcentibus floribus lappulae deorfum reflectuntur, &finguk 

 geminum nucleum continent. • Ad bafin uniufcujufque folii binae appendlces velut auricuk caulem 

 amplectuntur. Radix in nigrum vergitj craffa, fapore aftringente donata. 

 Locus. ln fatorum & viarum marginibus, & circa fepes inque pafcuis paffim provenit. ^Eftate floret. 



Hcpatica nobiliffima impnmis eft ( unde & Hepatonum dicitur ) vulnerariaque : ideoque ufu 

 creberrimo venit m morbis ab Hepatis imbecillitate ortis, uti funt hydropSj cachexia, i&erus. In 

 ufu etiam eft in catarrhfe» tuffij menfibufque retentis. Extrinfecus adhibetur faspiffime m balneis 

 &. lotionibus. 



Autore Rondeletio Agrimonia cum aceto forti emplaftri modo impofita verrucas tollit, forte a- 

 cetum folum hoc praftat. 



Pufvis Agrimomx ficcatuSj &invehiculo idoneo quocunque exhibitus a. Riverio Prax.&Obferv. 

 plurimum commendatur in mi&uinvoluntarionec fine ratione; adftringit enim fatis valide. D.Hulfe. 



Qefalpinus Agrimoniam vulgarem Eupatonum Gracorum non efie contendit. Eupatorium enim 

 eft ex herbis aromaticrs ; at Agrnnoniae plantam totam neque faporem ullum, neque odorem o- 

 ftendere prccterquam ficcitatem in ore. At Maio menfe (referente Trago) radix dum adhuc te- 

 nera eft odoratiffima deprehenditur. C. Hofmannus odoratiffimam invemt gftate media. Variat 

 ergo ( ut venfimile eft ) pro ratione loci. 



Singulare eft & certum experimentum Joannis Frengii inflammationes teftium abigi, fi Agri- 

 monia in aceto vel vino co£la calide cataplafmatis forma fcroto applicetur ; recipi quoque eam in 

 potiones vulnerarias felici fucceffu lippis & tonfonbus notum eft. Sim. Paullus. 



Quin & decociis quce lue Venerea laborantibus imperantur utiliter remifcetur: nonnulli etiam fb- 

 tus forma tophis apphcant ad mitigandos no6turnos dolores artuum. Uem. 



Aquam ex ea deftillatam commendant adoris ulcerajeandem Pet.Bembusefficaciffimam contra 

 calculum expertus eft. Idem. 



Inter fpecifica adversus maniam habetur Agrimoniain aqua fontanadecoct.a. Dokeus Lib. i. C. $. 

 S.i8. 



1 . Agrimonia odorata Parlc. Cam. Eupatorium odoratum C. B. Eupat. alterum odorstum & aroma- 

 ticum Col. 



Ccl. 



Agnmoma; vulgari ade6 fimilis eftj ut vix una ab altera nifi naribus admota dignofcatur. Cum 

 autem vulgaris inodora & mgrata eft, hax adeo odorata eft & aromaticaj ut ab illa diverfum qui£ 

 quej mfi flore & fru&u eadem effet, judicaret. Verum fi rede expendatur effigies plantas, nunor 

 parum eft & rotundiore loboj fed vix differentej colore vero pallidiorej taftu vifcofb & odoris fra- 

 grantia nobilior, & fapore aromatico jucundiffimo adftringente. Radice ex nigro rubente fibrofi : 

 reliqms vero eandem dicas. /Eftate & Autumno etiam inveniturperfeda. 



Planta fequens Agrimonia: proprie dictsc fpecies non eft, cum frudtum Iappaceurn non producat : 

 nec fatis fcio an ad hanc Se&ionem pertineat necne. 



5. Agrimenice fimilts C. B. Agrimonoides Park. Col. Timpmella folio Agrimonia nonmllis. 



Col. _ \- 



Hujus radix parva eft, fibrofa, lignofa & rubefcens. Folia habet terra? proxima longis, hirfutis do- 

 drantahbus, rubef centibus petiolis hserentia, Fraganaij fed nigriora & pluraj Agrimonia; modo dif- 

 pofita feptemj mter quae aha magis parva lnterfunt, ut rn Agnmonia etiam obfervatur, hirfiitaj mol- 

 liaj per ambitum ferrata, dentibus Agrimonia minutioribus & acutionbus, verum folia rotundiora 

 fiint. Caules producit plures, veluti fupinoSj hirfutos, rubentes, ahs tribus vel quatuor divifos; in 

 quibus folia minora haerent, pauciora atque rotundiora, aunculas habentia crrca caulem, ut in con- 

 generibus : in quorum fiimmo tres aut quatuor fimul infimt utnculi hirfutij cytinorum forma, par- 

 vis, multis lnciliiris per oras hmbnati, luteum habentes florem parvum Agrimoniae, quemin aliqui- 

 bus locis vix exerit, fed intus poft ilium frudum concipit : quo decifo fruftus producitur^ oblongusj, 



rotun- 



