Lib. IX. T>e Herbis Vmbelliferis. , I7 



1. Peucedanum Sicilix foliis hirfutis, floribus luteis J. B. 



Caf. 

 Afpe&u fimile eft Panaci Afclepio feu Ferulagini [ Foliis Fxnkuli, floribm hteis ] Iongionbus 

 tamen foliis, ere&is, hirfiitiSj pediculis denfis ac brevibus eorum capillamentis. Caulem kvem ac 

 tenuem fert, cubitalem : flores luteos : femina oblonga, flnata, in foliaceam iatitudinem defmentia 

 fapore refinaceo. Radix Paftinacae figura, fed cortice atro : madet fucco, qui concreicit rn lachry- 

 mam thuri fimilemj non foliim colore, fed & odore : at faporacris & amarus eft. Caulem gigmt 

 cum folia dimiferit prope finem aeftatis, perficit adventante hyeme. 



Peucedanum minus foliis hbatis angufiis Morif praslud. 



Morif. 

 Hoc genus folia producit quina aut fena, nunc pluiu, nunc paucioraj Rachi feu nervo medio e 

 regione adnafcentia, uno extremum daudente : e quorum medio fefe erigit caulis bipedalis, fufti- 

 nens flores luteos umbelk in modum : femina fert membranacea, rotundaj Peucedani vulgaris in- 

 ftar. 



Caf. XI. 



De Herlh auilufdam femine foliaceo Panacis nomine injignitis. 

 I . Panaces Afclepum Guilandino, flore albo } folio aliquatenus Carota fed tenuiori I. B„ 



J.B. 



FOlia habet divifura fere Carotae vulgariSj quorum tamen fegmenta tenuiora delicatioraque funt 

 & rarioraj nequaquam ut illa hirfiita. Caules canaliculati, tenues : umbella Ammeos vulo- ar is 

 pareSj in quibns flofculi minutij albi. Semen foliaceuuij geminumj oblongunij ThaplLe quonin- 

 dam femim fimilej minusj candidiusj aromaticumj amarumj tres quatuorve coftas extenus, lntenus 

 quoque lineasj fed pauciores nigricantdfque habens. 



Z. Panaces Afclepum alterum Dalechampi J. B. Afclepum umbelU lutea C.B. Afclepum Dale* 

 champi. Park. 



Radice q& kyii, candidaV, tenui, acri, odorarij folio tamen Apii aut Coriandri potius quam Fce- 

 niculij hirfuto : flore luteo in umbellis circinats rotunditatis, 



In afperis locis &: tumulis prope Monfpelium provenire dicitur. j_ ocu s 



3. Panaces mofchatum Americanum Park. Herbatum Canadenfmm fi-ve Panaces mofchatum Cornut. 



Cornut. 



Planta efl bicubitalisj radice alba, Iongaj carnosa : foliis qux prima prodeunt Iongis & latis Co- 

 fto hortenfi aut Lepidio fimilibuSj ( hoc eft leviter fbfum in ambitu dentatis ) fequentibus verbin 

 .profundas adeb lacinias diffe&isj ut illse folii coftam fere pertingant. Pedalis folia longitudinis efle 

 fblentj & orbiculariter caulem juxta terram cingunt. Nec enim ulla per caulem diftnbuuntur nifi 

 forte ubi caulis in ramulos diducitur ; hac enim parte breve foliolum nafcitur, fed mutilum nihil- 

 que debitae formse retinens, ibique eft potius vinculi loco quam jfbiii, facra ita difponente natura, 

 ne viz. ea pars, quat eft fragilis Sc impar capitis oneri, ventorum flatibus difrumperetur. Ffac ergo 

 parte caulem nodo velutgemculoroboravit, mliniitque tuberculo adnatiramuli extremumj & utrum- 

 que foliolo velut membrana latius extensa obduxitj quo validius obfirmaret. Cyma? fmgulorum cau- 

 lium in umbellam fe fpargunt, adeo gravem ut antequam flofculi hient deorfum ufque nutet. Flos 

 albus eft ut Panacis vulgaris, odore pracipuuSj qui e longinquo quemque mvitat halitu mofcho gra- 

 tiore. Semina fuccedunt minus lata vulganbus. Tota planta fiibalbida eftj & afperion tomento ob- 

 duclra. Sapor foliorum acer eft 6c odoratuSj fub finem aliquantulum amarus : Radix vero nontan- 

 tum amaritudmis habet. 



Floret Septembri & O&obri. 



An plantam hanc re&e hoc in loco pofuerim dubito. 



C A P. XII. 



De Thapfia. 



THapfia ex eo nomen accepit, quod in Thapfb ejufclem nominis infula primum inventa fue- 

 ntj autore Diofcoride. 

 Thapfix notx genericae funt Folia tenuiter difleda : Semen ala foliacea fumma parte bi- 

 fida cindumj fapore acri. * 1 . Panax 



