Lib. IX. Ve Herbu Vmbelliferis . 4.73 



bella, una cum foliolis exigujs, fiofculis tenuibus, fubluteis, quibus femen oblongiufculum, nigricans, 

 angulofum fuccedit. 



In Helvetiorum Alpibus reperitur. Lms. 



7. Ferfoliata Alpina angufiifolia major C.B. Prod. Park. fiv e folio angulofo. 



C.B. 



C. D. 



Radtcem habet unicam, oblongam, rotundam, craffam, nigricante cortice te&am, minime ca~ 

 pillatam; ex qua prodeunt folia plura, pallide virentia, glabra^ pedem longa, unciam vel fefcunci- 

 am lata^ longis pediculis donata. At folia caulem ample&entia angulofa funt & acuminata, ra- 

 nus bina, hedera: modo angulofa, ex oppofito fita. Caulis rotundus eft, glaber, cavus, fefquicu- 

 bitaliSj quafi foliorum bafin penetrans, cujus fummo quina folia lata, in orbem difpofita infident, 

 eo modo quo in Tithymaloj unde pediculi fem, fepteni longrtudine impares prodeunt, quibus una 

 cum foliis parvis, rotundis fiores parvij ex luteo rufefcentes infident. 



In Pyrenans non longe Narbona oritur. Locus. 



* 8. Perfoliata Alpina angufiifolia media C. B. 



C.B. 



A pracedente. fola magnitudine & foliorum anguftia difFert. E monte Gothardo habuit. 



ProPerfoliata longifolia Dalechampii ln Hift. Lugd. pi&a videtur. At Perfoliata longif. Da\.efi Per- 

 foliata Alptna major longifolia J. B. eademque Perfoliata montma latifolia ipfitts C. B. ex ofinione Parkin- 

 prni, ipfius C. Bauhmi atque etiam nofira. Vereor ne C. Bauhinus ex una planta duas, trefue fecerit. 



* 9. Perfoliata Alpina angufiifolia minor C. B. Park. 



Radice eft rufefcente, ad quam folia multa, atrovirentiaj graminea, femipalmaria. Caulem ha- 

 bet ununij aliquando geminumj pedalem, rotundum, glabrum, qxxQmfolia pauca, acuminata, ba- 

 fi fua latiore ambiunt, ln cujus fummitate veluti umbella, ut in vulgari Perfoliata ex qua ramuli e- 

 mergunt^orarufefcentes cum feminibus fuftinentes. 



Ex Sumano monte 8c Vallefianorum Alpibus habuit. Locus. 



* 10. Perfoliata Alpina gramineo folio } five Bupleuron anguftifolium Alpinum C. B. Bupleurum an- 

 gufiifolium Alpnum Park. Sedum petreum Bupleurum Bupleuri folio, [flore verius] Pona: in 

 Baldo. Ger. emac. 



Fona. 



Eft llli unica radix crafta, teres, fine fibrisj fed quibufdam quafi^tuberculis hinc inde erumpenti- 

 busj oraflo cortice obvoluta, intus pallida, extra in rubore nigricansj ad fummum cubkahs, fiiper- 

 ne partita ( ut in Geranio noftro Alpino ) Folia anguftifohi Bupleuri omnino fimiliaj ex protube- 

 rantibus illis partitionibus copiose emanantia, & in circuitum k(b expandentia : fiores autem ex 

 feptem foliolis aliquantulum mucronatiSj m luteo pallefcentibus profert, in fummitate caulis te- 

 retis nudi, & dodrantalisj in quorum medio femina Umbelke modo graviter fpirantia exift unt, atque 

 haa; ut in eodem Bupleuro : guftu refert Cinaras faporem. 



Floret Idibus Julu" ; & Idibus Augufti colhgitur femen. Tempus. 



Florum foliola qua vocat funt potius folia Umbellarum partialium bafes cingentia. 



A 



Cap. II. 



De Bupleuro five Auricula leporisi 



Uricula leporis a foliorum fimilitudine di&a herba a Botanicis nonnullis Antiquorum Bu- 

 pleurum exiftimaturj an refte non difputabimus : quin five re<5te five fecius, quod ufur- 

 pavit nomen per me iicet retineat. 



I . Bupleurum folio fubrotundo fi<ue vulgatifiimum C. B. Auricula leporis Umbelld luted J. B. An 

 Bupleurum angufiifolium Park? €t)C moft COmmOIt fijOflD 0? rOltnO-icatlCll IffltC^- 



car* 



J. B. 



J. is. 



Radix ei parva, rugofa, fubviridisj fibrataj fapore acn : caulis tenuisj tereSj kvis, ftriatus, cre- 

 bris geniculis donatuSj intus inanis, altitudine cubiti unius aut duorumj ramis multis concavuSj co- 

 lore fiibrubente interdum, alias viridi : folia prsfertim quae m cauhbus exiftunt, longiufculaj ftri- 

 «fta, nervis fecundum longitudinem pluribus donata ; inferiora autem latiora funt. Flores Foenicu- 

 li lutei, in Umbella minus patula: quibus femen fiiccedit Petrofeiini, acre. 



In Germania: & Italiae montofis, ad fepes & in dumetis copiose provenit. ^ L oC us. 



Parkinfonus&Gerardus vel hanc fpeciem omktunt, vel Bupleuron anguftifolium perperam ap- 

 pallant. Figura tamen Dodona^i quae habetur apud Gerardum eft alterius planta?, ncmpe Bupleuri 

 angufiifolii nobis didi ; ciu etiam defcnptio Dodonai non mepte convenit. Errat ergo C. Bauhi- 



S f 2 ni:s 



