Lib.IX, T>e Herbis Vmbelliferis. ±i 3 



fiipra folium tertia parce, hirfutuSj ftriatus, durus, tenuis, umbellam habens fylveftris Paftinacs 

 modo cum bafi foliacea, longis foliolis hirfutis conftru&aj ^ipsamque planam & expanfanij brevi- 

 bus intus penolis, in qiubus ftores albi, denfi, minutij lutels intus ftaminibus : in fingulis ver6 flo- 

 rum corymbis tres rlores exteriores barbulas habent magnas, binas ut m congenei ibus, quorum me- 

 dio infunt minora, & umbella exterius pendulis barbuhs armata videtur candidis, minutis intus 

 flofculis remanentibus. Hujus femina adeo fimiha fimt vulgari, ut non nifi magnitudine difterant. 

 Duplo emm funt minora, & umbilico nigriore. _ Maio adhuc yirentia purpurafcuntj deinde albi- 

 cant, & folia decidunt e cautej ut planta cognofci nequeat, nifi a femine minutiore fcumlis fimili, 

 per ambitum exiguis extumefcencibus granulis vallacoj ut in congenere, fed minora omnia : Sapo- 

 re aromatico, odoraco, amariufculo. 



In incultis & fylvula llla prope D. Rocchi xdem Cirinok obfervavit Columna. L$cm 



C A P. IV. 



De TJmhelliferis femine foliaceo^ Petrofeiini vulg. aut Apii foliisi 



I. Apiummontanum nigrum J.B. VI. five montanum folio ampliore C.B. iiemVUI. fea montanum 

 nigrum ejufdem. item Daucus Vl.fieu montanns Apiifolio minor ejufdem \f& Park. 1 exfen- 

 ter.tia firatris, adeoque ex una flanta tres facit. Apium montanum vuigatius, ejf Apium mon- 

 tanum Tarifienfium Park. Oreofilinum Ger. 



F 



bentem. 



J.B. 



Oiiis eft per terram expanfisj Apii hortenfisj nigrioribiiSj durionbuSj modice acribus & ama- 



comprefla, lata &: fere oihiculata, colore ante maturitatem plenam, modo rubente., idque inten- 

 fius remiffiufve, mod6 vindi. Radix infigniter crafla, mollis, fuprema parte capillata, mtus forif 



que albida, fapore acii, amaricancej mgrato nonnihilj fuccum e vulnere remittens laitefcentem, 



vifcidum, refmofum. 



Plenam & accuratam omnium hujus planta: partium defcriptionem e Corcu hiftoria tranfcriptam 



vide apud J. Bauhinum. 



In Germaniae montofis & adlatera montisjurae non procul Geneva copiose provenit. Locll3 



In fumma amat montofos arenosofque tiadus, ut re&e J. Bauhinus. Cordo Polychrefton dicitur a 



Germamco nomine ©ecfgUk 



a. Libanotis altera quorundam, aliis diBa Cervaria nigra J. B. Libanotis Theoph. nigra Ger. 

 Daucus felmoides major Park. montanm Apii folio major C. B. Saxtfragia Veneiorum 

 Ad. Lob. 



J.B. 



Radices plures digitaleSj capite Mei inftar capillatoj in unam coeunt, qus fenfim attenuata pe- 

 des duos aut tres horfum iilorfumque vagatur., akius humo depada^ fons nigricans, mtus alba^ len- 

 tam mucilaginem vulnerata manans, fapore refinaceo, aromaticOj grato ad Paftinacas Germariica* 

 accedens faporem : fubftantia teneriufcula : Folia cubitalia qus tum a radice, tum caule oriuntur, 

 longis appenfa pediculis, aliquatenus Petrofelini Macedonici divifura & effigie, rigidioraj glabra, 

 glauci fere coloris, crenata^ fapore remiffiore quam radix': Qaules autem ferulacei, ftriatij duos^ 

 tres quatuorve cubitos alti & in alas divifi, umbellas fuftinent ampliffimas flofculorum albicantiumj 

 priufquam dehifcant purpurafcentium. Semen latum ad Paftinacs latifolis lemen nonnihil acce- 

 dens. 



In pafcuis montofis, inque vineis ad Rhenum in Germaniaj Sc in collibus Genevs vicinis co- Loeus. 

 piose fponte natam obfervavimus. 



Cap. VII. 



De Vmleiliferis foliis tenuius incifis, Carota, fucco latleo turgidis. 



* i . Apium fylvefire laBeo fucco turgens C. B. Apium fylv. five Thyffelinum Ger. Thyffelinuni 

 five Apium fylvefire Park. Apium fylv. Dodonat, Thyjfelinum quorundam, planta lacleo 

 fucco turgens, locis humidis proveniens J. B. 



J- B. 



DUum tnumve cubitoruni caules, ftriati, angulofij glabrij ramofij inanes, ima parte ex fufcd 

 rubentesj exquorumgeniculis rubentibus onuntur pediculi dodrancales & cubitaleSj caulium 

 ritu ftriacij angulofi concavique, folia fuftinentes Carotaej glabra, valde incifa, atrovireri- 



N n 3 tia^ 



