H 8 



Historia Flantarum. 



tus ejiis uius eft, nam comitiali morbo obnoxii ab hoc offenduntur, ut evidentibus experimentis com- 

 probatum legitur & obfervacur. J. B. 



%. Apum hortenfe Ger. hortenfe feu Tetrofelinum vulgo C. B. hortenfe multis, yuod vulgb Tetro- 

 felmum, Talato gratum J. B. Tetrofelinum vulgare Park. CommOtt f&atiftg); 



Radicem albam, fimplicern, craffitudine interdum pollicari, paucis fibris donatam, alte in terram 

 demittit. Caules plerunque fingulares in folo lsetiore plures iurngit, pollicem itidem crafibs, tere- 

 tes, glabros, ftriatos, bicubitales & altiores geniculatos, manes, ab irao ftatim ramofbs, ramulis in- 

 fenonbus fingulatim e foliorum alis exeuntibus, fuperionbus bims oppofitis aut etiam plunbus fimul 

 ex eodem geniculo. Mia : lma quae e radice exeunt longis pediculis, binis plerunque alarum pari- 

 bus & impan m extremo folio compofita. Folium autem quod coftam termmat in tria dividitur, 

 eaque fmgula in tres lacinias & ipfas dentatas acutioribus denticulis. In fummis caulibus & ra- 

 mulis florum umbelk plunmis radiis compolitae, pediculis longis infidentes : flofcuU ipfi pallidi., 

 quinque petalis ob parvitatem vix conipicuis conftantes, quibus fuccedit femen ftnatum, breve craf- 

 fiufculum. a 



Folia in hac planta interdum in lacinias anguftas & longas dividuntur, ut quis merito diver- 

 fam fpeciem putet ; certe lnfignis eft varietas. Sapor planta: acriufculus & non mgratus: Odor 

 pariter. 



Nulla in hac fpecie neque uaibellse totalis bafin feu radiorum exortum foliola in circulum am- 



biunt, neque partialium ex quibus totalis componitur, ad eam tamen apponitur unum vel alterum 



foiiolum. 



Petrofelinum Folia hujus plantae interdum rotundiora, frequentiora, pulchre crenata & crifpa videntur pul- 



cnjpmn. cherrimo afpecfu. Quaeftio eft an Tetrofelmum crifpum fit fpecies a vulgari diverfa, an accidenta- 



Locus hs duntaxat varietas. Columna crifpum m Sardinia fponte nafci ait, unde femen ejus in ahas re- 



giones difperfum. 

 Vhes. Iiadix & herba potiffimum ad culinas fpe&ant, utilefque funt in omm cibo : nam inflationes 



ftomachi depnmunt, urinam & menfes aent ; jecur & lienem ab obftructione liberant, hydro- 

 picis & i&ericis conducunt. Solent noftrates herbam cum omne genus carne in fartagine una fri- 

 gere pro condimento ; &in cavum corporis mditum cum avibus aflare, quin & crudum cum bu- 

 tyro comedere, & Acetariis immifcere, & certe quod ad faporem attinet, nullum olus novi pa- 

 Jato gratius & delicatius: Aiunttamen oculis inimicum efle & vifui nocere; quod nos inviti cre- 

 dimus. 



Semina medico ufui utiliora, extenuant, aperiunt, urinas cient, calculos difToIvunt, flatus difcu- 

 tiunt, conveniunt hydropicis, menfes promovent, fecundas & fcetus mortuos expellunt. Commen- 

 dantur & contra veterem tuffim eclegmatis permixta aut inco&a : venenis etiam adverfantur, 

 atque idcirco Theriacis admifcentur.lW. 



Extrinfecus herba: omnes partes refblvunt tumores calidos , imminuunt lac mammis impofita 

 adeoque muherculis noftratibus in ufu funt in abla&atione infantium. Schrod. 



Tetrofelinum majsts five Virginianum Park. An Afium hortenfe latifolium feu maximum 

 Apum (iveTetrofelinumVtrginianumGQX.tmHQ. ©irgintait ^atttfp. 



CB? 



Parkinfbnus Apium Virginianum non alia fere in re quam partium omnium magnitudine a vul- 

 gari Apio hortenfi differre fcnbit. 1^/wfcilicetPaludapii aequaha, & pallidius virentia quam vulgans 

 Petrofelini ; femina duplo ne dicam triplo majora : radicem majorem & breviorem. C. Bauhinus 

 Apium hortenfe maximum fic defcribit. Ex radice oblonga, albida, & pro plantae magmtudine te- 

 nui folia prodeunt pedicuhs palmaribus & fefquipalmaribus, ftnatis, palhde virentibus, tnpartito 

 primiun divifa, quorum quodlibet tripartito rurf um dividitur, ipfaeque particuk tnplo quadruplove 

 quam in Petrofehno vulgo di&o majores, per ambitum inciiae, pallide virentes: inter hax caulis 

 cubitahs & fefquicubitalis, tenuis, ftriatus exurgit ; in cujus fummitate filia oblonga angufta mini- 

 me incifa. Umbellam habet parvam, albam, exiguis Mculis refertam, quibus femina Petrofelini 

 forma, fed duplo tnplove minora majora, guftu nonnihil aromatico donata fuccedunt. 



Nomine Apii Anghcani primum C. Bauhino fatum eft. 



* 5. Tttrofelinum Creticum C. B. Park. Agriopafiinaca vulgo in Creta Bello ep. 5. ad Clufium : 

 cui Bufelinon Tlinii videtur. 



BeU. 



Petrofelino vulgari fimilhma eft, nifi quod minor, folidque eifdem etiam incifuris praedita licet ha- 

 beat, minora tamen & aliquantulum craiTiora profert : Canlts Petrofehni eft, fiores m umbellaalbos 

 fuftinens, quibus fuccedunt femma Petrofelmi fed minora, colore ad atrum accedentia. Radice fir- 

 matur unica, pollicis magmtudine, femper figura longa, comce teniu teaa,qui digiti attritu fac-llime 

 a radice feparatur,quse candida edulifque eft, Bulbocaftani guftu. Tota hyeme viret, femenque Maio 

 profert, poftea tota arefcit prater radicem, quaj terra latet, & pnmis Autumni imbribus germina 

 protrudere incipit. 



Hujus fHrpis duo reperiuntur genera colore corticis radicum tantum differentia, nam unius niger, 

 aitemis ruftus confpicitur. Nigrum genus in montibus totius Creta», & etiam in Dalmatiaprovenit: 

 at rufum abundantiffime tantum in fcopulis Cretas propinquis inter faxa, &c. 



Sequentes duas plantas a C. Bauhino traditas ob folia Apio fimilia huig capiti fubjunximus. 



*6.Daucus 



