426 



HlSTORIA PLANTARUM. 



2. Laferpitium Gallicum C. B. 'Park. Laferphium e regione Majfilia aliatum J. B. Laferpitium Gen 



Caulis huic praealtus, Ferulse par, ftriatus, geniculatus, fungofus. Folia in alas dividuntur, e re- 

 gione oppofitas, quae in minores rurfum fubdividuntur. Folia iingularia nullis haerent pediculis, ex 

 adverfb fita, tnplice fere per extremura diyifura, Spinae albae fohorum xmula, craffiufcula & firma : 

 averfa parte rari pili, rigidiufculi. Umbellas tradunt Adverfaria [Lob. & PehafJ praegrandes elTe 

 Ferutae, aut latiores quam Anethi : femen Angelicae foliaceum, rotundum, comprefTum, odora- 

 tum & colore buxeo, [re&ius alis membranaceis ftriarum Ioco decurrentibus, quatuor numero in 

 fingulis ferninibus, ofto in binis jundis donatum.] Radicem praegrandem, intus albam, foris cine- 

 riceam,, fucco praegnantem, mollem, pinguem, odoratam, majorem quam Thapfiae aut Fe- 

 rulae. 



Laferpitium foliis angufiioribus faturate mrentibus Monfoni. An Laferpitio Lobelti Jimilis amufti- 

 folia].B? 



Morif 

 Foliis eft lucidis & faturate virentibus plurifariam divifis. Semen alis crifpis undulatis Ieviter qua- 

 tuor numero ornatur. Radtcem habet praegrandem, intus albam, foris cinericeam, fucco praegnan- 

 tem, mollem, pinguem odoratam. 



4. Laferpitmm foliis angufiioribus , dilute virenttbus, conjugatim difpofitis Morifoni. 



Morif 



Foliis multd priorum anguftioribus praeditum eft, per lobos longiufculos, anguftos, ex adverfb 

 difpoficos, & Rachi feu coftae medise adhaerentes. Radice, caule, femine cum prsecedenti con- 

 venit, 



Omnium pariter horum trium Laferpitiorum feminum alse foliaceae numero oito funt, videlicet 

 binae ere&ae in hngulis femimbus, hinc mde, & bmae aliae ad bafin, qua femina cohaerent feu coap- 

 tantur; adeoutinfingulis feminibus appareant duse fempenn dorfo feu convexa paree feminis, to- 

 tidem versus bafin feu planam partem dum feorfim confiderantur ; dumque adhuc fiint viridia & 

 conjunda numerantur fex, binis alis ad bafin ar&e" fibi conjun&is, & umus hinc inde fpeciem 

 exhibentibus, cum in feminibus fingulis exficcatis & deciduis apparent quatuor. 



Laferpitium Cyrenaicum, Vetenbus, [Theophrafto, Diofcondi, Plimo, alns] tantopere celebra- 

 tum, tam eximii ufiis in cibo, medicina & jumentorum pecudumque pabulo, quae planta fueric 

 hodie ignoratur. Cum ergo nihil habemus quod adjiciamus lis quse a jam laudatis Autonbus de eo 

 prodita funt, Leclorem qui plenam ejus hiftonam defiderat ad ipfbs remictimus, vel ad J. Bauhini 

 Hift. Plant.lib. 17. cap. 53. qui quicquid de eo ufpiam fcriptum extat corrafit, tandemque conclu- 

 dir, fe cum Marcello credere Silphii ferulam hanc non fuiffe Balfami arbufcula viliorem, nec h- 

 quorem liquore eciam lnuciliorem. Siquidem peregrina Graeciae & Italiae, ideoque in majore digni- 

 tate cui iila femper fuit, ac certos privatimque fibi traditosnatales locos, quod omnibus eam recit 

 optabiliorem accepit ; ad Cyrenem fc. Isetiores campos, etfi poftea extindtum omne lllud Silphium 

 fuenc. Et ne longiores (inquit) fimus, ob raritacem, & quas habet ad utramque valetudinem egre- 

 gias ucihcaces, gencibus ad fpe&aculum, & m Deorurn templis ad rcligionem & anathemata pro- 

 pofita diu fuit. Cyrenenfes Delphis Apollini quotanms Silphii caulem ex agri fui opibus offere- 

 banc : Ferulamque hanc fuam tantopere amaverunt, ut conditori Batto perpecuum cum eo hono- 

 rem habuerint : in gemma qua publice in f lgnandis epiftohs civitas utebatur Battum generis f ui au- 

 clorem oftendentesj cui mulier quo decebat corpons ornacu & habitu SiJphii caulem porrigebat, 

 fortunae fimul natuivcque pro fuis opibus gratias agens, gloriam fehcitatemque fuam, grata utriufque 

 beneficii memoria fic oftentans. ld certe maximum precn & honons m Ferula hac argumencum 

 fuerit, quod egregium, rarum, amabile,preciosumque aliquid Graeci fignificantes, non ahcer quam 

 ut in dido proverbio fit, Batti Silphiurn jacticabanc, neque lmmenco, cum tanta fuerit quondam, 

 utroque tempore morborum & famtatis ex eo humano genen voluptas fimul & neceffitas, timque 



Suotidianus & amabilis cundis ufiis. Subfequens planta quum pro vero Veterum Laferpicio ven- 

 itant Pr. Alpinus & Jo. Bod. a Stapel, Comment. m Theophr. Hift. lib. 6. cap. 3. non eft propne 

 hujus loci, f ed ex iemme Ferulae pocius fpecies cenfenda. Ec revera Laferpicium Veterum leminis 

 forma (quod Theophraftus foliaceum & htt iplicis hortenfis femimfimile facit) cum Ferula con- 

 venit, non aucem cum plantis hoc capice propoficis, quae idcirco minus recte Laferpicii nomins 

 infignkincur. Verum quoniam iniigni nota ab aiiis omnibus Umbellifens difrerunt, convemc uc 

 diftinclum nomen iis imponatur, cumque alii dudum Laierpitii titulum illis accommodarunt eoque 

 jam ufu recepto apud Botanicos mnotefcere cceperunt, nos nihil innovabimus, fed quod ufurparunt 

 nomen illis reiinquemus. 



* 4. Lfferpt ium Alpini exot. Park. Jo. Bodato a Stapel comment. in Theofh. hift. lib. 6. pag. 5S8. 



Alpin. 



Menlcjuiio, cum hanc plantam in horto Bembo Patavii confpexit Alpinus, Caule erat pro- 

 cero, longitudine trium cubkorum, re6to, cavo, brachii craffitie, longitudine magnitudineque Fe- 

 rulse cauii hmili, quinetiam & eodem colore infecl:o, ita ut videretur in omnibus ei quam fimillimus, 

 St foliofus ab radice, fohaque Selini fohis fimilia fert, etiam folia fylveftris Angelicse aemulantia, 



hcec 



