4-5+ H l S T ° R I A P L A N T A R U M. 



Lectu. 



ptef terram capillata^ fatis longa & crafia, exterius nigricans, odoris & faporis Mei vulgaris. Huic 

 C. Ha.uhirms femina oblonga, iatifquc magna attnbuit. 

 Locui. In monte Rhzetioprope Burmium aj. Bauhino colleda eft. 



* 2. Daucus montanut Clufi, flore carneo, femine Selino hortenfi aquali J. B. An Meum Alpinunt 



Umbella purpurafcente C. B? 



Cluf 



Huic ex radice prodeunt quina» aut fena; tenuiorum foliorum ahc, Sefeli pratenfis alatis foliis pame 

 fimiles, fed longe minores, neque palmi amplitudinem excedentes, fed proxime ad Acus paftoris 

 vulgans folia accedentes, admodum virides : inter quas prodit caulis pedalis, nudus, ftriatus, fatis 

 gracilis, qui fummo faftigio binas aut ternas fuftinet parvas & bene confertas Umbellas flofculo- 

 rum e rubro dilute purpurantium, five carnei ( ut vulgo loquuntur ) colons ; quos excipiunt Sehni 

 hortenfis arqualia femina. Radix digitalis eft longitudinis, cortice fons nigncante, rugoib 8c mul- 

 tis tenuibus fibris prardita. Tota planta Daucum vulgarem quodammodo redolet, & 3Uus guftum 

 etiam refert. 



In Alpium Auftrise & Sririas fublimibus pratis nafcitur, ubi Junio floret, in hortis etiam Maio. 

 Haec in reliquis cum praecedente convenit, feminis parvitate diftert ; fi modo liliusfemen aC.Bau- 

 hino re&e defcribaturj de quo eft cur dubitemus, cum Joannes ejus frater fufpicetur ipfum defcriptio- 

 nem fuam ex Aretii & Gefneri verbis concinnafle, quamvis eos filentio prastereat, nec forte un- 

 quam fuamanuplantam lpfam collegifle. 



* 3. Libanotis minor TJmbeUa candida C.B. Park. Herbariorum Septentrionalium notior Libano- 

 tis Ad. Lob. 



Ad. 



Caule eft gracilij re&Oj Mei aut Anethij ftriatoj atrovirente, bicubitalij paucis alis & geniculis 

 donato : in quibus, imis przfertim, Peucedani prolixiora foha, Fremcuh tortuofi, anguftiora Saxi- 

 fragias Anghca:, medio & fuperiore caule pauciora. Umbellis & flonbus pufilliSj candidis Mei : fed 

 exiguum femen fub hyemem maturansj minus Carvi rotundi, fere Ammi Officinarum par. Hanc in- 

 quit fovent multi herbarii horti iri Gallia, Germania & Anglia. 



Quam Lobehi tempore nota fuit, tam hodie ignota eft, faltem in Anglia nec multo notior eft 

 ut puto, in Gallia ; nam in Catalogis Horti Regii Panfienfis & Horti Bkefenfis eam non invenio : 

 mirumeft evanuifle plantam adeo notam, & in tot hortis cultam. 



* 4. Libanotis tenuifolia Germanica major & minor C. B. ferttlacea Germanica Park. Lib. c*fS«- 

 jwH<A!$ major & minor Thal. 



' Harum defcriptiones videfis apud Thalium. 



Cap. XL 



i De Critbmo quarto Matth. 



Crkhmum^ MatthioUUmbeUiferumj.B. Eryngium montanum Ger. Erj/ngium arvenfe foliis ferra 

 fimilibus C. B. 



J.B. 



ODiofum reptatu radicum eft : funt enim ea* longiflimse, & vel minima fibra reli<5ri redi- 

 vivxj fatis craflae, alba», Eryngii & guftu & fimihtudine : folia in tria, quatuor, plura, 

 pauciorave fegmenta oblonga dividunturj femunciali latitudine & ampliorej longaj cir- 

 cumquaque ferrata, fapore cum radicibus communi. Caulis foeniculaceus, ftriatiiSj far&us, nodo- 

 fus valde ramofus. UmbeUa fatis magnas minimis contexta: funt ftofculis, colorealbido. Semen gra- 

 cile, fublongum, quod aiunt acre, & odoratum. 

 io , //; In Germania; regionibus Rheno adjacentibus inter fegetes frequens admodum eft. Hanc plantam 



Parkinfonus cum Sphondyho inepte confundit. 



Cap. XIL 

 De Ammt. 



AMmivox ejufdem originis efTe videtur cum Sefeli : Ruelhus tamen ab «V« matula deducit, 

 quiaadeo provocat urinam, ut fubinde opus fit rnatula. ^ 

 Ammi vulgarefoliis m longas & anguftas lacinias difTe&is, circum oras crenatis, abaliis 

 Umbelhferis differt. 



1. Ammi 



